Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай суретшісі (туған 1958)
Chinese painter (born 1958)
Zhang Xiaogang (; 1958 жылы туған) – заманауи қытай символизмі мен сюрреализмінің суретшісі. Оның "Қан тамырлары" сериясындағы суреттер көбінесе бір түсті, қытай халқының стилденген портреттері, әдетте үлкен, қара нұсқалы көздерімен және 1950-ші, 1960-шы жылдардағы отбасылық суреттерді еске түсіретін қатаң поздарда бейнеленген. Соңғы кезде ол "Қан тамырлары – Үлкен отбасы" портрет сериясындағы кейіпкерлердің көптегенін үш өлшемді мүсіндерге көшіріп жасады. Бұл мүсіндер көптеген көрмелерде көрсетілді және ол Қытайдың жетекші және ең ізделіспен алынатын заманауи суретшілерінің бірі ретіндегі еңбегін жалғастыруда.
Zhang Xiaogang (; born in 1958) is a contemporary Chinese symbolist and surrealist painter. Paintings in his Bloodline series are predominantly monochromatic, stylized portraits of Chinese people, usually with large, dark pupiled eyes, posed in a stiff manner deliberately reminiscent of family portraits from the 1950s and 1960s. Recently, he also created sculptures, translating for the first time into three dimensions many characters of the sort seen in his "Bloodlines—Big Family" portrait series. These sculptures have featured in many exhibits and continue his work as one of China's leading, and most highly sought after, contemporary artists.
Өмір және мансап
Чжан 1958 жылы Қытайдың Юньнань провинциясындағы Куньмин қаласында Ци Айлан мен Чжан Цзиннің (екеуі де үкімет қызметкерлері) отбасында дүниеге келді. Ол төрт ұлының үшіншісі болды. Жанның анасы, Ци Айлан, оны баланы қиындыққа түсірмей, бос уақытын тиімді өткізу үшін сурет салуға үйретті:
Zhang was born to parents Qi Ailan and Zhang Jing (both government officials) in the city of Kunming in China's Yunnan province in 1958, and was the third of four brothers. Zhang's mother, Qi Ailan taught him how to draw as an exercise to keep him out of trouble:
«Бастапқыда ата-анам мен сыртқа шығып, жамандыққа ұшырамас па деп уайымдады. Бізге қағаз бен бояулар беріп, үйде сурет салуға ынталандырды. Мен өнерге қызығушылығымды арттырдым. Менде көп уақыт болды, себебі мен мектепке бармайтынмын. Менің қызығушылығым күшейді. Есейгеннен кейін де өнерден қол үзген емеспін. Міне, осылай сурет салуды бастадым». Оның ата-анасы 3 жылға Қытай үкіметі тарапынан қайта тәрбиелеуге жіберілді. [3] Ол 1960-1970 жылдардағы Мәдени революция деп аталатын саяси дүрбелең кезінде есейді, бұл оның суретшілігіне әсер етті. 1976 жылдың басында Сяоганг «Ауылға бару қозғалысы» аясында фермада жұмыс істеуге жіберілді. Жоғары білім беру емтихандары қайта жаңғыртылғаннан кейін, Сяоганг 1977 жылы Сычуань көркемсурет академиясына қабылданды, онда 1978 жылы майлы бояумен сурет салуды оқуға кірісті. Оқу кезінде Чжанның профессорлары төраға Мао енгізген Революциялық реализм стилін оқытуды жалғастырды. Бұл Сяоганг пен оның әріптестеріне батыс философиясы мен жеке ойларға ден қоюға, саяси және идеологиялық тақырыптардан қашық болуға мүмкіндік берді. 1982 жылы Сычуань провинциясының Чунцин қаласында Сычуань көркемсурет академиясын бітірді, бірақ ол армандаған оқытушылық қызметке орналаса алмады. Осының салдарынан 1982-1985 жылдар аралығында Жан депрессияға ұшырады. Осы жылдары ол Куньминдегі әлеуметтік би тобында құрылысшы және суретші болып жұмыс істеді. Бұл Сяоган үшін өзін-өзі тану кезеңі болды, себебі ол қоғамға бейімделуде қиындықтарға тап болды. Алкоголизмнен зардап шегіп, 1984 жылы ішкі қан кетуден ауруханаға түсті, содан кейін «Қара мен ақ арасындағы көлеңке» сериясын жасай бастады, ол ауруханадағы өмір мен өлім туралы ойларын бейнеледі. «Сол кезде менің шабытымды ауруханадағы жеке сезімдерім күшейтті. Ақ төсекке жатып, ақ жаймаға жатып, аурухананың тығыз палаталарында бір-бірін жұбататын көптеген науқастарды көрдім. Түн құрдымсайғанда, ауруханадан ағынып жатқан зарлы дауыстар естілді, ал айналасындағы кейбір әлсіз денелер құрып, өлімге бет бұрды. Бұл менің сол кездегі өмірлік тәжірибем мен жалғыз, қайғылы жаныммен тығыз байланысты болды». 1985 жылы Сяоган өміріндегі қараңғы кезеңнен шығып, Қытайдағы Жаңа толқын қозғалысына қосылды, ол Қытай мәдениетінде философиялық, көркемдік және интеллектуалдық жарылысқа әкелді. Чжан 1986 жылы Оңтүстік-Батыс өнер тобын құрды, оған Мао Сюхуэй, Пан Дэхэй, Йе Юнцин және тағы 80-нен астам суретшілер кірді. Топ «қалалық аймақтануға қарсы» бағыт алды және Чжанның айтуынша, ұжымдық рационализациямен басылған жеке адамның ұмтылысын зерттеді. Олар өз қаражатымен көрмелер ұйымдастырды, бұл Қытай авангардыстық қозғалысының іргелі қадамы болды. 1988 жылы Чжан Сычуань академиясының білім беру бөлімінде оқытушы болып тағайындалды және сол жылы үйленді. Ол 1989 жылы Пекиндегі Қытай ұлттық өнер мұражайында өткен Қытай/Авангард көрмесіне қатысты. Алайда 1989 жылғы Тяньаньмэнь алаңындағы наразылық акциялары мен қырғын бұл либералды реформалар кезеңін күрт тоқтатты. Жан Сяоган 1980-ші және 90-шы жылдардың басына дейін экспрессивті және сюрреалистік стильді ұстанды. Бірақ 1992 жылы Еуропаға саяхаттағаннан кейін оның стилі күрт өзгерді. Еуропада Чжан қытайлықтардың бет-әлпеті туралы ойлана бастады және неге оларды нақты ортада емес, кітаптар мен журналдардағы адамдар бейнесі ретінде көрсеткенін ойлады. Ван Гуанйи, Сюй Бейхун және Ву Гуанчжун сияқты, Чжан Сяоган – заманауи қытай суретшілерінің ең көп сатылатын суретшісі және шетелдік коллекционерлердің сүйіктісі. Оның суреттері 2005 жылы түсірілген «Күнбағыс» фильмінде маңызды орын алады. 2007 жылы оның бір картинасы Sotheby's аукционында 6 миллион АҚШ долларына сатылды, ал 2011 жылдың сәуірінде 1988 жылғы үшбұрышты майлы туындысы «Forever Lasting Love», мистикалық символдармен суланған шөлейтті пейзажда жартылай жалаңаш фигуралар 79 миллион HK долларына (10,1 миллион АҚШ доллары) сатылды, бұл Қытайдан келген заманауи өнер туындысы үшін рекордтық аукцион бағасы Гонконгта тіркелді. Ол Нью-Йорктегі/Бейжіңдегі Pace галереясы мен Бейжіңдегі Бейжің коммунасы арқылы өзінің гравюраларын ұсынады. Бір кездері басқа қытай суретшілері сияқты Чжан да Қытайда көрме өткізе алмады, себебі оның туындылары тым заманауи және күдікті болды. Бірақ қазір оның суреттері Батыс қоғамында ғана емес, Қытайда да танымал, сондықтан ол бұрынғыдан гөрі Қытайдағы мұражайлар мен галереяларда көрмелер өткізуге мүмкіндік алды. Соңғы жылдары ол майлы бояу туындыларын ғана емес, сонымен қатар мүсін туындыларын да кеңейтті.
"From early on, my parents worried that I would go out and get into trouble. They gave us paper and crayons so we could draw at home. . I gained more and more interest in art. I had a lot of time, because I didn't have to go to school. My interest increased. After I became an adult, I never gave up art. So that's how I started to draw." His parents were taken away for 3 years by the Chinese government for re education. [3]He came of age during the 1960s and 1970s political upheavals known as the Cultural Revolution, which exerted a certain influence on his painting. In early 1976, Xiaogang was sent to work on a farm as part of the "Down to the Countryside Movement". Upon the reinstitution of collegiate entrance exams, Xiaogang was accepted into the Sichuan Academy of Fine arts in 1977 where he began study oil based painting in 1978. At the time of his collegiate education, Zhang's professors continued to teach styles of Revolutionary Realism as instituted by Chairman Mao. This only served to inspire Xiaogang and his peers to opt for topics of western philosophy and introspective individualism while shunning political and ideological subject matter. In 1982, he graduated from the Sichuan Academy of Fine Arts in the city of Chongqing in Sichuan province but was denied a teaching post he had hoped for. This led Zhang to fall into a period of depression between 1982 and 1985. During this time he worked as a construction worker and art director for a social dance troupe in Kunming. It was a time of intense self examination for Xiaogang as he had difficulties fitting into society. Suffering from alcoholism, he was hospitalized in 1984 with alcohol induced internal bleeding causing him to paint "The Ghost Between Black and White" series which put visual form to his visions of life and death in the hospital. "At that time, my inspiration primarily came from the private feelings I had at the hospital. When I lay on the white bed, on the white bed sheet, I saw many ghost like patients comforting each other in the crammed hospital wards. When night dawned, groaning sounds rose above the hospital and some of the withering bodies around had gone to waste and were drifting on the brink of death: these deeply stirred my feelings. They were so close to my then life experiences and lonely miserable soul." In 1985, Xiaogang began to emerge from the dark time in his life and joined the New Wave movement in China that saw a philosophical, artistic and intellectual explosion in Chinese culture. Zhang formed the South West Art Group in 1986 including fellow artists, Mao Xuhui, Pan Dehei, and Ye Yongqing among more than 80 others. The group moved for 'an anti urban regionalism' and also explored individual desire which according to Zhang had been suppressed by collectivist rationalization. They created self funded exhibitions which were a foundational step in the Chinese Avant Garde movement. In 1988, Zhang was appointed as an instructor at Sichuan Academy's Education Department and married later that year. He took part in the China/Avant Garde Exhibition in 1989 at the National Art Museum of China in Beijing. However, the 1989 Tiananmen Square protests and massacre abruptly ended this period of liberal reform. Zhang Xiaogang pursued the expressive and surreal style until the 1980s and early 90s. But after his trip to Europe in 1992, his style changes greatly. In Europe, too, Zhang begins to think about the Chinese face and reflects why he has brought images of people in books and magazines, not in actual surroundings. Like Wang Guangyi, Xu Beihong and Wu Guanzhong, Zhang Xiaogang is a best selling contemporary Chinese artist and a favorite of foreign collectors. His paintings feature prominently in the 2005 film Sunflower. In 2007, a canvas of his sold for US$6 million at Sotheby's while in April 2011 his 1988 triptych oil work Forever Lasting Love, of half naked figures in an arid landscape suffused with mystical symbols, sold for HK$79 million (US$10.1 million), a record auction price for a contemporary artwork from China, in Hong Kong. He is represented by Pace Gallery in New York/Beijing and Beijing Commune in Beijing for his prints. Zhang, like other Chinese contemporary artists at one time, was not able to exhibit in China because his works were too modern and suspicious. But now his paintings are popular in China as well not just in Western society so now he has chances to exhibit at museums and galleries in China compared in the past. In recent years, he has expanded not only his oil painting works, but also his installation works of sculpture works.
Әсерлер
Рихтер, Пикассо және Дали сияқты батыс суретшілерінің де ықпалы бар. Жан былай деді: "Бірде кітаптан британдық тәжірибелік суретші Эдуардо Паолоццидің маған үлкен әсер еткен бірнеше сөзін оқыдым: 'Адам дұрыс идеяға ие болуы мүмкін, бірақ оны жеткізу үшін бұрыс құралды таңдайды. Немесе оның дұрыс құралдары болуы мүмкін, бірақ оған анық идея жетіспейді.' Жан Bloodline сериясына шабыттанған негізгі нәрсе – анасының жас және әдемі кезіндегі суреттерін тауып алуы екенін де айтады. Калифорния штатының Пасадена қаласындағы Тынық мұхиты Азия мұражайы ұйымдастырған 'Мен Сезанмен карта ойнағым келмейді' және басқа да туындыларға қатысқаннан кейін, Чжан өзінің жұмыс жолын ойлап, белгілі батыс өнері сияқты сурет салудан бас тартып, дербес суретші болуға бекінді."
Western painters including Richter, Picasso and Dalí are influences. Zhang said: "I read in a book once a few words by British experimental artist Eduardo Paolozzi, which were very influential for me: 'a person can very easily have the right idea, but choose the wrong means to express it. Or he can have the right means, but lack a clear idea.'" Zhang also cites his discovery of photos of his mother as a young, attractive woman as a key inspiration for the Bloodline series. After participating "I Don't Want to Play Cards with Cézanne" and Other Works, organized by the Pacific Asia Museum in Pasadena, California, Zhang started thinking about his way of work and decided not to paint same way with famous Western art and be an independent artist.
Сыйлықтар мен марапаттар
1994 жылы Бразилияда өткен 22-ші Сао-Паулу биенналесінде қола жүлде. 1996 жылы Қытай ұлттық көркемсурет мұражайы мен Гонконг өнер орталығында өткен Қытай заманауи өнерінің бірінші академиялық көрмесінде құжаттама жөніндегі сыйлық. Гонконгтағы Британдық соттың Халықаралық өнер қоры ұсынған қазіргі заманғы жаңа азиялық суретшілер сыйлығы.
Bronze Prize at the 22nd São Paulo Biennial Exhibition in Brazil in 1994. Document Prize at the First Academic Exhibition of Chinese Contemporary Art held at the China National Museum of Fine Arts and Hong Kong Art Centre in 1996. Prize for Contemporary New Asian Artists granted by the British Court's International Art Fund in Hong Kong.