«The Chieftain» операсы – А. Салливан мен Ф. Бернардтың комедиялық туындысы. 1894 ж. Savoy Theatre-де көрсетілді, бірақ сәтті болмады. Опера туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Chieftain операсы – Артур Салливан мен Ф. К. Бернандтың 1867 жылғы «Контрабандист» операсына негізделген екі актілі комедиялық опера. Ол 1867 жылғы шығарманың бірінші актісінен және толығымен жаңа екінші актісінен тұрады. Опера 1894 жылғы 12 желтоқсанда Савой театрында Ричард Д’Ойли Карт басқаруымен 97 қойылымға (Салливанның стандарттары бойынша, сәтсіздік) шықты. Алғашқы актерлік құрамында Флоренс Сент-Джон, Куртис Пундс, Уолтер Пассмор, Ричард Темпл, Скотт Рассел, Флоренс Перри, Эмми Оуэн, Р. Скотт Фиш және Розина Брэндрам болды.
the opera
The Chieftain is a two act comic opera by Arthur Sullivan and F. C. Burnand based on their 1867 opera, The Contrabandista. It consists of substantially the same first act as the 1867 work with a completely new second act. It premiered at the Savoy Theatre on 12 December 1894, under the management of Richard D'Oyly Carte, for a run of 97 performances (by Sullivan's standards, a flop). The opening cast included Florence St. John, Courtice Pounds, Walter Passmore, Richard Temple, Scott Russell, Florence Perry, Emmie Owen, R. Scott Fishe and Rosina Brandram.
Өмірбаян
1894 жылы импресарио Ричард Д’Ойли Карте Савой театры үшін жаңа пьеса қажет болды. Гилберт пен Салливанның «Utopia Limited» пьесасы маусым айында, G&S стандарттары бойынша салыстырмалы түрде қысқа – тоғыз айлық қойылымнан кейін жабылды. Андре Мессажердің «Мирет» пьесасы сәтсіз аяқталып, Карте театры тамыз айында жабылуға мәжбүр болды. Жаңа туынды іздеп, ол Салливан мен Бернанға «Контрабандиста» пьесасын қайта жөндеуді тапсырды, оны жаңа операдан әлдеқайда жылдам дайындауға болады. «Мирет» қайта қаралып, қазан айында тағы екі айға қайта ашылды, және «Мирет» сәтті қойылғанымен, желтоқсанда «Басты» дайын болғаннан кейін «Мирет» жабылып, «Басты» қойылды. Савой көрермендері Гилберт пен Салливан қалыптастырған стильдегі опера күткендіктен, салыстырмалы түрде қысқа «Контрабандиста» пьесасын кеңейту қажет болды. Бірінші актінің негізгі құрылымы сақталды, диалог қайта жазылды және әдеттегі ұзындығына жеткізу үшін бірнеше ән қосылды. Алғашқы пьесаның екінші актісі жаңа материалмен толықтай ауыстырылды. Бұл пьеса Савой операларының көпшілігі сияқты жылы қабылдануға қарамастан, көрермендер пьесаға деген қызығушылықтарын ұзақ сақтамады, сондықтан көптеген түзетулер енгізілді, әсіресе бірінші актіде. Сондай-ақ, команда әлі де танымал «Кокс пен Қондықтың» қысқартылған нұсқасын көрермендерге ұсыну үшін өндіріске енгізді. Дегенмен, «The Chieftain» үш айдан кейін жабылды. Мұның себебі Бёрнанның әлсіз және әзіл-қалжыңға толы либреттосы болды, сонымен қатар аудиторияның талғамы өзгеруіне байланысты, өйткені Джордж Эдвардстың Гейти театрында қойған музыкалық комедиялар Лондон сахнасында жеңіл операны ығыстырды. «The Chieftain» жабылғаннан кейін D’Oyly Carte Opera Company Лондон маңындағы аудандарды аралады, ал Карте Савой театрын Carl Rosa Opera Company-ге жалға берді. Театр 1895 жылдың жазында жабылды, қараша айында «Микадоның» қайта қойылымы үшін қайта ашылды. «The Chieftain» Салливанның басқа G&S операларынан айырмашылығы, жоғары сапалы кәсіби заманауи жазба алған жоқ, бірақ бұл пьеса көптеген заманауи әуесқойлық қойылымдарда ойналды. Мысалы, ол 1910 жылы Бат қаласында, Сомерсетте Бат опера және драма қоғамы, Нью-Йоркте Пресвитериандық Келісім шіркеуіндегі сахна қоғамы, Лондонның Кингсбери қаласында Кингсбери әуесқой опера қоғамы (1972), Ретфорд, Ноттингемширде Жалпы G & S (1994), Бекстон, Дербиширде Халықаралық Гилберт және Салливан фестивалінде, Бекстон опера үйі (1995), Кингстон-апон-Халл, Йоркширде Dagger Lane опера қоғамы (1995), Денмид, Гэмпширде Denmead опера қоғамы (1999) және Ньюкасл университеті G & S қоғамы (2000) тарапынан ұсынылды.
In 1894, impresario Richard D'Oyly Carte needed a new piece for the Savoy Theatre. Gilbert and Sullivan's Utopia Limited had closed in June after a comparatively short (by G&S standards) nine month run. André Messager's Mirette was an unsuccessful stop gap, and Carte had to close the theatre in August. Desperate for a new work, he commissioned Sullivan and Burnand to patch up The Contrabandista, which could be made ready much faster than a new opera. Mirette was revised and re opened in October for another two months, and although Mirette was playing strongly, once The Chieftain was ready in December, Mirette was closed, and The Chieftain was mounted. As Savoy audiences expected an opera conforming to the style that Gilbert and Sullivan had established, the relatively short Contrabandista needed to be expanded. While the basic structure of the first act was retained, the dialogue was rewritten and several songs were added to bring it up to the usual length. The earlier work's second act was entirely replaced with new material. Although the piece was greeted warmly, as were most Savoy operas, audiences did not sustain enthusiasm for the work, and there were numerous revisions, particularly in the first act. The team also rushed an abridged version of the still popular Cox and Box into production as a curtain raiser. Nevertheless, The Chieftain closed after just three months. The fault lay partly in Burnand's weak and pun filled libretto, but also was a result of changing audience tastes, as musical comedy, such as those produced at the Gaiety Theatre by George Edwardes, was supplanting light opera on the London stage. After The Chieftain closed, the D'Oyly Carte Opera Company toured the London suburbs, while Carte leased the Savoy Theatre to the Carl Rosa Opera Company. The theatre was dark during the summer of 1895, reopening in November for a revival of The Mikado. The Chieftain has not received a high quality professional modern recording, unlike some of Sullivan's other non G&S operas, although the piece has received a number of modern amateur performances. For example, it was presented in Bath, Somerset by the Bath Operatic and Dramatic Society in 1910, in New York City by the Stage Society at the Presbyterian Church of the Covenant. and in Kingsbury, London, by the Kingsbury Amateur Operatic Society (1972), Retford, Nottinghamshire, by Generally G & S (1994), Buxton, Derbyshire, at the International Gilbert and Sullivan Festival, Buxton Opera House (1995), Kingston upon Hull, Yorkshire, by Dagger Lane Operatic Society (1995), Denmead, Hampshire, by Denmead Operatic Society (1999), and Newcastle upon Tyne by Newcastle University G & S Society (2000).
Бірінші акт
Іс-әрекет Испания тауларында өтеді. Инес де Роксас – қарақшылар тобының патшайымы. Олардың капитаны Фердинанд де Роксас бір жылдан бері хабарсыз жоғалып кеткен. Ладрондар заңы бойынша, алғаш келген бейтаныс адам олардың басшысы және Инестің күйеуі болады. Ладрондар ағылшын қызы Ританы ұрлап әкетті. Инес бір шопан балаға құнықталатын хатты жеткізуді бұйырады, ал оның қарт әкесін кепілге алады. Қарт шопан сол күні бейтаныс адамды көргенін айтады. Ладрондар бұл жаңа басшы болар ма деп ойланады. Ладрондар кеткеннен кейін, шопан өзінің Ританың жары екенін айтады, олар қуанышпен дуэт орындайды. Питер Адольф Григг, ағылшын турисі және әуесқой фотограф, көркем көріністер іздеп келеді. Санчо мен Хосе оған ол Ладрондардың жаңа капитаны екенін хабарлайды. Ол қарсылық білдіруге тырысады, бірақ олар мойынсұнбаса, оны атып тастайтындарын ескертеді. Құнықталатын ақша келіп түседі. Васкес пен Ритаға кетуге рұқсат беріледі, бірақ олар Григгтің Инезге үйлену тойын тойлау үшін қалады. Григг тағы да қарсылық білдіреді, себебі ол бұрыннан үйленген, бірақ Ладрондар оны өлтірумен қорқытып, тойға қатысуға мәжбүрлейді.
The action takes place in the mountains of Spain. Inez de Roxas is Queen of a gang of bandits, the Ladrones. Their Captain, Ferdinand de Roxas, has been missing for a year. The Law of the Ladrones holds that the first stranger who comes along will become their Chieftain and Inez's new husband. The Ladrones have abducted Rita, an English lady. Inez orders a shepherd boy to deliver a ransom note, and they hold his elderly father hostage in the meantime. The old shepherd mentions that he has seen a stranger that day. The Ladrones wonder if this could be their new Chieftain. After the Ladrones withdraw, the shepherd reveals that he is Rita's lover, Vasquez, and they sing a jubilant duet. Peter Adolphus Grigg, an English tourist and amateur photographer, enters in search of pretty scenery. Sancho and José inform him that he is the new Captain of the Ladrones. He tries to object, but they tell him he will be shot if he does not comply. The ransom money arrives. Vasquez and Rita are free to go, but they stay for the celebration of Grigg's marriage to Inez. Grigg again objects, as he is already married, but the Ladrones threaten him with death, and he reluctantly joins the festivities.
ІІ акт
Іс-әрекет енді Рита мен Васкес қазір Силь өзенінің жағасындағы, көркем Дехесас ауылында орналасқан қонақүйдің сыртына көшті. Ұжым өзеннен шайқап алған алтынды мақтап ән салады. Осы аралықта Васкес Григгті құтқарып, ол енді Англиядан оны іздеп келген әйелі Доллимен кездесе алады. Мырза және ханым Григгтер, поляк сарайының қызметшісімен бірге келеді, ол шын мәнінде Фердинанд де Роксас, нағыз басшы, жасырынған күйде. Ханым Григг күйеуінің Испаниядағы басынан өткен оқиғаларды түсіндіруден жалтарып айтуына алаңдайды. Сондықтан ол Инеспен жасаған екінші некесінен хабарсыз. Васкес пен Рита оған Ладронды қаһармандықпен жеңгені туралы құрамындағы әңгімені айтуға көмектеседі. Фердинанд, Григгтің әңгімесін естіп, енді әйелі қайтыс болды деп ойлайды. Ладрондық топ азаматтық киіммен кіреді. Олар Фердинандты іздеп жүр, бірақ Григгтерге кездеседі. Долли Инезбен дос болады, ал Григг әйелі оның алдасқандығын біліп қояды деп қорқады. Григгтің жағдайын түсінген Ладрондық топ оған Инезбен жасаған некесінің суретін 100 фунтқа сатуға келіседі, осылайша Долли шындықты ешқашан білмейді. Фердинанд кіреді, ал Ладрондық топ оны таниды. Ол қашуға тырысады, бірақ тапаншаға тап болғанда, қуана-қуана қайтадан басшылыққа келіседі.
The action has transferred to the exterior of an inn where Rita and Vasquez are now staying, in the picturesque village of Dehesas, on the banks of the River Sil. The chorus sings in praise of the gold that they mine from the river. In the intervening time, Vasquez has ransomed Grigg, who is now free to meet up with his wife Dolly, who has come from England to find him. Mr. and Mrs. Grigg arrive, escorted by a Polish courtier, who is actually Ferdinand de Roxas, the real Chieftain, in disguise. Mrs. Grigg is troubled by her husband's evasive explanations of his adventures in Spain. She is therefore unaware of his bigamy with Inez. Vasquez and Rita help him tell a fictional story of his heroic defeat of the Ladrones. Ferdinand, who also hears Grigg's story, now believes that his wife is dead. The Ladrones enter, dressed as civilians. They are searching for Ferdinand, but run into the Griggs. Dolly befriends Inez, while Grigg is mortified that his wife will discover his duplicity. Realising Grigg's plight, the Ladrones agree to sell him a photograph of his wedding with Inez for £100, so that Dolly will never learn the truth. Ferdinand enters, and the Ladrones recognise him. He tries to escape, but when confronted with pistols, agrees happily to rejoin the band as their Chieftain once again.