Кіріспе

Әйелдер шашының мойынның артқы жағында немесе бас артында түйінделген түрі.

Шиньон ( /UK/'/ʃ//iː//n//j//ɒ̃/, /US/'/ʃ//iː//n//j//ɒ//n/, ʃiɲɔ̃), француз тілінен алынған "chignon" сөзі "түйін" деген мағынаны білдіреді. Бұл шашты бас артына орап жасалатын шаш стилі. АҚШ және Ұлыбританияда бұл көбінесе француз тіліндегі "chignon du cou" фразасының қысқартылған түрі ретінде қолданылады, ол мойынның түбінде тағылатын төменгі түйінді білдіреді. Шиньон әдетте шашты мойынның артқы жағында немесе бас артында түйіндеу арқылы жасалады, бірақ осы стильдің көптеген нұсқалары бар. Олар көбінесе шашқыштар немесе түйреуіштер сияқты аксессуарлармен бекітіледі. Шиньондар көбінесе арнайы шараларда, мысалы, тойларда және ресми кештерде тағылады, бірақ қарапайым шиньонды күнделікті киіммен де қолдануға болады.

Тарих

Чигнонның тарихы ежелгі Грекияға дейін жетеді. Афиналық әйелдер бұл стильді алтын немесе азудан жасалған зергерлік түйреуіштермен жиі таратқан. Афиналық еркектер де осылай шаш жасаған, бірақ олар шаштарын "алтын шегірткелер" деп аталатын қысқышпен бекіткен, деп жазады Фукидид "Пелопоннес соғысы тарихында". Чигнон Афинаға ғана тән болды, себебі Кипр және Спарта сияқты басқа қала-мемлекеттердің шаш үлгілері өзгеше болған. Чигнон ежелгі Қытайда да танымал болды, онда үйленген әйелдер төмен түйілген шашты таратқан. Виктория дәуірінің жазушылары, мысалы Энтони Троллоп, 1860 жылдары Англияда өте танымал болған бұл сәннің абсурдтығын әжуалауға ұмтылған. 1890 жылдары биші Клео де Мероде Францияда бұл шаш үлгісін кеңінен танымал етті.