Мел Таппан: Американдық тіршілікке дайындық қозғалысының көшбасшысы
Mel Tappan
Мел Таппан (1933-1980) – аман қалу қозғалысының жетекшісі, "Personal Survival" жаңалығының редакторы. Атыс қаруы, аман қалу стратегиялары туралы жазды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тіршілік ету қозғалысының жетекшісі (1933–1980)
Survivalist movement leader (1933–1980)
Мел Таппан (1933 – 1980, туған Melrose H. Tappan III) «Жеке тіршілік» («P. S.») хабархатының және «Тіршілік етуге арналған қарулар» мен «Таппанның тіршілік ету туралы ойлары» кітаптарының редакторы болды. Таппан – азаттық қозғалысының ықпалды көшбасшысы, ол сирек қоныстанған аймақтардағы тіршілік ету орындарына көшуді жақтады.
Mel Tappan (1933 – 1980, born Melrose H. Tappan III) was the editor of the newsletter Personal Survival ("P. S.") Letter and the books Survival Guns and Tappan on Survival. Tappan was an influential leader of the Survivalist movement who advocated relocation to survival retreats in lightly populated regions.
Тіршілік етуші сарапшы ретінде пайда болу
Стэнфорд университетінде оқығаннан кейін Таппан алдымен қаржы саласында жұмыс істеді. Лос-Анджелесте тұрған кезінде Таппанның қару-жарақ саласындағы білімі артып, дамыды. Ол "Инфляциядан аман қалу туралы хат" журналында Дон Стивенстің "Жеке дайындық" атты бағаналарын оқығаннан кейін Стивенспен байланысқа шықты. Таппан Стивенстің "Аман қалу семинарлары" (SOS) кешкі ас сериясында лекция оқуға шақырылды, бұл оның көпшілікке танылуына және беделін арттыруға мүмкіндік берді. Сол кезеңде ол Рой Мастерспен бірлесіп "Теріс эмоцияларды қалай жеңуге болады" (1975) кітабын жазып, редакциялады. Сондай-ақ, ол 1977 жылғы "Қолмен жасалған пышақтарға нұсқаулық" және "Пышақ шеберлері гильдиясының ресми тізімі" кітаптарының редакторы болды. Кейіннен ол "Guns & Ammo" журналында "Аман қалу туралы жазбалар" атты ай сайынғы бағана жазды. Өмірінің соңында ол "Soldier of Fortune" журналының аман қалу жөніндегі редакторы ретінде бірнеше айлық мақалалар жазды. Осы басылымдар және 1977 жылғы "Survival Guns" кітабы – 32 жылдан астам уақыттан бері басылып келе жатқан – оны аман қалушылар қозғалысының "қарулы қорғаныс" бағытының ықпалды өкілі етті. "Survival Guns" кітабының артқы мұқабасында "The New York Times" газетінің Лора Каннингхэмы Таппанды "Аман қалушылардың ақыл-ойының дауысы" деп сипаттаған.
After attending Stanford University, Tappan first worked in finance. Tappan developed an ever growing expertise in firearms while living in Los Angeles. He contacted Don Stephens after reading the "Personal Preparedness" columns by Stephens in Inflation Survival Letter. Tappan was invited to present a lecture as part of Stephens' "Seminars On Survival" (SOS) dinner series, giving him greater public presence and recognition. In the same time period, he collaborated with Roy Masters on writing and editing the book How to Conquer Negative Emotions (1975). He was also the editor of the 1977 book A Guide to Handmade Knives and The Official Directory of the Knifemakers Guild. He then wrote a monthly column on survival topics titled "Survival Notes" for Guns & Ammo magazine. Shortly before his death, he also wrote a few monthly columns as the Survival Editor for Soldier of Fortune magazine. Through these publications and his 1977 book Survival Guns – which as of 2010 is still in print after more than 32 years – he became an influential spokesman of the "armed defense" wing of the Survivalist movement. The back cover of Survival Guns quotes Laura Cunningham of The New York Times as describing Tappan as "The Survivalist voice of reason."
Хабарлама редакторы
Тэппан 1970-ші жылдары өмір сүрушіліктің және өмір сүрушілердің тығырылыстары туралы ең маңызды хабарламаны, «Жеке өмір сүру» («PS») хатын жариялады. Ол 1977–1982 жылдар аралығында жарық көрді. Хабарламада Таппанның өзінен басқа Джефф Купер, Ал Дж. Вентер, Билл Пир, Брюс Д. Клейтон, Рик Л. Файнс (сондай-ақ «Росс Ли» деп танылған), Нэнси Мак Таппан, Дж. Б. Вуд, доктор Карл Кирш, Чарльз Эвери, Карл Хесс, Юджин А. Баррон, Джанет Грун, Дин Инг, Александр Джейсон, Джеймс Маккивер, Курт Саксон, Боб Тейлор, Реджинальд Бретнор, С. Г. Кобб, Карл Э. Крупп және тағы бірнеше авторлар, олардың кейбіреулері псевдонимдермен (мысалы, «Др. Дж. М. Браунинг») жазған. Бұл хабарламаның көп бөлігі өмір сүруге қолайлы тығырылыстарды таңдау, құрылыс және логистикалық жабдықтау мәселелеріне арналған. 1980 жылы Таппанның қазасынан кейін Нэнси Таппан хабарламаны өз қолына алып, 1983 жылы оны «Survival Tomorrow» деп атады. 1987 жылы Карл Э. Крупп жаңа редактор және баспагер болды. Заманауи өмір сүруші автор Джеймс Уэсли Роулз өзінің өмір сүру философиясының қалыптасуына «Жеке өмір сүру» хаты мен Таппанның кітаптарының басты ықпал еткенін, сондай-ақ SurvivalBlog.com іске қосуға түрткі болғанын айтады.
Tappan published what is perhaps the most important newsletter on survivalism and survivalist retreats in the 1970s, the Personal Survival ("P. S.") Letter. It was published from 1977–1982. The newsletter included columns from Tappan himself as well from Jeff Cooper, Al J. Venter, Bill Pier, Bruce D. Clayton, Rick L. Fines (aka "Ross Lee"), Nancy Mack Tappan, J. B. Wood, Dr. Carl Kirsch, Charles Avery, Karl Hess, Eugene A. Barron, Janet Groene, Dean Ing, Alexander Jason, James McKeever, Kurt Saxon, Bob Taylor, Reginald Bretnor, C. G. Cobb, Carl E. Krupp, and several other writers, some under pen names (such as "Dr. J. M. Browning"). The majority of this newsletter revolved around selecting, constructing and logistically equipping survival retreats. Following Tappan's death in 1980, Nancy Tappan took over the newsletter, renaming it Survival Tomorrow in 1983. In 1987 Carl E. Krupp became the new editor and publisher. The more recent survivalist author James Wesley Rawles credits Personal Survival Letter and Tappan's books as the primary influences in the development of his survivalist philosophy as well as the impetus for launching SurvivalBlog. com.
Көшіруді ұсынған адам
Өзінің жазбаларында Таппан тірі қалушыларды сирек қоныстанған аймақтарға көшіп, тірі қалуға дайындалу орындарын құруға шақырды және өзі де солай істеді, өмірінің соңғы жылдарында Орегон штатындағы Рог Риверге көшіп кетті. Таппан 1970-ші жылдардың соңында Оңтүстік-Батыс Орегонға тірі қалғандардың көптеп келуінен кейін аймақтың демографиялық жағдайына көңілі толмады. Ол Орегонға "көптеген дәрігерлер мен заңгерлер" көшіп келді, бірақ "сантехниктер, электриктер мен ағаш шеберлері жеткіліксіз" деді. Нэнси Мак Таппан марқұм күйеуінің құрметіне Солтүстік-Шығыс Техас штатының Шерман қаласындағы Остин колледжіне Мелроуз Х. Таппан кіші және Мелроуз Х. Таппан III атындағы Президенттік стипендияны табыс етті. Мел Таппанның қазасынан кейін оның жесірі Рог Ривер аңғарында қалды. 2010 жылға дейін ол тірі қалу қозғалысында белсенді болды. 1990-шы жылдардың соңында досы Вернон Хиксонмен бірлесіп, Evans Creek және Venture Vineyards деп аталатын үлкен жүзім шараптығын құрды. 2009 жылы ол Грантс-Пасс суару ауданының кеңесінің мүшесі болды. 2010 жылдың маусым айында ол Харрис Публикейшнстен шығатын "The New Pioneer" және "The Old Farmer's Almanac" атты өзін-өзі қамтамасыз ету және дайындық тақырыбындағы журналдың редакторы болды.
In his writings, Tappan encouraged survivalists to relocate to and prepare survival retreats in lightly populated regions, and did so himself, moving to Rogue River, Oregon, for the last years of his life. Tappan also said that he was disappointed by the demographics of southwestern Oregon after the influx of survivalists in the late 1970s. "Too many doctors and lawyers" relocated to Oregon, he said, but "not enough plumbers, electricians, or carpenters." To honor her late husband, Nancy Mack Tappan endowed Austin College (in the Northeast Texas town of Sherman) with the Melrose H. Tappan Jr. and Melrose H. Tappan III Presidential Scholarship. After Mel Tappan's death, his widow stayed on in the Rogue River Valley. As recently as 2010, she was still active in survivalism. In the late 1990s in partnership with her friend Vernon Hixson, she started a large wine vineyard called Evans Creek and Venture Vineyards, on a parcel. In 2009, she was a board member of the Grants Pass Irrigation District. In June 2010, she became editor of a self sufficiency and preparedness magazine called The New Pioneer and "The Old Farmer's Almanac", from Harris Publications.
Дамыған ықпал
Таппанның еңбектері ол қайтыс болғаннан кейін үш он жылға жуық өткен соң да өмір сүрушілер ортасында әлі де танымал және ықпалды. Оның "Тәппан өмір тіршілік туралы" кітабының жаңа басылымы (Брюс Д. Клейтонның алғы сөзімен) 2009 жылы жарық көрді және 2009 жылдың желтоқсанына қарай Amazon-дағы ең жақсы 90 000 кітаптың ішіне (төрт миллионнан астам атаудың арасында) енді. "Survival Guns" кітабы да жақында қайта басылды. Екі кітапты да Paladin Press баспасы шығарды.
Tappan's writings are still popular and influential in survivalist circles, nearly three decades after his death. A new edition of his book Tappan on Survival (with a foreword by Bruce D. Clayton) was released in 2009, and as of December 2009 ranks in Amazon's top 90,000 books (out of more than four million titles.) Survival Guns also recently went back into print. Both books are published by Paladin Press.