Кіріспе

Гидросалпинкс - бұл фаллопия түтігі бұғатталып, жұмыртқалық безге жақын жерде (ұмырсқаға дейінгі аралықта) серозды немесе мөлдір сұйықтықпен толтырылған кезде пайда болатын жағдай. Блокталған түтік қатты үрлеуі мүмкін, бұл түтікке сорпа тәрізді немесе реторта тәрізді сипаттама береді. Бұл жағдай көбінесе екі жақты болып табылады және зардап шеккен түтіктердің диаметрі бірнеше сантиметрге дейін жетуі мүмкін. Құбырлардың бұғатталуы тұқымсыздыққа әкеледі. Қанды жатын түтігі - гематосалпинкс, ал қуысты - пиосалпинкс. Гидросалпинкс - грек тіліндегі δωρ (hydōr "су") және σάλπιγξ (sálpinx "труба") сөздерінің бірі. Хирургиялық интервенциялар лапаротомия немесе лапароскопия арқылы жасалуы мүмкін. Гидросалпингс түзілуінен ауыр созылмалы ауырсынумен ауыратын және ауырсынуды емдеумен жеңілдетілмейтін infertile емес пациенттер зардап шеккен түтіктерді хирургиялық жолмен (сальпингектомия) немесе тіпті түтіктерді, мүмкін жұмыртқаларды алып тастайтын гистерэктомияны қарастыруы мүмкін.

ЭКО

Әйелдердің құрылығын тудыратын негізгі факторлардың 25-35% -ы түтікше факторлары болып табылады. Атап айтқанда, гидросалпинкс тұқымсыздықпен ауыратын жұптардың 10-30% -ында кездеседі; шын мәнінде, бұл жағдай тұқым қуалау қабілетін және ЭКО нәтижелерін нашарлатады. ЭКО әдісі пайда болғаннан кейін, түтікшелердің қызметіне қажеттілік жоқ, сондықтан жүктілік кезінде емделудің тиімді әдісі пайда болды. Қазіргі кезде гидросалпинк бар әйелдер үшін жүктілікке қол жеткізу үшін ЭКО негізгі емдеу әдісіне айналды. Бірнеше зерттеулер бойынша гидросалпинксіз ЭКО пациенттерінде бақылау топтарына қарағанда ұрықтандыру жиілігі төмен және эндометрий қуысына кіретін түтік сұйықтығы жергілікті ортаны өзгертеді немесе эмбрионға зиянды әсер етеді деп болжалды. Иә, ЭКО процедурасына дейін гидросалпинкстің болуы жүктілік деңгейіне кері әсер етеді және спонтанды түсік алу қаупін арттырады. Тіпті нақты механизм белгісіз болса да, бұл әсерлер гидросалпингті сұйықтықтың механикалық әсерінің, эмбрионға әсер ететін токсикалық әсердің және эндометрийдің қабылдағыштығының өзгеруінің комбинациясына байланысты болуы мүмкін.

Тарих

Регнье де Граф түтік функцияларын алғаш түсінген, гидросалпинксті сипаттаған және гидросалпинкстің дамуын әйелдердің құнарсыздығымен байланыстырған. Бұл аурудың жұқпалы себебі 19 ғасырдың аяғында дәрігерлерге белгілі болды. Гистеросальпинография (1914) және түтік инсуфляциясы (1920) енгізілгеннен кейін хирургиялық емес диагноз қою мүмкін болды. 1978 жылы Луиза Браун дүниеге келгеннен кейін хирургиялық операция түтікшелердегі тұқымсыздықты емдеудің негізгі әдісі ретінде біртіндеп ЭКО-ның орнын иеленді.