Кіріспе
Карл Рудольф Эрнст Август Герман Рейнеке (14 ақпан 1888 – 10 қазан 1973), көбінесе Герман Рейнеке деп танылған, нацистік кезеңдегі неміс генералы және соғыс қылмыскері болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ОКВ-ның (Қарулы Күштердің Жоғарғы Бас штабы) Қарулы Күштер Бас кеңсесінің басшысы ретінде ол шамамен 3,3 миллион совет тұтқынының өліміне әкелген соғыс тұтқындарына қатысты саясатқа зор үлес қосты. Рейнеке сотталып, кінәлі деп танылып, Жоғарғы Бас штаб ісі бойынша өмір бойына бас бостандығынан айырылды.
Әскери мансап
Рейнеке 1905 жылғы наурыз айында Германия императорлық армиясына кадет ретінде қабылданды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, онда бірінші дәрежелі Темір крестпен марапатталды және 1916 жылы капитандыққа өкілді. Содан кейін ол әскери қызметін Рейхсверде Армия әкімшілік кеңсесінде, жаяу әскер полкінде және Берлиндегі Рейх қорғаныс министрлігінде жалғастырды. Ол Вермахтта нацистік басшылықтың тапсыруымен саяси оқытумен айналысты. 1939 жылғы қаңтарда Рейнеке генерал-майор болып тағайындалды және ОКВ-дағы кеңсе басшысы болды, ал 1940 жылғы тамызда ОКВ-дағы Қарулы күштердің Бас кеңсесінің (Allgemeines Wehrmachtamt, AWA) басшысы болып тағайындалды. Рейнеке сонымен қатар Вермахтта саяси үгітпен айналысқан нацистік офицерлерден тұратын Nationalsozialistische Führungsoffiziere (NSFO) кеңсесінің басшысы болды. Майор Карл Август Майнель 1942 жылғы 1 тамызда Фюрер резервіне жіберілді, себебі 1942 жылғы 13 қаңтарда ол Герман Рейнекеге Гестапо мен СС рейхсфюрері (Генрих Гиммлер) басқаратын қауіпсіздік қызметі СД-нің (қауіпсіздік қызметі) Сталаг VII А лагерінде совет әскерін бөліп, жазалауы туралы сынды баяндама жазды. 1942 жылы Рейнеке жаяу әскерінің генералы болып тағайындалды. 20 шілдедегі төңкеріс әрекетінен кейін Жозеф Геббельс оған Бендлерблокты қайта басып алуды тапсырды, содан кейін ол халық сотының сот алқасының мүшесі болды.
Сот және айыптау
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Нюрнберг процестерінің бір бөлігі ретінде Жоғары командалық сот процесінде Рейнеке соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстар үшін сотталды. Қарулы Күштердің Бас басқармасының басшысы ретінде ол тұтқын саясатын құруға және жүзеге асыруға жауапты болды, оның нәтижесінде шамамен 3,3 миллион совет тұтқыны қаза тапты. Халықаралық әскери трибуналдың үкімі 1941 жылғы 8 қыркүйекте қол қойылған, Жоғарғы қолбасшылықтың әскери тұтқындар бөлімінің бастығы генерал Рейнеке қол қойған, барлық әскери лагерьлерде совет тұтқындарына қатысты ережелерге сілтеме жасайды. Бұл бұйрықтарда былай делінген: «Большевистік солдат, осылайша Женева конвенциясына сәйкес, құрметті қарсылас ретінде қаралу құқығынан айырылды. Ең кішкентай қарсылық белгісі байқалған жағдайда, әсіресе большевистік фанатиктерге қатысты, қатаң және белсенді әрекет ету туралы бұйрық берілуі тиіс. Активті немесе пассивті қарсылық дереу қару күшімен (байонет, мылтық тірегі және отты қару) басып тасталуы керек. Бұйрықты орындаған, қаруын қолданбаған немесе жеткіліксіз күшпен қолданған кез келген адам жазаланады. Қашқысы келген соғыс тұтқындарына ескертусіз атуға рұхсат етіледі. Соғыс тұтқындарына қарсы қару қолдану, әдетте, заңды болып табылады. Рейнеке өмір бойы түрмеге кесілді. Оның үкімін «Пек Панелі» қарады. Ол 1954 жылдың қазан айында босатылды.
The Bolshevist soldier has therefore lost all claim to treatment as an honourable opponent, in accordance with the Geneva Convention ( ) The order for ruthless and energetic action must be given at the slightest indication of insubordination, especially in the case of Bolshevist fanatics. Insubordination, active or passive resistance, must be broken immediately by force of arms (bayonets, butts and firearms) . Anyone carrying out the order who does not use his weapons, or does so with insufficient energy, is punishable ( ) Prisoners of war attempting escape are to be fired on without previous challenge. No warning shot must ever be fired The use of arms against prisoners of war is as a rule legal. Reinecke was sentenced to life imprisonment. His sentence was reviewed by the "Peck Panel". He was released in October 1954.