Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық аристократ және Үндістанның вице-мэрі Хариот Джорджина Гамильтон Темпл Блэквуд, Дюфферен мен Аваның маркизасы, (туған аты Роуэн Гамильтон; 5 ақпан 1843 25 қазан 1936) - британдық аристократ және Үндістанның вице-мэрі, "дипломатиялық әйел" рөліндегі табысы үшін және Британдық Үндістанда әйелдерге медициналық көмек көрсетуді жақсарту бастамасын бастағаны үшін белгілі.
British aristocrat and Vicereine of India
Hariot Georgina Hamilton Temple Blackwood, Marchioness of Dufferin and Ava, (née Rowan Hamilton; 5 February 1843 – 25 October 1936) was a British aristocrat and Vicereine of India, known for her success in the role of "diplomatic wife," and for leading an initiative to improve medical care for women in British India.
Өмірбаян
Хариот Георгина Роуэн Хамильтон деп туған ол Арчибальд Хамильтон Роуэннің 7 баласының ең үлкені болды. Киллилег қамалының. 1862 жылы 23 қазанда ол өзінің алыс туысы 5-ші барон Дюфференге және Клейнбойдке Киллилег замогында үйленді; Леди Дюфферен генерал-губернаторлардың әйелдерінің ішіндегі ең танымалдарының бірі болды және "өз ұрпағының ең тиімді дипломатиялық әйелі" ретінде беделін арттыра бастады. Кейін ол оған қосылды, өйткені ол 1879 жылдан 1881 жылға дейін Ресейге, ал 1881 жылдан 1884 жылға дейін Осман империясына президент болып қызмет етті. Леди Дюфферн Үндістан әйелдеріне әйелдер медициналық көмегін беру үшін Ұлттық қауымдастық қорын құрды (Дюфферн қорының графинясы деп аталады). Бұрын да Үндістанда әйелдерге батыс медицинасын ұсыну бойынша шаралар жүргізілген, бірақ леди Дафферн қоры алғашқы болып ресми қолдаумен үйлестірілген бағдарламаны жүзеге асырды. Қордың мақсаты: дәрігерлерге, аурухана көмекшілеріне, медбикелерге және акушерлерге медициналық білім беру; диспансерлер арқылы медициналық көмек; әйелдер палаталары; әйел дәрігерлер; және әйелдер ауруханалары. 1935 жылы король Дуфферен граффинасының қорын "Индияның мерейтойы" қорының бенефициарларының бірі ретінде таңдады. Леди Дафферн осы қорға 100 фунт стерлинг жіберді, ол Калькуттадағы Дафферн ауруханасын жаңартуға арналған. 1884 жылы Леди Дафферен Үндістанның тәжін, ал 1895 жылы Виктория мен Альберттің корольдік орденін алды.
Born Hariot Georgina Rowan Hamilton, she was the eldest of the 7 children of Archibald Hamilton Rowan, Esq. of Killyleagh Castle. On 23 October 1862, she married her distant cousin the 5th Baron Dufferin and Claneboye at Killyleagh Castle; Lady Dufferin was one of the most popular of the governor generals' wives, and was starting to build up her reputation as "the most effective diplomatic wife of her generation". Next she joined him as he served as president to Russia from 1879 to 1881, and to the Ottoman Empire from 1881 to 1884, Lady Dufferin, established a fund the National Association for supplying Female Medical Aid to the Women of India (known as the Countess of Dufferin Fund). Whilst there had been previous initiatives to provide Western medical care for women in India, Lady Dufferin's fund was the first to deliver a co ordinated programme with official backing. The fund aimed to: provide medical tuition to doctors, hospital assistants, nurses and midwives; medical relief through dispensaries; female wards; female doctors; and female hospitals. The Countess of Dufferin fund was selected by the King in 1935 as one of the beneficiaries of the Indian Jubilee Fund. Lady Dufferin herself sent a contribution of £100 towards this fund which was earmarked for the renovation of the Dufferin Hospital in Calcutta. Lady Dufferin received the Crown of India in 1884 and the Royal Order of Victoria and Albert in 1895.
Ұлыбританияға оралу
1888 жылы графтың Үндістандағы өкілеттігі аяқталғанда, олар Ирландиядағы Кландебойдегі үйлеріне оралды. Сол жылы оның күйеуі Дуфферен мен Ава маркизі ретінде жұрты болды. Ол өзінің елшілік қызметін Еуропада жалғастырды, ал маркиза оны Италия мен Францияға ертіп барды. Ол анасына жазған хаттарға негізделген естеліктерін жариялады: "Біздің Үндістандағы вице-регалды өміріміз" (1889) және "Менің канадалық журналым" (1891). Олар 1905 жылы Кландебойға қайтты.
When the Earl's term in India ended in 1888, they travelled back to their home at Clandeboye in Ireland and her husband was elevated in the peerage as the Marquess of Dufferin and Ava that same year. He continued his ambassadorial career in Europe, and the Marchioness accompanied him to Italy and France. She published her memoirs, based on the letters she had written to her mother: Our Viceregal Life in India (1889) and My Canadian Journal (1891). They retired to Clandeboye in 1905.