Кіріспе

Рибниц-Дамгартен – Германияның Мекленбург-Ворпомерн жерінде, Рибниц көлінің (Ribnitzer See) жағасында орналасқан қала. Рибниц-Дамгартен Ворпомерн-Рюген ауданының батысында жатыр. Мекленбург және Померания тарихи аймақтарының шекарасы тікелей қаланың өзінен өтеді; Дамгартен – шығыс және Померания бөлігі, ал Рибниц – батыс және Мекленбург бөлігі.

География

Қала екі Ханза қаласы – Росток пен Штральзундтың арасында, Рекниц өзенінің құйып кіретін жерінде орналасқан. Рекниц өзені құятын Рибниц көлі – Саалер-Бодден (Саал шығанағы) шығанағының бір бөлігі. Саалер-Бодден өз кезегінде Балтық теңізіне қарай созылған шығанақтар тізбегінің оңтүстік-батыс ұшы болып табылады. Туристік маңызы бар – Рибниц-Дамгарденнің орналасқан жері, осы шығанақтар тізбегі мен Балтық теңізін бөліп тұратын Фишланд түбегінің оңтүстік жағында.

Тарих

Қаланың атауы Рекниц өзенінің сағасының қарама-қарсы жағында орналасқан славян елді мекендері Рибанис (риба – балық деген мағынада) және Дамгор (дǫбǔ – емен, гора – төбе деген мағынада) сөздерінен шыққан. Көне заманда Рекниц Мекленбург пен Померанияның шекарасын құраған. Шамамен 1200 жылы Мекленбург жағында Рибницке арналған қамал салынған. Данияның Руген князьдері қарсы жаққа қамал салған, ол кейін Дамгартен қаласына айналды. Рибниц алғаш рет 1233 жылы қала ретінде құжатталған, ал құжаттар Любек заңы бойынша қалалық құқықтардың 1257 жылға дейін белгіленгенін көрсетеді. Дамгартенге 1258 жылы Руген герцогы Яромар II осындай құқықтарды берген. 1934 жылы Вальтер Бахман ұшақ жөндеу және өндіріс бизнесін Ростоктан Рибницке көшірді. Компания гидроұшақтарға маманданған, сондықтан олардың ашық суға жақын болуы қажет еді. Кейін "Вальтер Бахманн Флюгцеугбау КГ" деп аталған компания балықшылар мен фермерлердің қаласын соғысқа қажетті өндіріс орталығына айналдырды. Зауытқа жұмысшылардың келуі, басқа факторлармен қатар, Рибниц халқының санын 1930 жылы 4772-ден 1942 жылы 8925-ке дейін арттырды. Бахманның Путництегі зауытымен бірге Дамгартеннің жанында әуе базасы салынды. Бахманның Рибництегі жұмысы сияқты, олар да Дамгартен халқының санын арттырды, ол 1933 жылдан 1939 жылға дейін екі есеге өсті. Негізінен, бұл гидроұшақтар экипажының оқу орталығы болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл база Шығыс Германиядағы Кеңес Әуе Күштерінің маңызды орналасқан жерлерінің біріне айналды. 16-шы әуе армиясының 16-шы гвардиялық истребитель авиация дивизиясының штабы 1950 жылдан 1993 жылға дейін базада орналасқан. 1950 жылдың 5 шілдесінде Рибниц пен Дамгартен қалалары біріктірілді. Екі қала кеңестері бұрын бірігуге қарсы дауыс бергендіктен, бұл шешім саяси қысыммен қабылданды деп болжауға болады.

Амбер қаласы

Рибниц-Дамгартен өзін "Бернштайнштадт" (Amber Town) деп атайды, себебі оның тарихы қышқылдан жасалған зергерлік бұйымдар және басқа да заттармен байланысты. Осы атауды қабылдаумен бірге жаңа қалалық логотип, "Бернштейн" логотипі енгізілді, ол қазір ресми хаттарда қолданылады. Сондай-ақ, оны қала әкімшілігі шығаратын "Stadtblatt" ақпараттық газетінде де көруге болады. Ақпараттық бөлімде көрсетілген қаланың елтаңбасы Рибниц-Дамгартеннің "Hauptsatzung" (негізгі жарғысы) құжатындағы сипаттамаға сәйкес жасалған. Бүгінде қышқылды "Schaumanufaktur" (Шоу-Фабрика) деп аталатын жерде өңдейді, онда келушілер осы процесті көре алады. Соның нәтижесінде жасалған зергерлік бұйымдарды сатып алуға болады. Көптеген дүкендер қышқылдан және қышқылдан жасалған қолөнер бұйымдарын сатады. Рибницте Германияның Қышқыл мұражайы орналасқан, ол бұрынғы Кедей Кларалар монастырында жайғасқан. Бұл мұражайда қышқылдың пайда болуы мен қолданылуы туралы тұрақты көрме ұйымдастырылған. Қазіргі заманғы қышқылдан жасалған өнер туындылары жеке бөлмеде көрсетіледі. Мұражайдың бір бөлігі қала тарихына арналған.