Кіріспе

Фаррух Ясар (فرخ یسار) – Ширванның соңғы тәуелсіз Ширваншаһы (1465–1500). 1500 жылы алғашқы Сефевид билеушісі Исмаил I аймақты бағындырған кезде Фаррух Ясарды түпкілікті жеңіп, өлтірді. Фаррух Ясардың ұрпақтары 1538 жылға дейін Сефевидтерге бағынышты Ширванды билеуді жалғастырды, содан кейін Исмаилдың ұлы және мұрагері Тахмасп I (1524–1576) оның алғашқы Сефевид губернаторын тағайындап, оны толыққанды Сефевид провинциясына айналдырды.

Ақ Қойунлу

Ол аталарының Темірлермен одақтасу саясатын қабылдамады, керісінше Ұзын Хасанға бет бұрды. Ол өзінің қызын Ұзын Хасанның ұлы Яғұпқа берді. 1468 жылдың 31 қаңтарында Ширваншахтар мен Ақ Қоюнлудың біріккен әскерлері Тимурид ханы Әбу Саид Мирзаны жеңіске бұйырды. Ақ Қоюнлудың болашақ сұлтандары – Байсунхур мен Мурад – оның немерелері еді.

Османдықтар

Ол өзінің "Халаф әл Умара және Акабир" (эмирлер мен ақсүйектердің орынбасары) Зияаддин Юсифті және жеке саудагері Ходжа Яр Ахмедті 2 алтын таяқшасымен Стамбулға, Мехмед II Фатихпен (Жаулап алушы Мехмед) қарым-қатынас орнату үшін жіберді.

Ресей

1465 жылы Ширваншахтың елшісі Хасан Ширвани дипломатиялық қарым-қатынас орнату мақсатымен Мәскеуге жіберілді. Оған жауап ретінде Ресейдің Иван III Василий Папин бастаған саудагерлер тобымен бірге елшілік жіберді (соның ішінде Афанасий Никитин де бар еді), сауда жасау және Алтын Ордаға қарсы одақ құру үшін.

Сафавиттер

Ұзын Хасанның тұсында Сафавидтермен қарым-қатынас тыныш болды. Бірақ 1488 жылы Сафавия шиит сектасының шейх Хайдар Ширван арқылы Дербентке қарай жол тартты, шартты түрде черкестерге қарсы джихад жасау үшін, бірақ оның орнына Шамахиды қоршауға алды. Ол астананы жаулап алып, өртеп жіберді. Фаррух Ясар қорғанысқа дайындық жасай алмады және 1488 жылдың 9 маусымында өзінің күйеу баласы Ақ Қойынлы сұлтан Яғұбтан көмек сұрады. Оның жақындап келе жанын естіген шейх Дербентке шегінді. Сүлеймен би басқарған Ақ Қойынлы әскері мен шахтың өзі басқарған Ширваншах әскерлерінің біріккен күштері 1488 жылдың 9 шілдесінде Қызылбастарға шабуыл жасады. Олардың біріккен күштері Сафавилердің Қызылбас әскерін жеңіп, шейх Хайдарды садақпен жаралады. Оны қақпашы Әли аға тұтқындап, басын кесіп, Сұлтан Яғұбқа жіберді.

Ақ Қоюнлу азаматтық соғысы

1490 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол немересі Байсунхурды таққа отырғызуға қолдау көрсетті. 1492 жылы тақтан қуылғаннан кейін Ширванға қашып кетті. Бірақ ол Барда мен Гянджа арасындағы шайқаста қаза болды. Байсунхурдың інісі Мұрат та кейінірек Ширванға қашып, 1497 жылға дейін онда тұрды.

Шейхшах

1497 жылы Шаки билеушісі Шах Хусейн, Шахтың кіші ұлы, болашақ патша Ибрагим II Шейхшахпен бірге бүлік көтеріп, 8 күн бойы Ғабалаға шабуыл жасады. Шах оларды өзге ұлдарымен және Ғабала уәлисі Әбульфат бекпен бірге жеңді. Бірақ, олар кешірілді.

Кейінгі билік етуі мен өлімі

Жас Исмаилді 1492 жылы оның туысы, жаңа Ақ Қоюнлы сұлтаны Рустам босатып алды. Ол әкесінен кек алуға бел буды, бірақ Ширваншахтардың қарауындағы Ардабил билеушісі Әли бек Жайырли және Талыш билеушісі Мұхаммед, одан көмек сұралғанда, ешқандай қолдау көрсетпеді. Исмаил содан кейін Қарабаққа, одан әрі Ерзинжанға аттанды. 1499 жылы ол Ширванға жорық бастады. Екі әскер Шамхахи қаласының жанындағы Ябани шайқасында кездесті. Ширван әскері талқандалып, шаһы қолға түсіріліп, басы кесілді. Исмаил Шамахины жаулап алып, Бакуге бет бұрды.

Мұра

Ол көптеген дереккөздерде қайырымды және дана басшы ретінде еске алынды. Дербенттегі Тұба Шахи және Жұма мешіттерінің салынуына өзі де демеушілік етті.