Кіріспе
Авторитарлыққа қарсы солшыл саяси және әлеуметтік қозғалыс және теория.
Autonomism, also known as Autonomist Marxism, is an anti capitalist social movement and Marxist based theoretical current that first emerged in Italy in the 1960s from workerism (operaismo). Later, post Marxist and anarchist tendencies became significant after influence from the Situationists, the failure of Italian far left movements in the 1970s, and the emergence of a number of important theorists including Antonio Negri,
George Katsiaficas summarizes the forms of autonomous movements saying that "In contrast to the centralized decisions and hierarchical authority structures of modern institutions, autonomous social movements involve people directly in decisions affecting their everyday lives, seeking to expand democracy and help individuals break free of political structures and behavior patterns imposed from the outside". This has involved a call for the independence of social movements from political parties in a revolutionary perspective which seeks to create a practical political alternative to both authoritarian/state socialism and contemporary representative democracy. Autonomism influenced the German and Dutch Autonomen/Autonomen, the worldwide social centre movement and today is influential in Italy, France and to a lesser extent the English speaking countries. Those who describe themselves as autonomists now vary from Marxists to anarchists.
Автономизм, сондай-ақ автономистік марксизм деп те аталады, бұл капитализмге қарсы әлеуметтік қозғалыс және марксистік негіздегі теориялық ағым, ол алғаш рет 1960 жылдары Италияда жұмысшылық қозғалысынан (операизм) пайда болды. Кейіннен, Ситуационистердің ықпалынан кейін, 1970-ші жылдары итальяндық солшыл қозғалыстардың сәтсіздігі және Антонио Негри сияқты бірқатар маңызды теоретиктердің пайда болуынан кейін марксистік емес және анархистік тенденциялар маңызды болды. Джордж Кациафикас автономды қозғалыстардың түрлерін былай түйіндейді: "Қазіргі заманғы институттардың орталықтандырылған шешімдері мен иерархиялық билік құрылымдарына қарама-қарсы, автономды әлеуметтік қозғалыстар адамдарды күнделікті өмірлеріне әсер ететін шешімдерге тікелей қатыстырады, демократияны кеңейтуге және адамдарға сырттан таңылған саяси құрылымдар мен мінез-құлық үлгілерінен арылуға көмектесуге тырысады". Бұл революциялық көзқарас тұрғысынан саяси партиялардан әлеуметтік қозғалыстардың тәуелсіздігін талап етуді білдіреді, бұл авторитарлық/мемлекеттік социализмге және қазіргі өкілді демократияға практикалық саяси балама жасауға бағытталған. Автономизм неміс және голланд автономендеріне, бүкіл әлемдегі әлеуметтік орталықтар қозғалысына әсер етті және бүгінде Италия, Франция және шамалы дәрежеде ағылшын тілінде сөйлейтін елдерде ықпалды. Өздерін автономист деп атайтындар марксистерден анархистерге дейін ауысады.
Autonomism, also known as Autonomist Marxism, is an anti capitalist social movement and Marxist based theoretical current that first emerged in Italy in the 1960s from workerism (operaismo). Later, post Marxist and anarchist tendencies became significant after influence from the Situationists, the failure of Italian far left movements in the 1970s, and the emergence of a number of important theorists including Antonio Negri,
George Katsiaficas summarizes the forms of autonomous movements saying that "In contrast to the centralized decisions and hierarchical authority structures of modern institutions, autonomous social movements involve people directly in decisions affecting their everyday lives, seeking to expand democracy and help individuals break free of political structures and behavior patterns imposed from the outside". This has involved a call for the independence of social movements from political parties in a revolutionary perspective which seeks to create a practical political alternative to both authoritarian/state socialism and contemporary representative democracy. Autonomism influenced the German and Dutch Autonomen/Autonomen, the worldwide social centre movement and today is influential in Italy, France and to a lesser extent the English speaking countries. Those who describe themselves as autonomists now vary from Marxists to anarchists.
Теория
Марио Тронти, Антонио Негри, Серджио Болонья және Паоло Вирно сияқты алғашқы теоретиктер марксистік еңбек ұғымын бүкіл қоғамға кеңейткен "материалдық емес" және "әлеуметтік еңбек" ұғымдарын дамытты. Олар қазіргі қоғамның байлығы есепке алынбайтын ұжымдық еңбек арқылы өндірілетінін, ал оның аз ғана бөлігі жұмысшыларға жалақы түрінде қайта бөлінетінін айтты. Басқа итальяндық автономистер, әсіресе феминистер, мысалы Мариароза Далла Коста мен Сильвия Федеричи феминизмнің маңыздылығын және капиталистік қоғам үшін әйелдердің ақысыз еңбегінің құндылығын атап көрсетті. Бұл қозғалысты зерттеуші Майкл Райан былай деп жазады:
Антонио Негри мен Майкл Хардт желілік билік құрылымдарының неолибералды жинақтау режиміне қарсы ұйымдастырудың ең тиімді тәсілдері екенін айтады және капиталдың динамикасында 21-ғасыр империясына қарай үлкен серпіліс болады деп болжайды.
Батыс Германия
Батыс Германияда 1970 жылдардың аяғында "Автоном" термині саяси сол жақтардың ең радикалды тобын көрсету үшін қолданылды.
Италия
1977 жылдың 11 наурызында Болонья қаласында полицейлер студент Франческо Лоруссоны өлтіргеннен кейін дүрбелең болды. 1979 жылдан бастап мемлекет автономист қозғалысын белсенді түрде қуғынға алып, оны Альдо Мороны ұрлап, өлтірген «Қызыл бригадалар» ұйымын қорғағандықпен айыптады. 12 000 солшыл белсенді ұсталды; 600-ы елден қашып кетті, оның 300-і Францияға, 200-і Оңтүстік Америкаға кетті.
Сын
Басқа марксистер автономиялық марксизмді немесе пост-операизмді капиталистік экономикадағы құндылықты теориялық тұрғыдан нашар түсінгендігі үшін сынға алды. Сондай-ақ, оны басқа марксистер антигуманистік / антигегельдік деп сынады.
Ықпал
Автономиялық марксистік және автономиялық қозғалыстар ағылшын тілді елдердегі революциялық солшылдардың кейбіреулеріне, әсіресе анархистерге шабыт берді, олардың көптегені автономиялық тактиканы қабылдады. Итальяндық операизм қозғалысы Гарри Кливер, Джон Холлоуэй, Стив Райт және Ник Дайер Витфорд сияқты марксистік ғалымдарға да әсер етті. Дания мен Швецияда бұл термин анархистер мен парламенттік емес жалпы солшылдарды білдіретін жинақы сөз ретінде қолданылады, мысалы, 2007 жылдың наурыз айында Копенгагендегі Ungdomshuset басып алынған үйін бұзу туралы ақпарат құралдарында көрсетілгендей.