Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық табиғатты зерттеуші Генри Бейкер (8 мамыр 1698 – 25 қараша 1774) – британдық табиғатты зерттеуші.
British naturalist
Henry Baker (8 May 1698 – 25 November 1774) was a British naturalist.
Өмір
1698 жылдың 8 мамырында Лондонның Чансери Лейн аймағында, кеңсе кызметкері Уильям Бейкердің ұлы болып дүниеге келді. 15 жасында Джон Паркер деген кітап сатушының шәкірті болды. 1720 жылы оқуын бітірген соң Бейкер туысы Джон Форстерге, сегіз жасар естімейтін және сөйлей алмайтын қызы бар екеніне барып қайтты. Ол естімейтін адамдарды емдеуде табысқа жетіп, құпия сақтаған әдіс арқылы ақша тапты. Оның емші ретіндегі жұмысы Дэниел Дефоның назарын аударды, ол 1729 жылдың 30 сәуірінде оның кіші қызы Софияға үйленді. 1740 жылы ол Антикварлар қоғамы мен Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1744 жылы тұз бөлшектерінің кристалдануын микроскоп арқылы зерттегені үшін Копли алтын медалімен марапатталды. 1754 жылы ол Өнерді, өндірісті және сауданы қолдау қоғамын (кейіннен Өнер қоғамы) құрушылардың бірі болды және біраз уақыт оның хатшысы қызметін атқарды. Ол Лондонда қайтыс болды және Сент-Мэри-ле-Странд шіркеуіне жерленді.
He was born in Chancery Lane, London, 8 May 1698, the son of William Baker, a clerk in chancery. When he was 15, he was apprenticed to John Parker, a bookseller. At the close of his indentures in 1720, Baker went on a visit to John Forster, a relative, who had a deaf mute daughter, then eight years old. As a successful therapist of deaf people, he went on to make money, by a system that he kept secret. His work as therapist caught the attention of Daniel Defoe, whose youngest daughter Sophia he married on 30 April 1729. In 1740, he was elected fellow of the Society of Antiquaries and of the Royal Society. In 1744, he received the Copley gold medal for microscopical observations on the crystallization of saline particles. He was one of the founders of the Society for the Encouragement of Arts, Manufactures and Commerce in 1754 (later the Society of Arts), and for some time acted as its secretary. He died in London, and was buried at St Mary le Strand.
Жалпыға ортақ көрермен
Генри Стоункасл есімімен Бейкер 1728 жылы Дэниел Дефомен бірлесіп "Universal Spectator and Weekly Journal" басылымын іске қосты. Шындығында, Дефо басылымның басталуынан басқа ештеңе жасаған жоқ, ол газет емес, эссе жинағы ретінде жоспарланған. Басылым 1746 жылға дейін, барлығы 907 нөмірге дейін жарық көрді. Бейкердің редактор ретіндегі қатысуы 1733 жылға дейін жалғасты. Алғашқы маңызды авторлардың бірі журналист Джон Келли болды.
Under the name of Henry Stonecastle, Baker was associated with Daniel Defoe in starting the Universal Spectator and Weekly Journal in 1728. Defoe in fact did little except at the launch of the publication, intended as an essay sheet rather than a newspaper. It appeared until 1746, running to 907 issues. Baker's involvement as editor continued until 1733. Among the major early contributors was the journalist John Kelly.
Шығармалары
Ол Корольдік қоғамның еңбектеріне көптеген естеліктерін қосты. Оның жарияланымдарының ішінде «Сөйлеудің қысқаша тарихы» (1723), «Микроскопты қолдануды жеңілдету» (1743), «Микроскопқа арналған жұмыс» (1753) кітаптары бар, онда ол динофлагелляттарды алғаш рет «Теңіз суында жылтылдаған жарық тудыратын кішкентай жануарлар» деп тіркеді, сондай-ақ түпнұсқа және аудармадағы өлеңдердің бірнеше томдық жинағы, оның ішінде «Ғалам – Адамның мақтанышын шектеуге арналған өлең» (1727) кітабы да болды.
He contributed many memoirs to the Transactions of the Royal Society. Among his publications were A Short History of Speech (1723), The Microscope made Easy (1743), Employment for the Microscope (1753), where he noted down the presence of dinoflagellates for the first time as "Animalcules which cause the Sparkling Light in Sea Water", and several volumes of verse, original and translated, including The Universe, a Poem intended to restrain the Pride of Man (1727).
Мұра
Оның есімі Корольдік қоғамның Бейкер оқуы арқылы мәңгі есте қалды, ол өсиеті бойынша оның құрылуына 100 фунт стерлинг қаражат қалдырды.
His name is perpetuated by the Bakerian Lecture of the Royal Society, for the foundation of which he left by will the sum of £100.