Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паццано (калабриалық: Pazzanu) — Реджио-Калабрия провинциясының Локриде аймағындағы ауыл және коммуна (Калабрия, Оңтүстік Италия).
Pazzano (Calabrian: Pazzanu) is a village and comune located in Locride's region in the province of Reggio Calabria (Calabria, southern Italy).
Тарих
Паццано туралы алғашқы белгілі айғақ 1094 жылғы құжатта кездеседі. Қала темір (пирит және лимонито) және молибден (соңғысы Монте-Стелла және Монте-Консолино үңгірлерінде) кен орындарын пайдалану үшін кеншілік орталық ретінде негіделген. Екі Сицилия Корольдігі кезеңінде 25 кені Паццаноны Оңтүстік Италиядағы ең ірі кен өндіру орталығына айналдырды. Кендер Монгианадағы Reali ferriere ed Officine di Mongiana зауытында өңделді. Паццано 1811 жылы коммуна мәртебесін алды. Кеншілік қызметтері 20 ғасырға дейін жалғасты. 1950 жылдары тұрғындар Солтүстік Италияға эмиграциялай бастады, нәтижесінде Паццано халқы күрт азайды. 1950 жылдан бері Сиднейде (Австралия) Паццано эмигранттары Бруквалде («Пазаньеду» деп аталған) және Нарравейнада шағын қауымдастық құрды, онда жыл сайын Санто Сальваторе мерекесі тойланады. Пенсильвания штатындағы (АҚШ) Аликиппада да шағын қауым бар. 1980 жылдары қаланың өнеркәсіптік археологиясын сақтау және есте сақтау мақсатында Калабрия темір және қорыту музейі (Ecomuseo delle ferriere e fonderie di Calabria) құрылды.
The first known mention of Pazzano dates to a 1094 document. The town was founded as a minerary center for the exploitation of iron (by pyrite and limonite) and molybdenum (the latter in caves of Monte Stella and Monte Consolino) deposits. During the period of the Kingdom of the Two Sicilies, its 25 mines made Pazzano the most important mining centre in all of southern Italy. The minerals were processed at Reali ferriere ed Officine di Mongiana in Mongiana. Pazzano became a comune in 1811. Minerary activities lasted until the 20th century. During the 1950s, the inhabitants began to emigrate to northern Italy, and Pazzano's population drastically reduced. At Sydney,(Australia), since the 1950s the emigrants of Pazzano created a little Community in Brookvale (nicknamed Pazzaniedu) and at Narraweena, every year take place the Santo Salvatore's fiest. There is also a little community at Aliquippa in Pennsylvania (USA). By the 1980s the ecomuseum Ecomuseo delle ferriere e fonderie di Calabria (Ecomuseum of iron foundry and foundry of Calabria) was to preserve and remember the industrial archaeology of the town.
Адамдар
Джузеппе Коньильо (2 желтоқсан 1922 – 13 наурыз 2006), ақын. Ол «Калабрия contadina» (өлеңдер жинағы, 1973), «Quattru chjacchjari e ddui arrisi» (өлеңдер жинағы, 1984), «A terra mia» (өлеңдер жинағы, 1998) және «Марку е Филомена» (театрлық комедия) шығармаларын жазды.
Giuseppe Coniglio (2 December 1922 – 13 March 2006), poet. He wrote Calabria contadina (poetry, 1973), Quattru chjacchjari e ddui arrisi (poetry, 1984), A terra mia (poetry, 1998) and Marcu e Filomena (theatrical comedy)
Экономика
Бұрын Паццанода Реали Феррире ди Монгианамен байланысты өнеркәсіптік қызмет болды, көктем мен жаз айларында далада жұмыс істейтін адамдар қыс айларында темір кен орындарында жұмыс істеді. Өндіріс шаруашылығында зәйтүн майы, шарап, дәнді дақылдар, ірімшік, баклажан, помидор, цикорий, кабақ, бұршақ, нут, апельсин, инжір және алмұрт сияқты өнімдер өндірілді. Сонымен қатар, әктас кен орындары, су диірмендері және қолмен тігілген киімдер де болды. 1960 жылдар Италияның солтүстік қалаларына эмиграцияның және жыл сайын көптеген экономикалық қызметтердің жабылуының кезеңі болды. Паццано экономикасы қазір көбінесе ауыл шаруашылығына негізделген: зәйтүн майы өндірісі, жеміс жинау және діни туризм. 21-ші ғасырдың басында Валлата-дельло-Стиларо және Серре-Калабрези аймақтарында табиғи туризмді, жақын орналасқан Серре аймақтық табиғат паркінің (Parco naturale regionale delle Serre) құрылысы арқылы және археологиялық-индустриалдық туризмді, Калабрия темір және қорыту зауыттарының экомузейін (Ecomuseo delle ferriere e fonderie di Calabria) құру және Паццанодағы Кен мәдениеті мұражайын (Museo della cultura mineraria) салу арқылы дамытуға тырысты.
In the past Pazzano had an industrial activity related with Reali Ferriere di Mongiana, people who worked in the field in spring and summer period on winter worked in the iron mines. The subsistence agriculture produced olive oil, wine, grain, cheese, vegetables like eggplants, tomatoes, chicory, zucchini, beans, chickpeas, fruit like oranges, figs, and pears. There were also limestone quarries, hydraulic mills, and a homemade of dress production. The 1960s was also the period when emigration to Italian northern cities and year by year numerous economical activities closed. The economy of Pazzano now is largely based on agriculture: olive oil production, fruit harvesting, and religious tourism. In the early 21st century, there have been some attempts in Vallata dello Stilaro and Serre calabresi to increase natural tourism with the creation of the near Parco naturale regionale delle Serre (Serre's park) and archaeological industrial tourism with the ecomuseum creation of Ecomuseo delle ferriere e fonderie di Calabria and the building of Museo della cultura mineraria (mine culture museum) in Pazzano.
Көлік
Паццано SS 110 мемлекеттік жолында, Монастераче Марина теңіз жағалау қаласынан орналасқан. Паццаноны Реджио Калабриямен және Стило, Каулония, Джойоса Ионика және Локри сияқты бірнеше басқа қалалармен байланыстыратын "Федерико" атты автобус қызметі бар. Ең жақын теміржол станциясы – Монастераче Марина (15 км).
Pazzano is located on the SS 110 state road, from the coastal town of Monasterace Marina. There is a bus service, Federico, that links Pazzano with Reggio Calabria and several other towns including Stilo, Caulonia, Gioiosa Ionica and Locri. The nearest railway station is Monasterace Marina (15 km).