Кіріспе

Ұлттық қалалар лигасы v. Usery, 426 U. S. 833 (1976) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты Әділ еңбек ақы стандарттары заңының штат үкіметтеріне конституциялық түрде қолданылмауы керектігін мәлімдеді. Бұл шешім АҚШ Жоғарғы Сотының Гарсия v. Сан-Антонио қалалық көлік басқармасы ісінде күшін жойды.

Өмірбаян

Бұл іс АҚШ федералды үкіметінің штаттардың қызметін сауда туралы ереже арқылы реттеу өкілеттігінің шегіне қатысты дауды қамтыды. "Америка Құрама Штаттары Дарби Ламбер Компаниясына қарсы" ісінде қолдау тапқан "Әділетті еңбек стандарттары туралы" заң (FLSA) кейіннен штаттық мекемелердің қызметкерлеріне қатысты штаттардың бостандықтарын жою мақсатында өзгертілді. FLSA барлық мемлекеттік жұмыс берушілерге белгілі бір ең төменгі жалақы стандарттары мен жұмыс уақытының лимитін жүктеді. Бұрынғыда бұл лимиттер тек мемлекетаралық саудамен айналысатын жеке кәсіпкерлер мен жеке қызметкерлерге ғана қатысты болған. Өзгерістен кейін FLSA барлық мемлекеттік қызметкерлерге, соның ішінде ауруханалар мен мектептердегілерге де бірдей қолданылды, бұл әдетте "мемлекетаралық сауданы" реттеу өкілеттігінің аумағынан тыс саналатын салалар еді. АҚШ Жоғарғы Соты кассациялық шағымды қабылдады, ал қарастырылып отырған мәселе – Оныншы түзету Конгрестің штат қызметкерлерінің жалақысын, жұмыс уақытын және әлеуметтік жәрдемақыларын реттеу үшін сауда өкілеттіктерін пайдалануын шектемей ме, осылайша бұл өкілеттік дәстүрлі түрде штаттарға тиесілі ме еді.

Рехнквисттің көпшілік пікірі

"Heart of Atlanta Motel" ісі бойынша АҚШ-қа қарсы сот шешіміне сілтеме жасай отырып, судья Уильям Ренквист көпшіліктің атынан жазған мәлімдемесінде Конгресс жекеменшік кәсіпорындарға қатысты билік жүргізе алатынын, тіпті бұл штаттық заңға қайшы келсе де, егер таңдалған шаралар заңды мақсаттарға орай келсе мойындады. Алайда, Сот бұл істі "Дарби" ісінен ажыратып көрсетті, түсіндіргендей, 10-шы түзетуде Конгресс өкілеттіктерін штаттардың тұтастығына нұқсан келтіру немесе федеративтік жүйеде тиімді жұмыс істеу қабілетін шектеу үшін пайдалана алмайды. Конгресс жеке кәсіпорындарды Коммерция бабы бойынша реттеуге құқылы болғанымен, бұл жағдайда ол жеке тұлғаларды ғана емес, "штаттарды штаттар ретінде" реттеуде. Сонымен қатар, Сот Конгресс Коммерция бабына сәйкес бұл мәселеге қатысты шешім қабылдауға құқылы екенін мойындады, бірақ Конституция осы мәселені федералдық реттеуден тыйым салады. Сот штат қызметкерлерінің жалақысы мен сыйақысын, сондай-ақ жұмыс уақытын белгілеу "жеке және тәуелсіз өмір сүруге қажетті функциялар" екенін, ал бұл функциялар Конгресс тарапынан араласудан қорғалған штаттардың толық өкілеттігіне жататынын қорытындылады. Әйтпесе, көпшілік пікір білдіргендей, Конституцияда бекітілген федералдық үкімет жүйесін елемеуге болады. Көпшілік "Мэрилендке қарсы Вирц" ісінде қолданылған ұстанымнан бас тартып, судья Дугластың наразылығында білдірген тежеусіз билікке қатысты алаңдаушылықтарын атап өтті. Сондай-ақ, көпшілік FLSA талаптары штаттарды көптеген қолданыстағы саясаттарын қайта қарауға мәжбүр ететінін және оларға елеулі қаржылық жүктеме тудыратынын мәлімдеді.

Блэкмунның келісімі

Сот судьясы Гарри Блэкмун көпшілік пікірді түсіндіре келе, соттардың мемлекет мүддесінің маңыздылығын және мемлекеттің жеке және тәуелсіз болуы үшін мемлекеттік функциялардың қаншалықты қажет екенін салыстырып бағалайтын тәсілді қолдануға шақыруды жақтады. Кейін Блэкмун бұл істің күшін жоюға көмектескен, бұрын қолдаған "дәстүрлі мемлекеттік функциялар" тестісі "қолдануға келмейтін" екенін мәлімдеді.