Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Бар Илан (7 ақпан 1930 жыл - 5 қараша 2003 жыл) - Израильдің пианині, жазушысы және газет редакторы.
David Bar Illan (February 7, 1930 – November 5, 2003) was an Israeli pianist, author and newspaper editor.
Өмірбаян
Бар Илан Хайфада мандат дәуірінде дүниеге келді және Дона Вейцман консерваториясында музыка оқыды. 17 жасында Нью-Йорктегі Джульярд мектебінде музыканы оқуға стипендия алды. 1948 жылы Израиль Тәуелсіздігін алғаннан кейін ол оқуын тоқтатып, Израиль қорғаныс күштеріне қосылып, 1948 жылғы араб-израиль соғысында күресу үшін Израильдің жаңа мемлекетіне қысқа уақытқа оралды. Бар-Илан 2003 жылы Иерусалимде 73 жасында, үш жыл бұрын болған жүрек соғысынан қайтыс болды. Оның артында әйелі, үш баласы, екі өгей баласы және кішкентай әпкесі қалды.
Bar Illan was born in Haifa during the Mandate era, and studied music at the Dona Weizman Conservatory. At age 17, he won a scholarship to study music in the United States, at the Juilliard School in New York City. In 1948, following Israeli Independence, he interrupted his studies and briefly returned to the new state of Israel to join the Israel Defense Forces and fight in the 1948 Arab Israeli War. Bar Illan died in Jerusalem in 2003 at age 73, from complications of a heart attack he had suffered three years earlier. He was survived by his wife, three children, two stepchildren, and a younger sister.
Музыкалық мансап
1950 жылы ол Джульярд мектебін бітіріп, АҚШ-та тұрып, концерттік өнерпаз ретінде халықаралық турнелерге қатысады. Оның Лондондағы тұңғыш қойылымы 1953 жылы Вигмор залында болды. Нью-Йорк филармониясымен дебюті 1960 жылы дирижер Димитри Митропулоспен болды. 1961 жылы ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германияда өнер көрсеткен алғашқы исраилдік музыкант болды, ол исраилдіктерден көп сын-пікір алды. Бар Иланның RCA-да тұңғыш жазған альбомына Бетховен мен Лист шығармалары кірді. Кейіннен ол Audiofon лейблінде алты альбом шығарды. Ол Оңтүстік методистік университетте, Цинциннати колледжінің музыка консерваториясында және Маннс музыка колледжінде (қазіргі Маннс музыка мектебінде) сабақ берді. Бар Иланның концерттік пианист ретінде табысты мансабы елу жылдан астам уақытқа созылды, ол АҚШ пен Еуропаның барлық ірі оркестрлерімен ойнады. Композитор Роберт Старермен ұзақ уақыт бойы қарым-қатынаста болғандықтан, Старер Бар-Илланға бірнеше шығармаларын арнады.
In 1950, he graduated from the Juilliard School and settled in the United States, regularly touring internationally as a concert artist. His London debut was at the Wigmore Hall in 1953. His debut with the New York Philharmonic was in 1960 under conductor Dimitri Mitropoulos. In 1961, he became the first Israeli musician to perform in Germany after World War II, receiving much criticism from fellow Israelis. Bar Illan's debut recording on RCA included works by Beethoven and Liszt. Later in his career, he recorded six albums on the Audiofon label. He taught at Southern Methodist University, the University of Cincinnati College Conservatory of Music and at the Mannes College of Music (now the Mannes School of Music). Bar Illan had a successful career as a concert pianist that lasted more than fifty years, and he played with every major orchestra in the US and in Europe. His long association with composer Robert Starer led to Starer's dedication of several works to Bar Illan.
Журналистика және БАҚ мансабы
1960 жылдары Ральф Гинцбург оны өзінің жаңа басылымы - 1962 жылы жарық көрген үш айлық "Эрос" журналына жазуға шақырды. Бар-Илланның еңбектері арасында "Наполеонның махаббат өмірі", "Фалликалық символ ретінде бүйрек" және "Марк Твен 1601 жылы өзі туралы не білдіреді" сияқты қызықты және жақсы зерттелген мақалалар бар. Ол сондай-ақ жазды үшін "Saturday Evening Post" және тұрақты пікірді үлестірушіге АҚШ газеттерінде, әсіресе дауыс қорғаушы ретінде Израиль және совет еврейлері. 1990-1992 жылдары Израильдің ағылшын тіліндегі жетекші газеті The Jerusalem Post-тың бас редакторы, ал 1992-1996 жылдары тұрақты колонка жазушысы болды. 1996 жылы Израиль премьер-министрі Беньямин Нетаньяху үшін байланыс және саясат жоспарлау директоры болды, 1999 жылға дейін қызмет етті. Осы кезеңде ол Израиль мемлекетінің шетелдік БАҚ-тармен байланысындағы басты өкілі болып қызмет етті, жүздеген теледидар және радио сұхбаттарына қатысты. 1999 жылы ол "Jerusalem Post" газетінде кейде колонка жазушы ретінде қайтадан жұмысқа кірісті.
In the 1960s, Ralph Ginzburg invited him to write for his new publication Eros Magazine, a 1962 quarterly hardbound periodical containing articles and photo essays on love and sex. Bar Illan's contributions included entertaining and well researched articles such as "The Love Life of Napoleon," "The Unicorn as Phallic Symbol," and "What Mark Twain Reveals About Himself in '1601'." He also wrote for the Saturday Evening Post, and was a regular opinion contributor to U. S. newspapers, notably as a vocal advocate for Israel and Soviet Jewry. From 1990 to 1992, he served as Executive Editor of The Jerusalem Post, Israel's leading English language newspaper, and was a regular columnist from 1992 to 1996. In 1996, he became Director of Communications and Policy Planning for Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu, serving until 1999. During this period, he served as the State of Israel's key spokesman with the foreign media, appearing in hundreds of television and radio interviews. In 1999, he returned to the Jerusalem Post as an occasional columnist.
Мұра
Бар-Иланның есімі мен мұрасын құрметтеу үшін достары мен отбасы жыл сайынғы шараны - Самариядағы Ариэль университетінің орталығында "Давид Бар-Иланның БАҚ және Таяу Шығыстағы конференциясы" атты шараны ұйымдастыруға көмектесті. Әр жылдың қараша айында Израильде өткізілетін форум - бұл БАҚ қатынастары мен этикаға арналған күндізгі академиялық конференция.
To honor the memory and legacy of Bar Illan, friends and family helped establish an annual event, The David Bar Illan Conference on the Media & the Middle East, at the Ariel University Center of Samaria. The forum, held every November in Israel, is a full day academic conference on media relations and ethics.