Кіріспе
Макс Бербомның 1896 жылғы қысқа әңгімесі. «Бақытты екіжүзді: Шаршаған ерлерге арналған ертегі» – моральдық мәселелерді көтеретін қысқа әңгіме, алғаш рет Макс Бербом 1897 жылы жеке томда жариялаған. Оның ең алғашқы «Бақытты екіжүзді» әңгімесі 1896 жылғы қазан айында «Сары кітаптың» XI томында жарық көрді. Бербомның ертегісі – Оскар Уайльдтың 1890 жылғы «Дориан Грейдің портреті» атты моральдық құлдырау туралы классикалық әңгімесінің жеңіл, көңілді нұсқасы. «Бақытты екіжүзді» әйелге үйлену үшін маска арқылы оны алдаған ер адамның оқиғасын баяндайды. Кітапты Джон Лейн 1897 жылы Нью-Йорктегі және Лондондағы «Бодли Хед» баспасында жариялады. 1900 жылы бұл әңгіме Франк Миллс пен миссис Патрик Кэмпбеллдің қатысуымен Лондонның «Роялти» театрында сахналық қойылым ретінде қойылды. 1936 жылы Клеменс Дэйннің жаңа сценарийі мен Ричард Аддинселлдің музыкасымен спектакль Айвор Новелло, Вивьен Ли, Изабель Джинс және Мариус Горингтің қатысуымен «Ерінің Ұлы театрында» қайта жанданды. Джордж Шерингхэмнің түсті суреттері бар басылымы 1918 жылғы қарашада Джон Лейн баспасынан шықты. Бұл оқиға Джорджио Федерико Гедини Франко Антоничеллидің либреттосына сәйкес «Лорд Инферно» атты бір актілі радио операсы ретінде бейімделді; ол 1952 жылғы 22 қазанда RAI телеарнасында тұңғыш рет көрсетілді. 1956 жылғы 10 наурызда Миландағы «Пиккола Скала» театрында «L'ipocrita felice» деген атпен қойылды.
The Happy Hypocrite: A Fairy Tale for Tired Men is a short story with moral implications, first published in a separate volume by Max Beerbohm in 1897. His earliest short story, "The Happy Hypocrite" first appeared in Volume XI of The Yellow Book in October, 1896. Beerbohm's tale is a lighter, more humorous version of Oscar Wilde's 1890 classic tale of moral degeneration, The Picture of Dorian Gray. The Happy Hypocrite tells the story of a man who deceives a woman with a mask in order to marry her. The book was published by John Lane at The Bodley Head, in New York City and in London in 1897. In 1900 the story was produced as a stage show at the Royalty Theatre in London starring Frank Mills and Mrs Patrick Campbell. In 1936 the play, with a new script by Clemence Dane and music by Richard Addinsell, was revived at His Majesty's Theatre starring Ivor Novello, Vivien Leigh, Isabel Jeans and Marius Goring. An edition with colour illustrations by George Sheringham was published by John Lane in November 1918. The story was adapted as a one act radio opera, Lord Inferno, by Giorgio Federico Ghedini to a libretto by Franco Antonicelli; it premiered on RAI on 22 October 1952. It was staged as L'ipocrita felice at the Piccola Scala in Milan on 10 March 1956.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Басты кейіпкердің аты Лорд Джордж Хелл. Әлемге таныс, ол әдемі киінуге, құмар ойнауға, ішімдік ішуге, әйелдерге құштар болуға және осы сияқты әрекеттерге бейім. Ол сүйіктісі Ла Гамбогимен бірге Лондонда әсем ашық ауада той-думандарда болып жатыр, сол кезде сахнада жас және күнәсіз биші Женни Мере өнер көрсетеді. Лорд Джордждың жанында отырған кісінің Купидон екені белгілі болады, ол Лорд Джорджтың кеудесіне жебесін атқылайды. Лорд Джордж Женниге батыл түрде үйленуді ұсынады, бірақ ол тек қасиетті кісінің беті бар еркекке ғана үйленемін дейді. Сан-сапқа түсінбеген Лорд Джордж түнді көшеде жүрегі ауырып, қапалы жүріп өткізеді. Таңертең ол Эней есімді маска шеберінің дүкеніне тап болады. Ол нағыз махаббаттың белгісі ретінде өзгешеленген қасиетті кісінің бет маскасын сатып алады. Ла Гамбоги оны дүкеннен жаңа жалған бетімен шығып бара жатқанын көріп, оған қарсы шығады, бірақ ол оны танымаймын деп жалғандық жасап, Кенсингтонға кетеді, сол күні кешкісін Женнидің өнерін қайтадан көру үшін Лондонға оралуды жоспарлайды. Алайда, өзендегі көрінісінде өзінің жаңа келбетін көріп, ол Женниді көріп, өзеннен секіріп өтіп, оған үйленуді ұсынады. Женни келіседі. Неке тіркелген куәлігіне «Джордж Хейвен» деп қол қоюдан бастап, Лорд Джордж өзінің адал емес жолмен тапқан байлығын алдаған құмар ойыншыларына қайтарып, артық ақшасын қайырымдылыққа жұмсайды. Содан кейін ол тыныш, қарапайым өмір сүру үшін ағаш кесетін шаруаның үйін сатып алады. Жаңа үйленген жұбайлар «нан, бал, құлпынай, шөп тосабы және жиде жидек шарабымен» қарапайым өмір сүреді. Некелескеннен кейін бір ай өткенде, бақытты жұп тойлап жатқанда, Ла Гамбоги келіп, Лорд Джорджтың нағыз бетін соңғы рет көруге рұқсат берілмесе кетпеймін дейді. Үш адамның арасындағы тартыс салдарынан Ла Гамбоги Джорджтың бетіне киген маскасын жыртып алады. Ол өзінің нағыз махаббатын жоғалтып алды деп қорқады, бірақ оның беті масканың пішінін қабылдайды. Женни қуанышпен, ол оның адалдығын сынап көргенін, содан кейін ғана өзінің әдемі бетін көрсеткенін айтады. Ла Гамбоги бақытты жұбайларды сүйісіп тұрғанда, маска күн сәулесінде еріп кетеді.