Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан иезуиті және теологы (1938 жылы туған)
Spanish Jesuit and theologian (born 1938)
Джон Собрино (27 желтоқсан 1938 жылы туған) – испан иезуит католик діни қызметкері және теологы, ең көп танымал Латын Америкасының азаттық теологиясына қосқан үлесімен. 2007 жылы Ватиканның Дін ілімдері жөніндегі Конгрегациясы "қате немесе қауіпті және сенушілерге зиян келтіруі мүмкін" деп атаған ілімдер туралы хабарлама жариялағанда, ол бүкіл әлемге белгілі болды.
Jon Sobrino (born 27 December 1938) is a Spanish Jesuit Catholic priest and theologian, known mostly for his contributions to Latin American liberation theology. He received worldwide attention in 2007 when the Vatican's Congregation for the Doctrine of the Faith issued a notification for what they termed doctrines that are "erroneous or dangerous and may cause harm to the faithful."
Өмір
1938 жылғы 27 желтоқсанда Барселонада баск отбасында дүниеге келген Собрино 18 жасында Иса қоғамына қосылды. 1958 жылы ол Эл-Сальвадорға жіберілді. Кейін ол американдық иезуит университеті – Сент-Луис университетінде инженерлік мамандық алды, содан кейін Батыс Германиядағы Франкфурт қаласындағы Санкт-Георген философия және теология жоғары мектебінде теологияны оқыды және Теология докторы (Dr. theol.) дәрежесін алды. Эл-Сальвадорға оралғаннан кейін Сан-Сальвадордағы иезуиттер басқаратын Орталық Америка университетінде (UCA) сабақ берді, оның құрылуына көмектесті. 1989 жылғы 16 қарашада ол Сальвадор армиясының элиталық бөлімшесі – Атлакатл батальонының UCA ғалымдарын өлтіруінен аман қалды. Тағдырдың тәлкесімен, әскерилер UCA-дағы ректорияға кіріп, оның алты иезуит әрілесі – Игнасио Эллакурия, Сегундо Монтес, Хуан Рамон Морено, Игнасио Мартин Баро, Амандо Лопес және Хоакин Лопес-и-Лопес, сондай-ақ олардың үй шаруашылығын жүргізген Эльба Рамос пен оның 16 жасар қызы Селина Рамосты қатыгездікпен өлтірген кезде ол Эл-Сальвадордан тыс жерде болды. Езуиттер Эл-Сальвадордағы қатыгез азамат соғысын аяқтауға бағытталған ашық жұмыстары үшін нысанаға алынды, нәтижесінде шамамен 75 000 ер адам, әйел және бала, көбінесе бейбіт тұрғындар қаза тапты. Теология профессоры ретінде Ватикан оның мансабы бойына тергеу жүргізіп отырды, ол бейбітшіліктің жақтаушысы болып қала берді және 2008 жылы Форт-Беннингтегі Америка мектебінде Латын Америкасының әскери шенеуніктерін азаптау әдістеріне оқытуды тоқтатуға қарсы наразылық акцияларына қатысты.
Born 27 December 1938 into a Basque family in Barcelona, Sobrino entered the Society of Jesus when he was 18. The following year, in 1958, he was sent to El Salvador. He later studied engineering at Saint Louis University, an American Jesuit university, and then theology at Sankt Georgen Graduate School of Philosophy and Theology in Frankfurt in West Germany for his Doctor of Theology (Dr. theol.) degree. Returning to El Salvador, he taught at the Jesuit run University of Central America (UCA) in San Salvador, which he helped to found. On 16 November 1989 he narrowly escaped the murder of the UCA scholars by the Atlacatl Battalion, an elite unit of the Salvadoran Army. By a coincidence, he was away from El Salvador when members of the military broke into the rectory at the UCA and brutally murdered his six fellow Jesuits, Ignacio Ellacuría, Segundo Montes, Juan Ramón Moreno, Ignacio Martín Baró, Amando López, and Joaquín López y López, as well as their housekeeper Elba Ramos and her 16 year old daughter Celina Ramos. The Jesuits were targeted for their outspoken work to bring a resolution to the brutal El Salvador Civil War that left about 75,000 men, women, and children dead, mostly civilians. Investigated by the Vatican throughout his career as a professor of theology, he has remained an outspoken proponent of peace, joining protests in 2008 of the continued training of Latin American military officers in torture techniques at the School of the Americas at Fort Benning.
Шығармалары
Собриноның негізгі еңбектері — «Иса азат етуші» (1991) және оның жалғасы — «Азат етуші Мәсіх» (1999), сондай-ақ «Христология на перекрестке» (1978), «Шынайы шіркеу және кедейлер» (1984), «Рухани азат ету» (1990), «Мейірімділік принципі: айқышқа шегеленген халықты айқыштан құтқару» (Orbis, 1994), «Кедейлерден басқа құтқарылу жоқ» және «Пайғамбарлық утопиялық очерктер» (Orbis, 2008). Қауым хабарламада бұл кітаптың «Құдай халқына, әсіресе шіркеудің қарапайым және ең кедей мүшелеріне» қызмет ету мақсатында жарық көргенін атап өтті. Олар халықтың «Христос туралы шындықты білуге құқығы» бар екенін және осыған байланысты араласу қажеттігін баса көрсетті. Хабарлама Бенедикт XVI-ның «адамдардың ең басты кедейлігі – Мәсіхті білмеу» деген тұжырымына негізделген. Хабарламаға сәйкес, Собриноның қате пікірлері: «1) Автордың теологиялық ой-толғауларының негізінде жатқан әдістемелік алғышарттар, 2) Иса Мәсіхтің құдайлығы, 3) Құдайдың Ұлының кіруі, 4) Иса Мәсіх пен Құдайдың Патшалығы арасындағы қарым-қатынас, 5) Исаның өзіне жете білуі және 6) Оның өлімінің құтқару құндылығы» туралы болды. 2007 жылдың сәуір айында зейнеткер теолог Питер Хюнерман (сол кездегі Тюбинген, Германия) Ватиканның бұл шешімін барлық теологтар үшін «соққы» болғанын мәлімдеді, себебі Собриномен бірге «ең беделді экзегеттер мен жүйелі теологтар – католиктер де, протестанттар да» сотқа тартылды. 100-ден астам католик теологиясының профессорларының қолдауымен Хюнерман Ватиканның Дін ілімі жөніндегі қауымын «ақылға қонымды жаңартуға» шақырды, өйткені ол Киелі Офистің мұрагері ретінде әлі де «ерте заманғы цензуралық кеңестің» құрылымын сақтап отыр. Собриноның еңбектерін бірқатар теологтар, оның ішінде Хавьер Витория, Белу-Оризонтедегі Карло Паласио және неміс иезуит журналы «Stimmen der Zeit» редакторы Мартин Майер қарастырды. Бұл теологтар Собриноның еңбектерінде доктриналық қателіктер таппады. Олардың қорытындылары Дін ілімі жөніндегі қауым тарапынан қарастырылған жоқ.
Sobrino's main works are Jesus the Liberator (1991) and its sequel Christ the Liberator (1999), along with Christology at the Crossroads (1978), The True Church and the Poor (1984), Spirituality of Liberation (1990), The Principle of Mercy: Taking the Crucified People from the Cross (Orbis, 1994), No Salvation Outside the Poor, and Prophetic Utopian Essays (Orbis, 2008). The congregation emphasized in the notification that it was issued as part of its service "to the people of God, and particularly to the simple and poorest members of the Church." They emphasized the people's "right to know the truth about Christ" and therefore their corresponding duty to intervene. The notification was premised on Benedict XVI's teaching that "the first poverty among people is not to know Christ." According to the Notification, Sobrino's erroneous propositions concerned: "1) the methodological presuppositions on which the Author bases his theological reflection, 2) the Divinity of Jesus Christ, 3) the Incarnation of the Son of God, 4) the relationship between Jesus Christ and the Kingdom of God, 5) the Self consciousness of Jesus, and 6) the salvific value of his Death." Retired professor of theology Peter Hünermann (then Tübingen, Germany) declared in April 2007 that the Vatican notification was a "shock" for all theologians, because along with Sobrino "the most distinguished exegetes and systematic theologians – both Catholic and Protestant – stood in the dock". Supported by more than 100 professors of Catholic theology, Hünermann also demanded an "intelligent redevelopment" of the Vatican Congregation for the Doctrine of the Faith, because, as successor organization of the Holy Office, it still had the structure of an "early modern board of censors". Sobrino's work was reviewed by a number of theologians, including fr, es, Javier Vitoria, Carlo Palacio of Belo Horizonte, and Martin Maier, editor of the German Jesuit periodical Stimmen der Zeit. These theologians found no doctrinal errors in Sobrino's works. It is not apparent that their findings have been considered by the Congregation for the Doctrine of the Faith.