Пуйлорен қамалы – Оксітан аймағындағы, Бульзан аңғарында орналасқан, тарихи Катар қамалы. 958 жылдан мәлім, Сен-Мишель де Кюкса аббаттығымен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пуйлауренс қамалы (Puilaurens Castle, Puylaurens; окситан тілінде: lo Castèl de Puèg Laurenç) – Ауде департаментіндегі Лапраделл-Пуйлауренс коммунасындағы «катар қамалдары» деп аталатын қамалдардың бірі. Қамалда Боулзан аңғары мен Лапраделл және Пуйлауренс ауылдарына жоғарыдан көрінеді. Аксаттан қамалға дейін жол салынған.
The Château de Puilaurens (Puilaurens Castle, also Puylaurens; in Occitan: lo Castèl de Puèg Laurenç) is one of the so called Cathar castles in the commune of Lapradelle Puilaurens in the Aude département. The castle is located above the Boulzane Valley and the villages of Lapradelle and Puilaurens. There is a path from Axat to the castle.
Шығу тегі
Қала Монт-Арду тауында орналасқан. Бұл атау 958 жылы алғаш рет құжатта пайда болады, онда Лотар Феновильдес аймағының иесі, Ургел графы Сунифред II-нің Бульзан немесе Сент-Круа аңғарынан құралған Пуиауренс провистыясының Сент-Мишель-де-Кукса аббаттығына жасаған сыйлығын растайды. Құжатта сондай-ақ Каролинг дәуірінен бері бекініс және төбедегі пана ретінде қызмет еткен Сен-Лоран шіркеуінің бар екендігі де көрсетілген. Пуиауреннің алғашқы белгілі кастеляны Пьер Катала 1217 жылы Гийом де Пейрепертустың құжаттарында куәгер ретінде тіркелген. 1229 жылы Гийом де Пейрепертуза Пуиауренс қамалына басшылық етті, ал 1242 жылы оны Пьердің ұлы Роджер Катала басқарды. Қаламен қатар, оның төңірегінде де ауыл салынды, осылайша Пуиауренс қалаға айналды.
The castle is located on Mont Ardu. This name appears for the first time in 958 in a charter where Lothair confirms the donation of Sunifred II, Count of Urgell, lord of Fenouillèdes, at the Abbey of Saint Michel de Cuxa of the provostship of Puilaurens which is composed of the Boulzane valley or Sainte Croix valley. The document also mentions the presence of a Saint Laurent church serving as a fortified and hilltop refuge from the Carolingian period. The first known castellan of Puilaurens is Pierre Catala who appears as a witness in the acts of Guillaume de Peyrepertuse in 1217. In 1229, Guillaume de Peyrepertuse commanded the castle of Puilaurens and, in 1242, it was held by Roger Catala, son of Pierre. In addition to the castle, a village was built all around it, which made Puilaurens a Castle.
Катарлардың қатысуы
Ол Альбигендік крест жорығы кезінде қамалдың панасы ретінде ғана танымал. 1240 жылы Фанжо қаласының тұрғыны Саурин Риго есімді әйел Пюляуренде пана тапты, онда он екі монахты, оның ішінде сегіз әйелді кездестірді. 1242 жылы Феновильдес дияконы Пьер Параир онда болды. 1245-1246 жылдары бірнеше Перфекти онда тұрды.
It is known only for the role of refuge of the castle during the Albigensian Crusade. In 1240, a woman named Saurine Rigaud, inhabitant of Fanjeaux and a Cathar believer, found refuge in Puilaurens, where she met twelve monks including eight women. In 1242, the Cathar deacon of Fenouillèdes, Pierre Paraire, stayed there. Several Perfecti were housed there from 1245 to 1246.
Қалдықты басып алу
1250 жылы қамал Франция тәжінің қолына өтті. 1255 жылдың тамызында жазылған хат арқылы Франция королі Людовик IX Каркассонның сенашалына қаланы нығайтуды бұйырды. Осы жұмыстар қамалдың бүгінгі күнгі келбетін қалыптастырды. Сент-Луи Лангедокты арагондықтардың шабуылынан қорғау үшін нығайтты. 1258 жылғы Корбейль шарты қамалдың Арагонмен шектесетін патшалықтың бекіністерінің бірі болуын қамтамасыз етті. Одан кейін ол Керибус, Пейрепертуз, Термес және Агилар қамалдарымен бірге "Каркассонның бес ұлының" біріне айналды, олардың барлығы "жетілмейтін" таулы шыңдарда орналасқан. Людовик IX-тың жұмыс науқанынан кейін, 1260 жылы қамал бүкіл шекарадағы ең ірі гарнизонмен, Шателен Одон де Монтеюйдің басшылығымен, капеллан және 25 саржантпен басып алынды. 1263 жылы қамалға әкелінген он тұздалған шошқа, екі бұрыш бидай, алты Минот ақ ұн, екі футтық, төрт мүйізді және екі ағаштан жасалған арбалет, арбалет оқтары, он сегіз қалқан, бес шлем туралы жазба бар.
Around 1250, the castle passed into the hands of the crown of France. By a letter dated August 1255, Louis IX of France ordered the seneschal of Carcassonne to fortify the castle. It is these works which inaugurate the appearance of the castle as we know it today. Saint Louis had it reinforced to defend the Languedoc against Aragonese incursions. The Treaty of Corbeil of 1258 made the castle one of the fortresses on the border of the kingdom facing the Aragon. It then becomes one of the "Five sons of Carcassonne" with the castles of Quéribus, Peyrepertuse, Château de Termes and Château d'Aguilar, all located at the top of “impregnable” rocky peaks. After the work campaign under Louis IX, it was occupied in 1260 by the largest garrison on the entire border, under the orders of a Châtelaine, Odon de Monteuil, with a chaplain and 25 sergeants at arms In 1263 there is a record of the following taken to the Chateau, ten salted pigs, two bushels of wheat, six Minots of good flour, as well as crossbows measuring two feet, four of horn and two of wood, crossbow bolts, eighteen shields, five helmets.