Кіріспе
Іс-әрекетке қарағанда әрекетсіздікті жақтыруға бейімділік Омиссиялық бейімділік - бұл адамдар комиссияға (іс-әрекетке) қарағанда әрекетсіздікті (әрекетсіздікті) артық көретін құбылыс және адамдар комиссия нәтижесінде зиянды әрекетсіздіктен гөрі зиянды теріс бағалауға бейім. Бұл психологиялық инерция, транзакциялық шығындарды қабылдау және комиссиялар себептерге қарағанда көбірек себепті деп қабылдау сияқты бірқатар процестерге байланысты болуы мүмкін. Әлеуметтік-саяси тұрғыдан алғанда Адам құқықтары туралы жалпы декларация 2-бапта "табиғат, нәсіл, нәсілдің түсі, жынысы, тілі, діні, саяси немесе басқа да пікірлері, ұлттық немесе әлеуметтік шығу тегі, мүлкі, туған жері немесе басқа да жағдайы сияқты ешқандай айырмашылықсыз" адам құқықтарын бағалауды қалай белгілейді. критерийлер жиі осы немесе басқа түрдегі қалдырулар теріс әсер етеді. Омиссиялық бейімділік танымдық бейімділік пе, әлде жиі рационалдылық па деген мәселе де дау туғызады. Бұл бейімділік көбінесе троллейбус проблемасы арқылы көрінеді және сондай-ақ ақтау әсерінің және статус-кво бейімділігінің түсіндірмесі ретінде сипатталған.
Omission bias is the phenomenon in which people prefer omission (inaction) over commission (action) and people tend to judge harm as a result of commission more negatively than harm as a result of omission. It can occur due to a number of processes, including psychological inertia, the perception of transaction costs, and the perception that commissions are more causal than omissions. In social political terms the Universal Declaration of Human Rights establishes how basic human rights are to be assessed in article 2, as "without distinction of any kind, such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status." criteria that are often subject to one or another form of omission bias. It is controversial as to whether omission bias is a cognitive bias or is often rational. The bias is often showcased through the trolley problem and has also been described as an explanation for the endowment effect and status quo bias.
Мысалдар мен қолдану
Спранка, Минск және Барон таңдаудың моральдық бағаларына қалдыру бейімділігін кеңейтті. Мысалы, Джон теннисші, келесі күні бір маңызды матчта қатал қарсыласына қарсы шығады. Джон қарсыласының тамаққа аллергиясы бар екенін біледі. Оқушыларға екі шарт қойылды: Джон қарсыласының өнерін бұзатын аллергенді құрайтын тағамды ұсынады немесе қарсыласы аллергенді тағамды өзі тапсырады, ал Джон ештеңе айтпайды. Көпшілік Джонның аллергиялық затты ұсынғаны аллергиялық заттың бар екендігін қарсыласына айтпағанынан гөрі азғындық деп бағалады. Бұл әсер спорттық ареналарда да байқалады: НБА статистикасы бойынша, төрешілер ойынның соңғы сәттерінде 50 пайызға аз айыпты айыптайды. Тағы бір нақты мысал - ата-аналар балаларының өлімге ұшырау ықтималдығынан қорқа отырып, оларды вакцинациядан өлімге ұшырату ықтималдығы алдын алынған аурудан өлімге ұшырау ықтималдығынан әлдеқайда төмен болған кезде де, оларды вакцинациядан өткізбеуге шешім қабылдауы.