Кіріспе

Реформацияланған меннонит шіркеуі - 1812 жылы Солтүстік Американың негізгі меннонит ұйымынан ресми түрде бөлінген христиандық консервативті анабаптистік конфессия.

Тарих

Реформацияланған меннониттік шіркеу 1812 жылы 30 мамырда Ланкастер округі, Пенсильвания штатында, шіркеуден шығарылған меннонит Фрэнсис Херрдің ұлы Джон Херрдің басшылығымен құрылды. Херр меннониттер шіркеуінен шіркеу басшылары менно Симонстың бастапқы ілімдерінен ауытқып, осылайша Иса Мәсіхтің шынайы ілімінен ауытқып кетті деген негізде бөлінді. Жаңа мәсіхшілер қауымы "меннониттер" деген атауды сақтап қалды және өзін меннониттердің жалғыз шынайы қозғалысы ретінде танытты. Алайда басқалар Херрдің ізбасарларын "жаңа" меннониттер немесе "герриттер" деп атады, ал кейіннен "реформацияланған" меннониттер деп атады, бұл ағымның ресми атауы болды. Чиркінің мүшелерінің саны он тоғызыншы ғасырдың ортасында ең жоғары деңгейге жетті, сол кезде Онтарио мен АҚШ-тың сегіз штатында 3000-ға жуық мүше болды. Ол өзінің 200 жылдық тарихында екі рет бөлінді. 1917 жылы Огайо штатының Хьюрон, Ричленд және Лукас округтерінде орналасқан үш қауым (Онтариодағы бірнеше мүшелермен бірге) министр Джон Миллер бастаған Жаңа реформацияланған меннонит шіркеуін құрды. Бөлімшеге себеп - жерлеу рәсімдерін реформацияланбаған меннониттік дін қызметкерлерімен бірлесіп өткізу керек пе, жоқ па және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде американдық Қызыл Крестке шіркеудің қолдау көрсетуі туралы келіспеушіліктер болды. Милтон Хершидің анасы реформацияланған меннонит еді. 1964 жылы және 1972 жылы қауымнан шығарылған Пенсильванияның шаруасы Роберт Бэр сол кезден бастап шіркеуге белсенді түрде және ашық шабуыл жасап келеді.

Әдеби суреттеу

Реформацияланған меннониттер ХІХ ғасырдың аяғы мен ХХ ғасырдың басындағы әртүрлі әдебиеттерде суреттелген. Лео Толстой өзінің "Құдай патшалығы сендердің жан дүниелеріңнен тұрады" атты кітабында меннониттер дінінің реформашы епискобы Даниэль Муссердің "Қаршылық көрсетпеу керек" деген дінге қатысты кітапшасын мақтаған. Хелен Рейменснайдер Мартин өзінің "Тилли: меннонит қыз" романында (1904) реформацияланған меннонит ерриттерін және басқа да Пенсильвания голландтық топтарын қатал суреттеді. Бұл роман оның суреттеріне ренжігендердің жалған суреттеуін туғызды. Әңгіменің басында Пенсильвания голландық, бірақ меннонит емес, жас қыз, жерлеу уағызын тыңдағаннан кейін реформацияланған меннонит тобына қосылады, бірақ бірнеше жылдан кейін шашы бар шашты шапанының астына жібергені үшін қауымнан шығарылады. Жерлеу рәсіміне қатысты оқиғалар баяндалған тарауда ерліктердің басқа діндердің жерлеу рәсіміне қатысуға тыйым салуы туралы айтылады; оларды қабылдап алу үшін екі бөлек жерлеу уағызы уағыздалады, ал реформацияланған меннониттік діни қызметкердің бірінші уағызының қорытындысы реформацияланған меннониттерге кету белгісі болып табылады.