Кіріспе
Сео Чжун-жу (хангыль=서정주; 18 мамыр 1915 – 24 желтоқсан 2000) – корей ақыны және университеттің профессоры, Midang (хангыль=미당) атты псевдониммен жазған. Ол ХХ ғасырдағы корей әдебиетінің ең көрнекті ақындарының бірі саналады және әдебиет бойынша Нобель сыйлығына бес рет ұсынылған.
Seo Jeong ju (hangul=서정주; May 18, 1915 – December 24, 2000) was a Korean poet and academic who wrote under the art name Midang (hangul=미당). He is widely considered one of the best poets in twentieth century Korean literature and was nominated five times for the Nobel Prize in literature.
Өмірбаян
Сео Чжон Джу Жапония империясының Кореядағы Зенрахоку досы, Гочан округінде дүниеге келді. 1924 жылға дейін Сеодан ауылында бастауыш білімін алды. Әжесі айтқан дәстүрлі әңгімелер, бастауыш білімі және жастық шақтағы тәжірибелері оның әдеби стиліне әсер етті. Ол Джунг Анг буддистік колледжіне түсті, бірақ 1936 жылы наразылыққа қатысқаннан кейін оқуын тастап кетті. 1936 жылы оның "Бюк" (Қабырға) атты өлеңі "Донг а Ильбо" газетінде жарияланды. Ол жапондықтарды қолдайтын белсенді болды және колониялық кезеңнің соңында жапон империализмін мадақтайтын көптеген өлеңдер жазды. Корея тәуелсіздік алғаннан кейін, 1959 жылдан 1979 жылға дейін Донггук университетінде және басқа университеттерде әдебиет профессоры болып жұмыс істеді. Әйелі 2000 жылдың қазан айында қайтыс болғаннан кейін, ол сырадан басқа тамақ та, су да ішпеді және 2000 жылдың 24 желтоқсанында қайтыс болды.
Шығармалары
Сео Чжон Джудың алғашқы туындылары модернистік және сюрреалистік болды, көбінесе шетелдік әдебиеттің ықпалында. Оның алғашқы өлеңдер жинағы "Хва Са Чип" ("Гүл жылан") 1941 жылы жарық көрді. Кітап адамзаттың кінә сезімі мен халық мұрасын зерттейді. Оның "Чахвасан" (Портрет) поэмасы 1910 жылы Жапон империясының кедергісінен білім алуға құштарлығы тоқтатылған жас ақынды суреттейді. Дегенмен, Миданг 1942-1944 жылдары "Mail Ilbo" газеті үшін жапондық псевдоним – 3=Дацусиро Сидзуо (2=達城靜雄) атымен жапондық сипаттағы әдебиет жазды. Сеоның Ким Тонгни мен Хам Хёнсумен бірге құрған "Поэттер ауылы" (Сиин бурак) әдеби журналының жарық көргені оның әдеби жолының бастауы болды. Азаттықтан кейін Сео Жосон әдебиетші жастарының қауымдастығын (Жосон чхонъён мунхакка хёопхое) құруға белсенді қатысты және 1949 жылы Корея жазушылары қауымдастығының (Хангук мунин хёопхое) негізгі құрылтайшы мүшелерінің бірі болды. 1954 жылы ол "Өнер орталығының" (Есульвон) өмір бойына мүшесі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Донггук университетінде поэзиядан лекциялар оқыды. Сеоның корей поэзиясына әсері, ішінара, 1941-1960 жылдардағы "The Early Lyrics" жинағындағы өлеңдерінен туындайды. Оның ерте поэзиясында Бодлердің ықпалы айқын. Бастапқы және тіпті зұлымдыққа толы үнмен, Сеоның алғашқы өлеңдер жинағы "Хвасачип" адамдардың түпкі күнә туралы сезімін және жергілікті мәдениет аясында алғашқы өмір күшін зерттейді. Алайда, азаттықтан кейін оның ерте поэзиясындағы түпкі күнә және тағдыр тұжырымының орнына шығыс философиясындағы мәңгілік өмірді іздеу келді. Мысалы, "Гвичокдо" ақынның буддалық ойлау жолына және классикалық стильге оралуын көрсетеді. "Seo Jeongju Poems" (1956) жинағында табиғат пен хан арасындағы келісім, терең қайғы сезімі, сондай-ақ ақынның өнердегі жетілуін және өзін-өзі тану қабілетін көрсететін "Лелек" (Хак) және "Дұға" (Кидо) өлеңдері бар. "Силлачо" арқылы Сео жаңа өнер биігіне көтерілді. Силланың ежелгі елі ұзақ жылдар бойы ақынның өнерлік шабыты мен рухани көрегендігінің бастауы болды – бұл ел тарихи құбылыс емес, табиғат пен адамдар толық үйлесімде өмір сүретін қиял жемісіне жақын. Буддалық ой-пікірлерге негізделген, ол карма тұжырымын және Дзен буддизмінің философиясын қайта жаңғыртады. 1969 жылы жарық көрген "Донгчон" өлеңдер жинағы да Сеоның буддалық символизмге қызығушылығын көрсетеді.
Мұра
Аудармашы Энтони бауырластың айтуынша, Сео Чжонджу қазіргі корей поэзиясының негізін қалаушы болған. Оның шығармалары ағылшын, француз, испан және неміс тілдеріне аударылған. 2007 жылы Корея ақындарының қауымдастығы оны ең маңызды қазіргі заманғы корей ақындарының ондығына енгізді. 2016 жылдың желтоқсан айында оның 100 жылдығына орай оның жинақталған шығармаларын қайта басып шығару жоспарланған, енді оған жақында табылған және бұрын жарияланбаған өлеңдері де қосылған. Ақынның туған ауылы мен соңғы демалыс орнында Миданг әдеби үйі ашылды. Миданг әдеби сыйлығы оның ең танымал "Хризантема қасында" (hangul=국화옆에서) өлеңін еске алу үшін хризантема гүлдейтін маусымда сол жерде табыс етіледі: Хризантема күздің аясында гүлдейді және алғашқы аяздармен байланысты, поэма осы тұста аяқталады. 1948 жылы алғаш рет жарық көрген бұл өлең 1962 жылы корей композиторы Хванг Бёнкимен әңгімеленді.
The chrysanthemum blooms in late autumn and is associated with the first frosts, the point at which the poem comes to rest. First published in 1948, it was set by the Korean composer Hwang Byungki in 1962.