Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рейфенштейн аббатшылығы – Германияның Тюрингия жеріндегі Айхсфельд аймағындағы қазіргі Клейнбартлофф ауылына жақын орналасқан цистерциандық аббатшылық.
Reifenstein Abbey was a Cistercian abbey near the present village of Kleinbartloff in the Eichsfeld in Thuringia, Germany.
Бірінші ғимарат
Ол 1162 жылдың 1 тамызында Тона Глейхен графы Эрнст Альбольдероде деп аталған жерде құрылды. Бұл жерге Мюльхаузен қаласына жақын орналасқан Волкенрода аббаттығының монахтары қоныстанды. Аббаттық экономикалық тұрғыдан сәтті болды және он үшінші ғасырдың соңына қарай көршілес аймақта елуге жуық иелікке ие болды. Дегенмен, оның ішкі істері туралы көп мәлімет жоқ: тіпті аббаттардың тізбесі де белгісіз. 1521 жылы Рейфенштейндегі монах Генрих Пфайффер аббаттықтан шығып, лютеран дініне көшті. Ол туған қаласы Мюльхаузенде көтеріліс шақырып, Тюрингиядағы неміс шаруалары соғысында Томас Мюнцермен бірге басшылықты бөлісті және 1525 жылдың мамыр айында Рейфенштейн аббаттығын өртеп жіберді. Франкенхаузен шайқасынан кейін ол Айзенах маңында қолға түсіріліп, жазаланды. 1524 жылы Рейфенштейнде бар болғаны алты монах қалған, ал өрттен кейін ол толық құлдырап кетті: 1539 жылы қираған жерде бір ғана монах қалды, көп ұзамай ол жер толық дерлік тастаналды. 1575 жылы тағы бір монах болды, ал 1579 жылы бес немесе алты монах болды, бірақ олар заңсыз өмір сүрді, сондықтан Рейфенштейн, сол кездегі мәліметтерге сәйкес, қарақшылардың үңгіріне ұқсады.
It was founded on 1 August 1162 by Count Ernst of Tonna Gleichen, on a site then known as Albolderode, and was settled by monks from Volkenroda Abbey near Mühlhausen. The abbey was economically successful and by the end of the thirteenth century had acquired about fifty estates in the neighbourhood. Little is known however of its internal affairs: even the sequence of the abbots is uncertain. In 1521 Heinrich Pfeiffer, a monk at Reifenstein, left the abbey to become a Lutheran. He preached rebellion in his native town of Mühlhausen, shared the leadership in the German Peasants' War in Thuringia with Thomas Münzer, and in May 1525, burnt Reifenstein Abbey to the ground. After the Battle of Frankenhausen he was captured near Eisenach and executed, dying impenitent. In 1524 there had only been six monks left in Reifenstein, which after the fire underwent a complete decline: in 1539 only one remained in the ruins, and shortly afterwards the site was completely deserted. In 1575 there was again a single monk, and in 1579, five or six, but they led so lawless a life that Reifenstein, according to a contemporary report, resembled a robbers' cave.
Екінші ғимарат
1582 жылы шіркеу қалпына келтірілді, ал 1585 жылы монастырь қалпына келтірілді. Ұлы абат Филипп Буссе (1589–1639) тәртіп пен үстемдікті қайта орнатты, бірақ Отыз жылдық соғыс кезінде аббатхана жеті рет қарақшылардың шабуылына ұшырап, жартылай қирады, абат Филипп тұтқынға алынды, ал алты немесе жеті монах өлтірілді. Аман қалған аз ғана монахтар үңгірлерде паналап, шаруалардан нан тілеп өтті.
The church was restored in 1582 and the monastery in 1585. The exemplary Abbot Philipp Busse (1589–1639) re established discipline and order, but during the Thirty Years' War the abbey was pillaged seven times and almost reduced to ashes, Abbot Philipp was carried off as a prisoner, and six or seven monks were murdered. The few remaining monks sought shelter in caves, and begged bread from the peasants.
Аурухана (1951-)
Мемлекеттік меншік Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1951 жылы Йена университеті бұл жерді туберкулез және сүйек ауруларына арналған арнайы клиника ретінде пайдалану үшін сатып алғанға дейін сақталды. 1964 жылы ол сол кездегі Ворбис ауданының аудандық ауруханасы болды және қазірге дейін аурухана ретінде жұмыс істеп келеді: 2002 жылы ол Айксфельд клиникасының құрамына кірді. 2004 жылы жаңа католик шіркеуі ашылды. Бірақ, әсем шіркеу толығымен ескерусіз қалдырылып, урандыға айналды. Қазір тек басты кіреберіс қана сақталған.
State ownership lasted until after World War II, when in 1951 the site was acquired by the University of Jena for use as a special clinic for tubercular and bone diseases. In 1964, it became the district hospital of the then district of Worbis, and it continues as a hospital to this day: in 2002 it became part of the Eichsfeld Klinikum. A new Catholic chapel was opened in 2004. The imposing church however was entirely neglected and allowed to fall into ruin. Only the main doorway now remains.