Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қабырғаларды қорғау үшін жасалған құрылғылар Mortsafe немесе mortcage - бұл Ұлыбританияда пайдаланған, қабірлерді бұзылудан қорғау үшін жасалған құрылыс. Қайта тірілушілердің анатомиялық мектептерде білім беруі 18 ғасырдың басынан басталған. Бұл медицина студенттерінің адам ағзаларын кесу арқылы анатомияны үйрену қажеттілігіне байланысты болды, бұл өлі денелердің өте шектеулі жәрдемақысымен (мысалы, жазаға кесілген қылмыскерлердің мәйіттері) өкiмет тарапынан берілген, ол ұсынысты бақылады.
Contraption for protecting graves
A mortsafe or mortcage was a construction designed to protect graves from disturbance and used in the United Kingdom. Resurrectionists had supplied schools of anatomy since the early 18th century. This was due to the necessity for medical students to learn anatomy by attending dissections of human subjects, which was frustrated by the very limited allowance of dead bodies – for example the corpses of executed criminals – granted by the government, which controlled the supply.
Ресми әрекетсіздік
Британдық билік қабірлерді қазуға көз жұмған, өйткені хирургтар мен студенттер медициналық білімді жетілдіруге тырысты. Олар көпшілікке бұл туралы хабарлауды азайтып, болған оқиғаны ешкімге білдірмеу үшін әрекет етті. Қабірлерді тонау оқиғалары көкжиектер мен үй-жайларға зақым келтіріп, тіпті адам өліміне әкелді. XIX ғасырдың басында мектептер мен студенттердің санының артуымен оқшауланған зираттарды қазып алу, қаладағы қабірлерде ұрыс-керіс және басқа да тәртіпсіздіктер болды. Адамдар мәйіттерді ұрлап, оларды бір жерден екінші жерге, тіпті теңіз арқылы медициналық мектептерге сату үшін тасымалдады. Аяндар, әсіресе, Шотландияда өлгендерге үлкен құрметпен қараған және қайта тірілуге түбегейлі сенген халықтың ашуын туғызды. Өлген адам толық емес күйінде қайта тіріле алмайды деген пікір кең тараған.
The British authorities turned a blind eye to grave rifling because surgeons and students were working to advance medical knowledge. They kept publicity to a minimum to prevent people from realising what was happening. The cases of grave robbing that came to light caused riots, damage to property and even fatal attacks. In the early 19th century, with the great increase in numbers of schools and students, there was continual rifling of secluded graveyards, fights in city burial grounds and other disturbances. Men were employed to steal bodies and transport them from place to place, even across the sea, for sale to medical schools. Revelations led to public outrage, particularly in Scotland, where there was great reverence for the dead and a literal belief in the Resurrection. It was popularly believed that the dead could not rise in an incomplete state.
Сақтық шаралары
Адамдар жаңадан қайтыс болған достары мен туыстарының қабірлерін қорғауға бел буған. Байлар ауыр үстелге арналған қабір тастарын, күмбездерді, кесенелерді және қабірлердің айналасындағы темір торларды сатып ала алды. Кедейлер қабірлерге гүлдер мен тастарды қойып, тосын шұғыл әрекет жасайтын адамдарды байқата бастады. Олар жерді көмуді қиындату үшін топыраққа бұта мен бұтақтарды қазып алды. Жаңа қабірлердің үстіне үлкен тастар, көбінесе табут пішіндес, кейде бай адамның шіркеуге берген сыйы қойылды. Достар мен туыстар түнде қабірлерді күзету үшін кезекпен немесе жалдамалы адамдармен күзететін. Кейде күзетшілерге баспана ретінде күзет үйлері тұрғызылды. Эдинбургтегі бір күзет үйі - үш қабатты, терезелері бар қорған салынған ғимарат. Көбінесе қалаларда бақылаушылар бірлестіктері құрылды, олардың бірі Глазго қаласында 2000 мүшеге ие болды. Көптеген шіркеулер күзетшілермен бірге болды, бірақ қабірлер әлі де бұзылды.
People were determined to protect the graves of newly deceased friends and relatives. The rich could afford heavy table tombstones, vaults, mausoleums and iron cages around graves. The poor began to place flowers and pebbles on graves to detect disturbances. They dug heather and branches into the soil to make disinterment more difficult. Large stones, often coffin shaped, sometimes the gift of a wealthy man to the parish, were placed over new graves. Friends and relatives took turns or hired men to watch graves through the hours of darkness. Watch houses were sometimes erected to shelter the watchers. One watch house in Edinburgh is a three storey castellated building with windows. Watching societies were often formed in towns, one in Glasgow having 2,000 members. Many kirk session houses were used by watchers, but graves were still violated.
Өмірге қауіпсіз
Мертсейф 1816 жылы ойлап табылған. Бұлар темірден немесе темір мен тастан жасалған, салмағы үлкен, әр түрлі үлгідегі құралдар еді. Көбінесе олар бір-біріне тұйық жабысқан таяқ пен табақшалардан тұратын күрделі ауыр темір құрылғылар болды; мысалдар Шотландияның барлық медициналық мектептерінен табылған. Қоштабаның үстіне табақ қойылып, оның ішінде тесіктер арқылы бастар салынған таяқтар ілінеді. Бұл таяқшалар екінші тақтаны бірінші тақтаға бекітіп, өте ауыр қорғаныш жасайтын. Оны кілті бар екі адам алып тастауы керек. Олар 6 апта бойы табыт үстінде орналастырылып, кейін дене жеткілікті түрде шіріген кезде одан әрі пайдалану үшін алынып тасталды. Абердиндегі Маришал мұражайында осы типті сейфтің үлгісі бар. Кейде шіркеу оларды сатып алып, жалдап алады. Сондай-ақ, оларды сатып алу және пайдалануды бақылау үшін жыл сайынғы мүшелік ақысы және мүше еместерге төленетін алымдар бойынша қоғамдар құрылды.
The mortsafe was invented around 1816. These were iron or iron and stone devices of great weight, in many different designs. Often they were complex heavy iron contraptions of rods and plates, padlocked together; examples have been found close to all Scottish medical schools. A plate was placed over the coffin and rods with heads were pushed through holes in it. These rods were kept in place by locking a second plate over the first to form extremely heavy protection. It would be removed by two people with keys. They were placed over the coffins for about six weeks, then removed for further use when the body inside was sufficiently decayed. There is a model of a mortsafe of this type in Marischal Museum, Aberdeen. Sometimes a church bought them and hired them out. Societies were also formed to purchase them and control their use, with annual membership fees, and charges made to non members.
Қамбалар мен күзет үйлері
Берк пен Хейрдің қылмыстары туралы хабарлар көпшіліктің үрейін арттырды. Осы уақыт аралығында Шотландияда қоғамдық тапсырыс бойынша қорлар - өлі денелерді сақтау орындары - салынды, оларды пайдалану ереже мен ережелерге сәйкес болды. Олардың кейбіреулері жер үстіне, ал басқалары - негізінен Абердинширде - толығымен немесе ішінара жер астында болды. Абердинширдің Удни Грин деген ауылында орналасқан мәйіттер үйі дөңгелек ғимарат болып, оның қалың ағаш есігі мен ішкі темір есігі бар. Оның ішінде жеті сандыққа арналған айналымдық үстел бар. Қосымша сандықтар қосылған сайын, сандықтар жылжып, қайта пайда болған кезде дененің дисекционерлерге еш пайдасы жоқ. Шотландияның Эдинбург, Глазго және Абердин қалаларындағы медицина мектептерінің маңында тұратын барлық қауымдар өлгендерді қорғаудың қандай да бір тәсілдерін қолданған. Кейбіреулері қоршау мен күзетті де қолданды. Шотландияның шалғай аймақтарында, шекараларда күзет үйлері бар, ал екеуі Англияның Нортумберленд графтығында табылды.
Publicity surrounding the crimes of Burke and Hare heightened the fear felt by many people. It was about this time that vaults – repositories for dead bodies – were built by public subscription in Scotland, with their use governed by rules and regulations. Some of these were above ground while others – mainly in Aberdeenshire – were wholly or partly underground. In one Aberdeenshire village, Udny Green, the morthouse is a circular building with a thick studded wooden door and an inner iron door. Inside there is a turntable to accommodate seven coffins. A coffin would be moved round as further ones were added and by the time it reappeared the body would be of no use to the dissectionists. Likely all communities near the Scottish schools of medicine in Edinburgh, Glasgow and Aberdeen employed some means of protecting the dead. Some used both mortsafes and watching. There are watch houses in the remoter Scottish areas, in the Borders, and two have been found in the English county of Northumberland.
Тірі қалған мысалдар
Мәйіттер сақталатын сейфтер әдетте шіркеулер мен жерлеу орындарында кездеседі; кейбіреулері қатты сынған және тотығады. Бірін Шығыс Лотианның Антикварлық қоғамы қалпына келтіріп, түсіндірме жазбасымен бірге шіркеудің верандасына іліп қойды. Мұражайларда бір-екі дана бар, бірақ экспонатталғандарынан олардың қандай екені немесе қалай қолданылғаны туралы мәлімет өте сирек кездеседі. Морт сейфтері мен басқа да қорғау құрылғыларына қатысты кейбір құжаттар әлі күнге дейін кітапханаларда және жазба кеңселерінде сақталған. Стирлингтегі ескі Аберфойл шіркеуінің сыртында, ең жақын Глазгодағы анатомия мектебінен 50 шақырым қашықтықта орналасқан, екі сейф бар. Бірін де табуға болады, сәл тотталған күйде, Скене шіркеуінің сыртындағы есіктің оң жағында, Скене, Абердинширдің Кирктон. Ал Алфордтың батысындағы Тоуи деген шалғай ауылдың шіркеу ауласында қалыпты жағдайда қалған тағы бір шіркеу бар. Таллибодидің әйгілі тас табыны бар, сонымен қатар жергілікті дене ұрлаушыларды болдырмау үшін темір табыны болған.
Surviving mortsafes are generally found in churchyards and burial grounds; some are very broken and rusting away. One has been restored and hung in a church porch, with an explanatory note, by the East Lothian Antiquary Society. There are one or two in museums but those on display rarely have any indication of what they are or how they were used. Some documents appertaining to mortsafes and other protection devices are still in existence in libraries and record offices. There are two mortsafes in reasonable condition outside the old Aberfoyle church in Stirling, which was fully 30 miles from the nearest School of Anatomy in Glasgow. One can also be found, in a slightly rusted state, to the right of the door outside Skene Parish Church, Kirkton of Skene, Aberdeenshire. Another in reasonable condition can be found in the kirkyard at the remote hamlet of Towie, west of Alford. Tullibody, as well as having a famous stone coffin, is also recorded to have had an iron coffin case as an attempt to thwart local body snatchers.