Джеймс Гриер Миллер: Өмірлік жүйелер теориясының негізін қалаушысы
James Grier Miller
Джеймс Г. Миллер – американ биологы, жүйелік ғылымның негізін қалаушы, «мінез-құлық ғылымы» терминін енгізген және тірі жүйелер теориясын жасаған ғалым. 🧠🔬
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық биолог Джеймс Гриер Миллер (1916 – 7 қараша 2002, Калифорнияда) – американдық биолог, жүйелік ғылымның және академиялық басқарудың негізін қалаушы, "мінез-құлық ғылымы" терминін қазіргі мағынасында қолдануды бастаған, Мичиган университетіндегі Психикалық денсаулықты зерттеу институтын құрып, басқарған және тірі жүйелер теориясын жасаған.
American biologist
James Grier Miller (1916 – 7 November 2002, in California) was an American biologist, a pioneer of systems science and academic administrator, who originated the modern use of the term "behavioral science", founded and directed the multi disciplinary Mental Health Research Institute at the University of Michigan, and originated the living systems theory.
Өмірбаян
Миллер 1937 жылы summa cum laude көрсеткішімен «А» бакалавр дәрежесін, 1938 жылы психология саласында «А» магистр дәрежесін, 1942 жылы cum laude көрсеткішімен «М» медицина докторы дәрежесін және 1943 жылы психология ғылымдарының докторы дәрежесін Гарвард университетінде алды, сонымен қатар ол Қауымдастық мүшелерінің кіші мүшесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметтен кейін ол Вашингтондағы Ветерандар әкімшілігінің орталық кеңсесінде жаңадан құрылған Клиникалық психология бөлімінің бастығы болып қызмет етті. Гарвардта профессорлық қызмет атқарғаннан кейін, 1948 жылы Чикаго университетінің Психология кафедрасының төрағасы лауазымын қабылдады және 1955 жылға дейін осы лауазымда болды. 1955 жылдан 1967 жылға дейін Мичиган университетінің Психикалық денсаулықты зерттеу институтын басқарды, 1967 жылы әкімшілік мансабын жалғастыру үшін, алдымен жаңадан құрылған Кливленд мемлекеттік университетінің проректоры, содан кейін 1973 жылы Луисвилл университетінің президенті болды, ол 1980 жылы зейнетке шықты. Ол көптеген ғылыми және кәсіби қоғамдардың мүшесі болды. Ол 1973 жылы Маргарет Мидтің орнын басып, Жалпы жүйелер зерттеулер қоғамының (SGSR) президенті болды. Ол EDUCOM (Жоғары оқу орындары аралық коммуникация кеңесі) ұйымын құрды және оның алғашқы басшысы болды. Ол сондай-ақ Венадағы Халықаралық қолданбалы жүйелерді талдау институтының (IIASA) мүшесі болды. Миллер 30 жылдан астам уақыт бойы Behavioral Science журналын құрды және оның редакторы болды.
Miller received his A. B. summa cum laude in 1937, an A. M. in psychology in 1938, an M. D. cum laude in 1942, and a Ph. D. in psychology in 1943, all from Harvard University where he was also a junior fellow of the Society of Fellows. Following military service in World War II, he served as Chief of the newly formed Clinical Psychology section of the Veteran's Administration central office in Washington. Having served on the faculty at Harvard, in 1948 he accepted the position of Chairman of the Department of Psychology at the University of Chicago, which he held until 1955. From 1955 to 1967 he directed the multi disciplinary Mental Health Research Institute at the University of Michigan, leaving in 1967 to pursue an administrative career, first as provost of the newly founded Cleveland State University, and then in 1973 as president of the University of Louisville, from which position he retired in 1980. He was a fellow or member of numerous scientific and professional societies. He served as president of the Society for General Systems Research (SGSR) succeeding Margaret Mead in 1973. He was a founder and the first head of EDUCOM (the Interuniversity Communications Council). He also had been a fellow of the International Institute for Applied Systems Analysis (IIASA) in Vienna. Miller founded and was editor of the Journal Behavioral Science for more than 30 years.
Жарияланымдар
Миллер тоғыз кітаптың авторы немесе бір авторы болды және 100-ден астам ғылыми мақалалар мен зерттеулер жариялады. 1942 ж. Ес-түссіздік. Нью-Йорк: John Wiley & Sons. 1948 ж. ОҚҚ бағалау тобы. Адамдарды бағалау. Нью-Йорк: Rinehart & Company. 1950 ж. Әлеуметтік процестердегі тәжірибелер. (Редактор) Нью-Йорк: McGraw Hill. 1959 ж. Каризопродолдың фармакологиясы және клиникалық қолданысы. (Редактор) Детройт: Wayne State University Press. 1960 ж. Есірткілер мен мінез-құлық. (Редактор) Л. Ухрмен бірге. Нью-Йорк: John Wiley & Sons. 1978 ж. Тірі жүйелер. Нью-Йорк: McGraw Hill. 1978 ж. Тірі жүйелер. Негізгі ұғымдар. 1989 ж. Есептеудегі өлшемдер мен түсіндірулер: тірі жүйелер теориясы. Г. А. Свонсонмен бірге, Нью-Йорк: Quorum Books.
Miller has written or co authored nine books and published more than 100 scientific and scholarly articles. 1942. Unconsciousness. New York: John Wiley & Sons. 1948. OSS Assessment Staff. Assessment of men. New York: Rinehart & Company. 1950. Experiments in social process. (Ed.) New York: Mc Graw Hill. 1959. The pharmacology and clinical usefulness of carisoprodol. (Ed.) Detroit: Wayne State University Press. 1960. Drugs and behavior. (Ed.) with L. Uhr. New York: John Wiley & Sons. 1978. Living systems. New York: Mc Graw Hill. 1978. Living Systems. The Basic Concepts
1989. Measurement and interpretations in accounting: a living systems theory approach. With G. A. Swanson, New York: Quorum Books.