Кіріспе

Израильдік раввин және сотталған (1935–2015)

Моше Левингер (‎; 1935 – 16 мамыр 2015) – израильдік діни сионист белсендісі және ортодоксал раввин. 1967 жылдан бері 1967 жылғы Алты күндік соғыс кезінде Израиль басып алған аумақтарға еврейлерді қоныстандыру қозғалысының жетекші тұлғасы болды. Ол әсіресе 1968 жылы Хеброн қаласына еврей қоныстарын ұйымдастыруға басшылық еткенімен және 1974 жылы құрылған, қазір таратылған «Гуш Эмуним» қоныс аударушылар қозғалысының негізгі қайраткерлерінің бірі болғанымен танымал. Ол осы қозғалыс қатарында аңызға айналған. Левингердің палестиналықтарға қарсы зорлық-зомбылық әрекеттеріне қатысқандығы туралы хабарлар тарады.

Алғашқы жылдар

Левингер 1935 жылы Иерусалимде дүниеге келді және раввин Цви Йехуда Куктың басшылығымен Иерусалимдегі Мерказ ХаРав иешивасында оқыды. Оның сөзіне сәйкес, ол «Израиль жері еврей халқының қолында болуы керек – жай ғана қоныстармен емес, еврей мемлекеттігінің билігінде болуы керек» деп түсінді.

Қоныстану қозғалысы

1967 жылғы соғыс кезінде Левингер Петах-Тиква маңындағы Нехалим діни мошавының раввині болды. Ұлы Израиль қозғалысымен бірге ол 1948 жылы Кфар-Этзион қырғынынан кейін эвакуацияланған Этзион блогының еврейлерді қайта қоныстандыруын ұйымдастырды. Үкіметтің мақұлдауын күту керек пе, жоқ па деген келіспеушілік болды, Левингер келісімге қарамастан қоныстануды жалғастыру керек деген позицияны қабылдады. Нәтижесінде, үкімет сол жерде Нахал әскери бекінісін құруға рұқсат берді және ол әскери емес екенін құпия ұстады. 1979 жылдың сәуір айында Левингердің әйелі Мириам және Сара Нахшон Хеброн қаласындағы Әл-Шухада көшесінің ортасына шеру ұйымдастырып, Османдық дәуірде полиция бөлімшесі ретінде пайдаланылған Әл-Даббоия ғимаратын басып алды. 1987 жылы Хадашот телеарнасы саяси спектрдің барлық бөліктерінен жиырма екі жетекші израильдіктерден «соңғы жиырма жылда Израиль қоғамына ең үлкен әсер еткен буын адамын, ер немесе әйел адамды» атауды сұрады. Бұл сауалнамада бірінші орынды Менахим Бегин мен Левингер бөлісті. 1992 жылы Левингер «Тора ВеЭрец Исраэль» (Тора және Израиль елі) атты саяси партия құрды, бірақ сол жылы өткен Кнессет сайлауында сайлаушылардың қолдауын жеткілікті деңгейде ала алмады. Левингердің әйелі, 11 баласы және 50 немересі бар, олардың көпшілігі Батыс Жағалауда тұрады. Оның әйелі Мириам және бірнеше балалары да белсенділер ретінде белгілі.

Қылмыстық айыптаулар

Левингер 1975 жылдан бастап Хеброн мен Кирият Арбадағы оқиғаларға байланысты кем дегенде 10 рет тұтқындалып, айыпталды. 1984 жылы раввин Левингер «Гуш-Эмуним» жер асты қозғалысына қатысы бар деген күдікпен тұтқындалды. 1985 жылдың шілдесінде Левингерге шамамен 15 000 доллар айыппұл салынды және Хеброн әйелінің үйіне кіргені үшін, оның алты жасар ұлына шабуыл жасағаны үшін үш айға шартты жаза берілді. Левингер Иерусалимдегі сотқа баланың өз баласына тас лақтырғанын айтты. 1988 жылы Левингерге Хеброн оқиғасына қатысты екі бөлек қылмыстық айып тағылды. 1988 жылдың 30 қыркүйегінде, бір апта бұрын таспен соққыға ұшыраған Левингерге тас лақтырушылар шабуыл жасап, оның машинасының әйнегін сындырып, ұлын жарақаттады. Ол Израиль бақылау бекетіне жетті. Левингер тапаншасын шығарып, кері бұрылып, көшеге қайта оралды, дүкендердің терезелеріне оқ атты, палестиналық дүкен иесі Хасан Абдул Азис Салахты өлтірді. Сондай-ақ бір клиент жараланды. Левингер өзінің айналасын палестиналықтардың қоршап алып, өміріне қауіп төндіргенін мәлімдеді. Оған «адам өлтіру, ауыр жағдайда дене жарақатын келтіру және мүліктің зардап шегуіне қасақана зиян келтіру» айыптары тағылды. Бірде сотта Левингер басын жоғары көтеріп, тапаншасын көрсетіп, арабты атуға «құрметті» болғанын айтты. Сот үкімі оқылып болғаннан кейін, оны қуанған көпшілік көтеріп түрмеге алып кетті. Оның соты 1989 жылдың тамызында 13 оңшыл Кнессет депутаты мен жүздеген жақтастарының наразылығына қарамастан басталды. Левингер өзіне тағылған айыптарды мойындамады, бірақ жеңіл жазаға келісім жасады – абайсызда адам өлтіру. Ол 5 айға бас бостандығынан айырылды және 7 айға шартты жаза алды, оның 92 күнін өткерді. Түрмеде отырған кезінде Хеброн қаласындағы қоғамдық шараға қатысуға рұқсат берілді. 1990 жылдың тамызында босатылғаннан кейін Израиль радиосына: «Егер тағы да қауіпке ұшырасам, тағы да оқ атармын. Келесі жолы мақсатымды жібермеймін деп үміттенемін» деді. Тағы бір оқиға, бірінші оқиғадан бес ай бұрын болған, онда ол басқа араб балалары оның қызын «құлыққа салғаннан» кейін палестиналық әйел мен оның екі баласына шабуыл жасады деп айыпталды. 1989 жылдың мамырында сотта судья араб куәгерлерінің куәліктерін, олардың мүдделі тараптар екенін және идеологиялық себептермен Левингерді түрмеге қамауды қалағанын ескере отырып, қабылдамады. Сондай-ақ, шабуылға куәлік берген екі IDF сарбазының куәліктерін де жоққа шығарды. Левингердің абайсызда адам өлтіргені үшін айыпталғаннан кейін алты апта өткен соң, Иерусалим аудандық соты оның бұрынғы шабуыл айыбы бойынша ақталуын жоққа шығарды. Ол 4 айға бас бостандығынан айырылды, сонымен қатар соттағы ашуы үшін қосымша 10 күн жазаланды. Ол екі айдай түрмеде отырды. 1991 жылдың наурыз айында босатылғаннан кейін ол: «Мен жылдар бойы ондаған іс-әрекеттер жасадым, олардың барлығы заңға қайшы болды. Заңды бұзудың мәні болды, өйткені бұл әрекеттер бүкіл Израиль жерін алға жылжытты» деді. 1995 жылдың шілдесінде Левингер 1991 жылдың қыркүйегінде Патриархтар қабірінде болған зорлық-зомбылық оқиғасы үшін жеті айға бас бостандығынан айырылды. Сот Левингер еврейлер мен мұсылмандарды бөліп тұрған қабырғаны құлатқанын және IDF офицеріне шабуыл жасағанын анықтады. Ол 1996 жылы төрт ай түрмеде отырды. 1995 жылдың желтоқсанында Левингер 1991 жылдың маусым айында болған оқиға үшін алты айға түрмеге қамалып, алты айға шартты түрде босатылды. Ол Хеброн базарында тәртіпсіздік жасағаны, дүкендерді аударып тастағаны, басқа саудагерлерді дүкендерін жабуға мәжбүр еткені және тапаншасынан атуы үшін кінәлі деп танылды. Оның қорғанысы бойынша, оған палестиналықтар тас лақтырып шабуыл жасады. 1997 жылдың желтоқсанында Левингер 1994 жылы Хебронның Патриархтар қабіріндегі мұсылман дұғасын бұзғаны және әскер қолбасшысының Кирият Арбаға кіруіне кедергі жасағаны үшін алты айға бас бостандығынан айырылды және 2300 доллар айыппұл төледі.

Кейінгі жылдар

2000 жылдан бері Левингердің денсаулығы нашарлап, ол қоныс аудару қозғалысында бұрынғыдай көзге көрінбейтін болды. 2007 жылы Левингер ауыр инсульт пен жамбас сүйегінің сынуына ұшырады. 2015 жылдың 16 мамырында Иерусалимдегі Шааре Зедек медициналық орталығында дүние салды. Левингерді әйелі Мириам, 11 баласы және көптеген немерелері сағынып қалды. 2015 жылдың 17 мамырында Хеброн қаласындағы Ескі зиратта жерленді. Премьер-министр Беньямин Нетаньяху отбасына жолдаған көңіл айту хатында раввин Левингерді "Алты күндік соғыстан кейін ізгі ниетпен және іспен сионистік арманды іске асыруға тырысқан бір буынның көрнекті өкілі" деп сипаттады.