Кіріспе

Ebrach Abbey (Kloster Ebrach) – Бавариядағы Оберфранкенде орналасқан, бұрын цистерциандық монастырь болған, қазір жас қылмыскерлер үшін түзету мекемесі ретінде пайдаланылатын орын.

Аббатхана

Мәриям Анаға, Иоанн Евангелистке және Николайға арналған аббат 1127 жылы Франкониядағы цистерциандық орденнің ең көне мекені ретінде құрылды. Жерді берген жергілікті ақсүйек Берно болды. Тарихи құжаттарда аталған басқа негізін қалаушылардың, мысалы, король Конрад III-нің қатысуы күмәнді. Берноның болжамдағы бауырлары Ричвин мен Бертраданың да болмаған болуы мүмкін. Аббатқа Бургундиядағы Моримонд аббаттарынан келген он екі монах, бірінші аббат Адам Эбрахтың басшылығымен қоныстанды. Алғашқы шіркеу 1134 жылы қасиеттендірілді, бірақ ол кейіннен толығымен жаңасымен ауыстырылды. Монахтар жүзім шаруашылығымен, орман шаруашылығымен және қой шаруашылығымен айналысты. Монастырь Франкониядағы ең бай монастырьлардың біріне айналды. Қазіргі шіркеудің құрылысы 1200 жылы басталды және 1285 жылы көбінесе аяқталды. Басты ғимараттың соңғы аяқталған бөлігі батыс фасады болды. Аббат шіркеуі жергілікті приход шіркеуіне айналды.

Вюрцбург епископтарының жүрек-қоныстары

13 ғасырдан бастап жүрек жерлеу амалы қолданылып келді, Вюрцбург епископтарының жүрекдері қайтыс болғаннан кейін Эбрах аббаттығына жеткізілді; олардың ішектері Мариенкирхеге, ал денелері Вюрцбург кафедралық соборында жерленді. Германия шаруалар соғысы кезінде зардап шеккен шамамен 30 епископтың жүрегі Эбрахта мәңгілік топырақ тапқан деп есептеледі. 1617 жылы қайтыс болған князь-епископ Юлий Эхтер фон Меспельбрунн бұл дәстүрден бас тартып, өзінің жүрегін Нойбаукирхеде жерлеуді өсиет етті.

Түрме

1851 жылдан бері ғимараттың бір бөлігі түрме (Justizvollzugsanstalt Ebrach) ретінде, ал 1958 жылдан бастап жас тәртіпбұзушылар мекемесі ретінде пайдаланылып келеді.

Шіркеу

Эбрах аббаттығы – ерте готикалық цистерциандық архитектураның классикалық мысалы. Бұл үш дәлізді крест тәрізді базилика. Трансепт шығыс жағында төрт капелламен аяқталады, ал тағы он екі капелла хорды айналап орналасқан. Сыртқы түрі қазіргі күні көбінесе бастапқы бейнесін сақтап тұр (1716 жылы ағаш мұнара салынғанмен), бірақ ішкі жағы 18 ғасырда айтарлықтай өзгертілген.