Epidendrum radicans – Орталық Американың гүлді орхидеясы
Epidendrum radicans
Epidendrum radicans орхидеясы – Орталық Америкадағы көп тараған өсімдік. Ерекшелігі: сабақ бойында түбірлер өседі. Басқа орхидеялардан айырмасы мен сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орхидея түрі
Species of orchid
Epidendrum radicans – орхидеяның бір түрі. Көптеген атаулары бар: жерге тамыр жіберетін эпидендрум, от жұлдызы орхидеясы, аязгүл орхидеясы және қамыс сабақты эпидендрум. Орталық Америкадағы орташа биіктіктегі жол бойында жиі кездесетін арамшөп. Бұл крест тәрізді орхидея, көбінесе Schistochila бөлімінің басқа көптеген түрлерімен шатастырылады, оның ішінде E. calanthe, E. cinnabarinum, E. denticulatum, E. erectum, E. fulgens, E. ibaguense, E. imatophyllum, E. incisum, E. schomburgkii, E. secundum және E. xanthinum сияқты түрлер бар. E. radicans-ты анықтаудың ерекшелігі – сабақ бойында тамырлардың өсуіне бейімділігі; ал басқа крест тәрізді орхидеялардың тамырлары тек түбінен шығады. Сонымен қатар, E. radicans гүлдері Epidendrum secundum тобының түрлерінен, E. fulgens және көптеген басқа крест тәрізді орхидеялардан айырмашылығы, кері бұрылған (resupinate) болып келеді. E. radicans гүлдерінде E. secundum-дан өзгеше, нектар болмайды.
Epidendrum radicans is a species of orchid. Common names include ground rooting epidendrum, fire star orchid, rainbow orchid, and reed stem epidendrum. It is a common roadside weed at middle elevations in Central America. It is a crucifix orchid, often confused with many other members of the section Schistochila, including E. calanthe, E. cinnabarinum, E. denticulatum, E. erectum, E. fulgens, E. ibaguense, E. imatophyllum, E. incisum, E. schomburgkii, E. secundum, and E. xanthinum, among others. The diagnostic characteristic of E. radicans is its tendency to sprout roots all along the length of the stem; other crucifix orchids only produce roots near the base. Additionally, E. radicans flowers are resupinate, unlike the members of the Epidendrum secundum complex, E. fulgens, and many other crucifix orchids. E. radicans also differs from E. secundum by bearing no nectar in the flower.
Сипаттама
E. radicans, Amphiglottium кішітұқымдасының басқа өкілдері сияқты, симподиалды орхидея, оның сабақтары псевдобульбаға айналмайды және жапсырысқан қабықшалармен жабылған, гүлшоғырының түбі жапсырысқан қабықшалармен жабылған және гүлдің төменгі жапырақшасы бағанмен бірігіп, жоғары жағына дейін созылады. E. radicans-тың төменгі жапырақшасы Schistochila бөлімінің басқа өкілдері сияқты үш бөлікті, ал Carinata және Tuberculata кішібөлімдеріне тән тірелген жиектері бар. E. radicans басқа Schistochila түрлерінен сабағының көп бөлігінен тамырлар өсуімен ерекшеленеді. E. radicans тұқымдары өте кішкентай, бір миллиграммға 320 тұқым шамасында. Эквадордан алынған бір өсімдіктің хромосомалық саны 2n = 60 болып анықталды. E. radicans үшін хабарланған басқа хромосомалық сандар: 2n = 40, 2n = 57, 2n = 62 және 2n = 64.
E. radicans, like other members of subgenus Amphiglottium, is a sympodial orchid which grows stems which do not swell into pseudobulbs and are covered with imbricating sheaths, produces a terminal inflorescence covered at its base by close imbricating sheaths, and produces a lip adnate to the column to its apex. The lip of E. radicans is trilobate, as with the other members of section Schistochila, with the lacerate lobes which are typical of the subsections Carinata and Tuberculata. E. radicans differs from the other lacerate Schistochila by producing roots from most of the stem. E. radicans seeds are quite small, at 320 seeds per milligram. The chromosome number of an individual collected in Ecuador has been determined as 2n = 60. Other reported chromosome numbers for E. radicans include 2n = 40, 2n = 57, 2n = 62, and 2n = 64
Таксономиялық орналасуы
Pinheiro & басқалар (2009) жүргізген биохимиялық зерттеуде trnL—trnF аймақтарының пластид нуклеотидтік тізбек деректері, күшейтілген фрагмент ұзындығы полиморфизмі (AFLP) деректері және E. subsect. Tuberculata-ның танылған он үш түрінің үшеуінен 30 жеке тұлға, ал E. subsect. Carinata-ның танылған он екі түрінің он бірінен 20 жеке тұлғаның соматикалық хромосома саны зерттелді, соның ішінде E. radicans та қарастырылды. Зерттеу нәтижесінде E. subsect. Carinata-ны үш субсекцияға алмастыру ұсынылды: "Атлантикалық" субсекциясы, "Андий" субсекциясы және E. radicans үшін монотиптік субсекция.
A biochemical examination (Pinheiro & al., 2009) of the lacerate Schistochila subsections encompassing plastid nucleotide sequence data from the trnL—trnF regions, Amplified Fragment Length Polyorphism (AFLP) data, and somatic chromosome number for 30 individuals in three of the thirteen recognized species of E. subsect. Tuberculata and twenty individuals in eleven of the twelve recognized species of E. subsect. Carinata, including E. radicans, has suggested that perhaps E. subsect. Carinata should be replaced with three subsections: an "Atlantic" subsection, an "Andean" subsection, and a monotypic subsection for E. radicans.
Экология
E. radicans бірнеше апельсин гүлді, бұтақтанған түрлердің құрамына кіреді (оның ішінде Asclepias spp.), олар туысқандық байланысы жоқ, бірақ экологиялық тұрғыдан ұқсас. Осы топтағы түрлер тозаңдаушыларды және мекендеу ортасын ортақ пайдаланады, сондай-ақ конвергенттік эволюция деп аталатын құбылысты көрсетеді деп саналады, онда туысқан емес түрлер ұқсас эволюциялық қысым нәтижесінде бірдей физикалық ерекшеліктерге ие болады. Паулет Биерзихудек E. radicans, Asclepias curassavica және Lantana camara-дан тұратын шартты кешендегі тозаңдаушылардың мінез-құлқын зерттеді, бірақ гүлдік құпиялаудың осы үш түрдің кез келгенінің тозаңдану деңгейіне әсер еткенін анық дәлелдеуге қол жеткізбеді.
E. radicans is part of a complex of several orange flowered, weedy species (including Asclepias spp.) that are unrelated but ecologically similar. Species within this group share pollinators as well as habitat, and are believed to exhibit what is known as convergent evolution, where unrelated species "converge" upon similar physical characteristics as a result of similar evolutionary pressures. Paulette Bierzychudek studied pollinator behavior in the apparent complex consisting of E. radicans, Asclepias curassavica, and Lantana camara, but could not find clear evidence that floral mimicry was affecting pollination rates for any of the three species.