Рауль Ванейгемнің 1967 жылғы «Күнделікті өмір революциясы» еңбегі. Ситуационистер, капитализм, қарым-қатынастар, жастар және жаңа өмір салты туралы философиялық трактат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1967 жылы француз тілінде Рауль Ванегемнің саяси трактаты.
1967 French language political treatise by Raoul Vaneigem
"Күнделікті өмірдің революциясы" – 1967 жылы бельгиялық автор Рауль Ванегемнің және Ситуационисттік Интернационалдың (1961–1970) бір кездері мүшесі болған кітабы. Бастапқы атауы тікелей аударғанда "Жастар үшін қалай өмір сүруге болады" деген мағынаны береді. Джон Фуллертон мен Пол Сивекинг осы еңбектің ағылшын тіліндегі атауын осылай таңдады.
The Revolution of Everyday Life is a 1967 book by Raoul Vaneigem, Belgian author and onetime member of the Situationist International (1961–1970). The original title literally translates as, Treatise on How To Live for the Younger Generations. John Fullerton and Paul Sieveking chose the title under which the work appears in English.
Қорытынды
Ванегем «күнделікті өмір» саласын қарым-қатынас пен қатысудың мүмкін болатын алаңы ретінде қарастырады, немесе көбінесе болатындай, бұрмаланып, жалған формаларға айналады. Ол «сапалық субъектілер» арасындағы тікелей, делдалсыз қарым-қатынасты адам тарихының соңғы мақсаты деп санайды – бұл жағдай капиталистік қарым-қатынастардың жалғасуымен әлі де толыққан толыққанға жете алмай отыр, ал жағдайларды құру арқылы оны іске қосуға болады. Осы қалыптасқан жағдайда адамдар әлі де бағынышты «объектілер» ретінде манипуляцияланады және өздерінің ерекше жекелігін көрсете білуден туындайтын «сапалық байлықтан» айырылған. Сондықтан жағдайларды құру – бұл өмірді бірінші жақта бастан кешіруге бағытталған құрылыс болуы керек. Демек, басқалар үшін жай ғана «зат» болудың ұяттылығы – Ванегем қазіргі қала өмірімен байланысты барлық жамандықтардың себебі: оқшаулану, қорлау, қарым-қатынастағы бұрмаушылықтар. Ал еркіндікке жету үшін адамдар стереотиптік нормалардан тыс жаңа рөлдерді жасауға ұмтылуы керек.
Vaneigem takes the field of "everyday life" as the ground upon which communication and participation can occur, or, as is more commonly the case, be perverted and abstracted into pseudo forms. He considers that direct, unmediated communication between "qualitative subjects" is the 'end' to which human history tends – a state of affairs still frustrated by the perpetuation of capitalist modes of relation and to be "called forward" through the construction of situations. Under these prevailing conditions, people are still manipulated as docile "objects" and without the "qualitative richness" which comes from asserting their irreducible individuality – it is toward creating life lived in the first person that situations must be "built". So to speak, it is the humiliation of being but a "thing" for others that is responsible for all the ills Vaneigem equates with modern city life – isolation, humiliation, miscommunication – and to reach freedom, individuals have to tend toward creating new roles that flout stereotyped conventions.
Ықпал
Күнделікті өмірдің революциясы, Гю Дебордың "Көрермендер қоғамы" (1967) еңбегімен қатар, 1957–1972 жылдар аралығындағы Ситуационисттік интернационал ұйымының мүшелері жазған ең маңызды туындылардың бірі еді.
The Revolution of Everyday Life was, along with Guy Debord’s The Society of the Spectacle (1967), one of the most significant works written by members of the Situationist International (1957–1972).