Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маратхи жазушысы Малати Вишрам Бедекар (18 наурыз 1905 жыл - 7 мамыр 2001 жыл) – Үндістанның Махараштра штатынан шыққан маратхи жазушысы. Ол маратхи әдебиетіндегі көрнекті феминист жазушылардың біріншісі болды. Сонымен қатар, Вибхавари Шируркар атты псевдонимді де қолданды.
Marathi writer
Malati Vishram Bedekar (18 March 1905 – 7 May 2001) was a Marathi writer from Maharashtra, India. She was the first prominent feminist writer in Marathi literature. She also used pseudonym Vibhavari Shirurkar
Өмірбаян
Балутай Харе – Бедекардың туған күніндегі аты. Ол Анантрао мен Индирабай Харенің қызы. Анантрао – прогрессивті ойшыл және педагог, ал Индирабай – 25 жыл бойы сүт шаруашылығы бизнесін табысты басқарған қабілетті әйел. Балутай кейін әкесі туралы жартылай өмірбаяндық «Хармастер» романын жазды. Балутайдың жасөспірім кезінде ата-анасы оны Махарши Дхондо Кешав Карве бірнеше жыл бұрын Пунаның шетіндегі Хингеде ашқан қыздар мектебінің жатақханасына жіберді. Сол мектепте білімін аяқтағаннан кейін, ол Карве де ашқан әйелдер колледжін 20 жасқа толғанға дейін бітірді. Осы екі оқу орнында Карве мен оның оқытушы әріптесі Ваман Малхар Жошидің прогрессивті идеялары оның ойлауына зор әсер етті. Колледжді бітіргеннен кейін Балутай Пунадағы Канья Шаланың оқытушылар құрамына қосылды. 1936 жылы ол мектеп директоры лауазымынан кетіп, сол кезде Үндістанды басқарған британ үкіметі «қылмыстық» тайпалар деп атаған белгілі бір тайпалар үшін «қоныстың» әкімшісі ретінде мемлекеттік қызметке кірді. 1938 жылы Вишрам Бедекармен танысып, үйленді және Малати Вишрам Бедекар деген атқа ие болды. 1940 жылы ол мемлекеттік қызметтен кетіп, жазушылықпен, ерікті әлеуметтік қызметтермен және социалистік саяси қызметке қатысумен айналысты. 1980 жылдары Маратхи әдебиетінің (Сахитя Саммелан) негізгі құрылысына үкіметтің тым көп араласуына қарсылық ретінде «параллельді» Сахитя Саммеланның төрағасы болды.
Balutai Khare was Bedekar's maiden name. She was the daughter of Anantrao and Indirabai Khare. Anantrao was a progressive thinker and educator, and Indirabai was a capable woman who successfully managed a dairy business for 25 years. Balutai later wrote a semi biographical novel Kharemasterafter her father. In her teens, Balutai's parents sent her to stay in the hostel of the school for girls which Maharshi Dhondo Keshav Karve had started a few years earlier in Hingane, then in the outskirts of Pune. After finishing her education in that school, she graduated before her age 20 from the women's college which Karve had also started. At both of those institutions, progressive ideas of Karve and his teaching colleagues like Vaman Malhar Joshi highly influenced her thinking. After college education, Balutai joined the teaching staff of Pune's Kanya Shala, which again was a girls' school being run under Karve's guidance. In 1936, she left that high school in the position of its headmistress to take up a government job as an administrator of a "settlement" for certain tribes identified as "criminal" tribes by the British government ruling over India at that time. She met and married Vishram Bedekar in 1938, and took the name Malati Vishram Bedekar. She left the government job in 1940 to take up writing, voluntary social services, and participation in socialist political activities. She chaired a "parallel" Sahitya Sammelan (साहित्य सम्मेलन) which was held around 1980 in protest against excessive government meddling in the main Marathi Sahitya Sammelan (मराठी साहित्य सम्मेलन).
Әдеби шығармашылық
Бедекар 1933 жылы Вибхавари Шируркар (विभावरी शिरूरकर) деген атпен «Калянче нишвас» (कळ्यांचे निःश्वास) атты әңгімелер жинағын және «Хиндолявар» (हिंदोळ्यावर) атты романын жазды. Екі еңбегінде ол некеден тыс бірге тұру, әйелдің жеке үй құру құқығы және қалың мал мәселелерін талқылады. Бұл туындылар 1930 жылдардағы үнді қоғамы үшін өте батыл болды, жарияланғаннан кейін оларға қатысты үлкен наразылық туды, себебі оларды белгісіз автор жасырын атпен жазған. (Бірнеше жылдан кейін, үйлену алдында Бедекар көпшілік алдында сөйлеген сөзінде: «Вибхавари Шируркар – мен, Балутай Харе» едім деп мәлімдеді.) 1950 жылы Бедекар үш жыл бойы тәуелсіздікке дейінгі Үндістанда британ үкіметінің тікенді сымдармен қоршалған «қоныс» аймағына қамауға алынған, «қылмысты» тайпалардың өте ауыр күнделікті өмірін бақылап, оған негізделген «Бали» (बळी) («Жәбірленуші») атты тиімді романын жазды. («Бали» жарық көрген кезде тәуелсіз Үндістан үкіметі сол жылы, 1950 жылы «қылмысты» тайпалар үшін тікенді сымдармен қоршалған «қоныс» аймағын жойды.) Оның «Виралеле Свапна» (विरलेले स्वप्न) романы екі ғашықтың ойдан шығарылған күнделіктерінен құралған беттер жинағы болса, «Шабари» (शबरी) романы – тұншықтырған некеге түскен әйелдің тарихы.
Bedekar wrote Kalyanche Nishwas (कळ्यांचे निःश्वास) a collection of short stories—and Hindolyawar (हिंदोळ्यावर) a novel—both in 1933 under the pen name Vibhavari Shirurkar (विभावरी शिरूरकर). In the two works, she discussed issues such as extramarital cohabitation, a woman's right to set up her own household alone, and dowry. The works were far too bold for the Indian society of the 1930s, and after their publication, there was a storm of outrage about them, they having been written by an unknown author under a pen name. (A few years later, before her marriage, Bedekar had revealed in a public speech that " 'Vibhavari Shirurkar' was me Balutai Khare.") In 1950, Bedekar wrote her effective novel Bali (बळी) (The Victim) as based on her observations for three years about the extremely harsh daily lives of the so called "criminal " tribes confined to the "settlement" area behind barbed wires by the British government in pre independence India. (By the time Bali got published, the government of independent India had abolished the same year, 1950, the concept of "settlement" area behind barbed wires for "criminal' tribes.) While her novel Wiralele Swapna (विरलेले स्वप्न) contained a compilation of pages from the imaginary diaries of two lovers, her novel Shabari (शबरी) was the story of a woman trapped in a stifling marriage.