Кіріспе

Джованни Франческо Пико делла Мирандола (1470-1533) - итальяндық дворян және философ, Джованни Пико делла Мирандоланың немере інісі. Оның есімі әдетте Джанфранческо Пико делла Мирандола деп қысқартылады.

Өмірбаян

Джанфранческо Галеотто I Пиконың, Мирандоланың иелерінің, және Николо III д'Эстедің қызы Бьянка Мария д'Эстедің ұлы болды. Ол өзінің ағасы сияқты өзін негізінен философияға арнады, бірақ оны Киелі кітапқа бағындырды, бірақ өзінің трактаттарында, De studio divinæ et humanæ sapientiæ және әсіресе Examen doctrinæ vanitatis gentium деп аталатын алты кітапта философтардың, ең алдымен Аристотельдің беделін бағаламайды. 1496 жылы бауырының өмірбаянын және өзінің шәкірті болған Жироламо Савонароланың өмірбаянын жазды. Италия қоғамының сол кезде кездегі қауіп-қатерлерін байқаған ол Латеран кеңесі кезінде ескерту жасады: Иоанн Франциски Пичи oratio ad Leonem X et concilium Lateranense de reformandis Ecclesiæ Moribus (Хагену, 1512, Виллибальд Пиркхаймерге арналған). Ол 1533 жылы Мирандолада қайтыс болды, оны немере інісі Галеотто мен кіші ұлы Алессандро өлтірді. Оның басқа ұлы Гиантоммасо папа Климент VII-нің елшісі болды. Чарльз Б. Шмит жазды:Джованни Пико барлық философиялар мен барлық діндер ақиқаттың бір бөлігін тапты деп жиі айтқан болса, Джанфранческо шын мәнінде барлық діндер мен барлық философиялар - тек христиан дінін ғана қалдырып - бұл жай ғана шатастырған және ішкі жағынан сәйкес келмейтін жалғандықтардың жинағы. Осы пікірді ұстану арқылы ол Савонароланың ғана емес, кейбір діни аталар мен реформаторлардың да жағына шықты. Бұл мәселеде ол қатты талап етті. Христиандық - бұл өзін-өзі қамтамасыз ететін шындық және оның философиядан, ғылымнан және өнерден алатын пайдасы аз. Бұл негізгі тезис Жанфранческоның әдеби шығармашылығының барлық бөлігіне таралады. Ол философияны мадақтау немесе кеңейту үшін емес, оны бұзу үшін жазады.