Альфред П. Слоан: General Motors-тың басшысы және инновациялары
Alfred P. Sloan
Альфред Слоан – GM корпорациясының бұрынғы президенті, автоөнеркәсіптің дамуына үлкен үлес қосып, қайырымдылықпен аты шықты. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық бизнесмен (1875–1966)
American businessman (1875–1966)
Альфред Притчард Слоан кіші (/s/l/oʊ/n/ SLOHN; 23 мамыр 1875 – 17 ақпан 1966) – автомобиль өнеркәсібіндегі американдық басқарушы. Ол ұзақ жылдар бойы «Дженерал Моторс» корпорациясының президенті, төрағасы және бас директоры болды, 1950-жылдары. Генри Форд сияқты, автомобиль өнеркәсібінің тағы бір «басшысы», Слоан бүгінде оның жетістіктеріне деген құрмет, қайырымдылығына ризашылық және соғыстар аралық кезеңдегі және Екінші дүниежүзілік соғыстағы көзқарастарына қатысты алаңдаушылық немесе кінәлаумен еске алынады. 1899 жылы Слоан әкесі мен тағы бір инвестор компанияны бұрынғы иесінен сатып алғаннан кейін «Hyatt Roller Bearing» компаниясының президенті және иесі болды. Компанияның есебінде Слоан әкесін компанияның бақылау үлесін 5000 долларға сатып алуға және оны басқаруға көндіргені айтылады. «Oldsmobile» компаниясы «Hyatt» компаниясының алғашқы автомобиль клиенті болды, көп ұзамай көптеген басқа компаниялар да оған қосылды. Генри Лиланд оның клиенттерінің бірі болды. 1903 жылы ол жас Слоанды шақырып, подшипниктерінің толеранттылығының сапасы тұрақсыз болғаны үшін сөккені айтылады. Слоанның сөзіне сүйенсек, бұл әңгіме оған «массалық өндіріс нені білдіруі керек екенін түсінуге» көмектескен. «Ford Motor Company» компаниясының «Model T» моделі де «Hyatt» подшипниктерін пайдаланды, және бір кезде компанияның жартысынан астам подшипнігі «Ford» компаниясына жіберілді. Кейіннен ол «General Motors» корпорациясының құрамына кірді. Слоан «GM» компаниясының вице-президенті, содан кейін президент (1923), және ақырында басқарма төрағасы (1937) болды. 1934 жылы ол қайырымдылық, коммерциялық емес «Альфред П. Слоан» қорын құрды. Слоан басшылығымен «GM» компаниясы инвестицияның қайтарымы сияқты қаржылық статистиканы пайдалана отырып, әртүрлі операцияларды басқарумен танымал болды; бұл шараларды «GM» компаниясының вице-президенті Джон Дж. Раскобтың қорғауындағы Дональдсон Браун «GM» компаниясына енгізді. Раскоб «GM» компаниясына Пьер С. Дюпон мен «Дюпон» корпорациясының кеңесшісі ретінде келді; соңғысы 1920-жылдары «GM» компаниясын басқарған негізгі инвестор болды. Слоан жыл сайынғы стильдік өзгерістерді енгізгенімен танымал, осыдан жоспарлы ескіру тұжырымы пайда болды. Ол сонымен қатар баға құрылымын орнатты, онда «Chevrolet», «Pontiac», «Oldsmobile», «Buick» және «Cadillac» (ең төмен бағадан ең жоғары бағаға дейін) «сәттілік сатысы» деп аталып, бір-бірімен бәсекелеспеді, ал сатып алушылар олардың сатып алу қабілеті мен қалаулары жасқа байланысты өзгеретін «GM» «отбасында» қалуы мүмкін болды. 1919 жылы ол және оның корпоративтік орынбасарлары «General Motors Acceptance Corporation» компаниясын құрды, бұл автокредит жүйесін ойлап тапқан қаржы ұйымы, ол автомобиль сатып алушыларға «Ford» компаниясының қолжетімді машинасын сатып алу үшін жылдар бойы үнемдеу қажеттігін жойды. Бұл тұжырымдамалар, сонымен қатар Фордтың 1920-жылдардағы өзгеріске қарсылығымен бірге, «GM» компаниясын 1930-жылдардың басында өнеркәсіптік сатуда көшбасшылыққа итерді, бұл позицияны ол 70 жылдан астам сақтап келді. Слоан басшылығымен «GM» компаниясы әлемдегі ең ірі өнеркәсіптік кәсіпорынға айналды. 1930-жылдары ұжымдық ұйымдарға ұзақ уақыт қарсы болған «GM» компаниясы өз жұмыс күшімен – жаңадан ұйымдастырылған және еңбек құқықтарын қорғауға дайын – бақылау үшін ұзаққа созылған күреске түсті. Әлемдегі алғашқы университет негізіндегі басқарушыларға білім беру бағдарламасы, «Sloan Fellows» 1931 жылы MIT-де Слоанның демеушілігімен басталды. «Sloan» қоры грантымен 1952 жылы «MIT School of Industrial Management» мектебі «идеал менеджерді» даярлау міндетімен құрылды, және мектеп Слоанның құрметіне «Альфред П. Слоан менеджмент мектебі» деп қайта аталды, бұл әлемдегі ең үздік бизнес мектептерінің бірі. Қосымша гранттар 1955 жылы Корнелл университетінде аурухана басқару институтын құрды, бұл АҚШ-тағы өзінің түріндегі алғашқы екі жылдық аспирантура бағдарламасы, 1957 жылы Стэнфорд бизнес мектебінде «Sloan Fellows» бағдарламасы және 1965 жылы Лондон бизнес мектебінде ашылды. Олар 1976 жылы магистратура бағдарламаларына айналды, «Менеджмент ғылымдарының магистрі» дәрежесін берді. Слоанның есімі сонымен қатар Нью-Йорктегі «Sloan Kettering» институты мен онкологиялық орталығында сақталды. 1951 жылы Слоан Нью-Йорк қаласының жүз жылдық қауымдастығының «Нью-Йорк қаласына қосқан ерекше үлесі үшін» алтын медалін алды. Автомобиль өнеркәсібінің дамуын көрсететін және кешпелі галереялары бар «Альфред П. Слоан» мұражайы Мичиган штатының Флинт қаласында орналасқан. Слоан Рокфеллер орталығындағы 30 Рокфеллер Плазада кеңсе ұстады, қазір «GE Building» деп аталады. Ол 1956 жылдың 2 сәуірінде «GM» компаниясының төрағасы қызметінен кетті. Оның естеліктері мен басқару туралы трактаты «My Years with General Motors» жарық көрді.
Alfred Pritchard Sloan Jr. (/s//l//oʊ//n/ SLOHN; May 23, 1875February 17, 1966) was an American business executive in the automotive industry. He was a long time president, chairman and CEO of General Motors Corporation. in the 1950s. Like Henry Ford, the other "head man" of an automotive colossus, Sloan is remembered today with a complex mixture of admiration for his accomplishments, appreciation for his philanthropy, and unease or reproach regarding his attitudes during the interwar period and World War II. Sloan became president and owner of Hyatt Roller Bearing, a company that made roller and ball bearings, in 1899 when his father and another investor bought out the company from the previous owner. Ac account stated that Sloan persuaded his father to buy the company a controlling interest in the company for $5,000 and let him manage it. Oldsmobile was Hyatt's first automotive customer, with many other companies soon following suit. Henry Leland was among his clients. By 1903, he was said to have summoned the young Sloan and castigated him for delivering inconsistent quality of his bearings' tolerances. According to sloan, this conversation allowed him to gain "a genuine conception of what mass production should really mean." Ford Motor Company's Model T also used Hyatt bearings and, for a time, over half of the company's bearings went to Ford. which soon became part of General Motors Corporation. Sloan became vice president of GM, then president (1923), and finally chairman of the board (1937). In 1934, he established the philanthropic, nonprofit Alfred P. Sloan Foundation. GM under Sloan became famous for managing diverse operations with financial statistics such as return on investment; these measures were introduced to GM by Donaldson Brown, a protege of GM vice president John J. Raskob. Raskob came to GM as an advisor to Pierre S. du Pont and the du Pont corporation; the latter was a principal investor in GM whose executives largely ran GM in the 1920s. Sloan is credited with establishing annual styling changes, from which came the concept of planned obsolescence. He also established a pricing structure in which (from lowest to highest priced) Chevrolet, Pontiac, Oldsmobile, Buick and Cadillac, referred to as the ladder of success, did not compete with each other, and buyers could be kept in the GM "family" as their buying power and preferences changed as they aged. In 1919, he and his corporate deputies created the General Motors Acceptance Corporation, a financing arm that practically invented the auto loan credit system, that allowed car buyers to bypass having to save for years to buy Ford's affordable car. These concepts, along with Ford's resistance to the change in the 1920s, propelled GM to industry sales leadership by the early 1930s, a position it retained for over 70 years. Under Sloan's direction, GM became the largest industrial enterprise the world had ever known. In the 1930s GM, long hostile to unionization, confronted its workforce—newly organized and ready for labor rights—in an extended contest for control. The world's first university based executive education program, the Sloan Fellows, started in 1931 at MIT under the sponsorship of Sloan. A Sloan Foundation grant established the MIT School of Industrial Management in 1952 with the charge of educating the "ideal manager", and the school was renamed in Sloan's honor as the Alfred P. Sloan School of Management, one of the world's premier business schools. Additional grants established a Sloan Institute of Hospital Administration in 1955 at Cornell University the first two year graduate program of its type in the US, a Sloan Fellows Program at Stanford Graduate School of Business in 1957, and at London Business School in 1965. They became degree programs in 1976, awarding the degree of Master of Science in Management. Sloan's name also lives on in the Sloan Kettering Institute and Cancer Center in New York. In 1951, Sloan received the Hundred Year Association of New York's Gold Medal Award "in recognition of outstanding contributions to the City of New York". The Alfred P. Sloan Museum, showcasing the evolution of the automobile industry and traveling galleries, is located in Flint, Michigan. Sloan maintained an office in 30 Rockefeller Plaza in Rockefeller Center, now known as the GE Building. He retired as GM chairman on April 2, 1956. His memoir and management treatise, My Years with General Motors,
Слоан 1975 жылы «Junior Achievement U. S. Business Hall of Fame» қатарына енгізілді.
Sloan was inducted into the Junior Achievement U. S. Business Hall of Fame in 1975.
Қайырымдылық
Альфред П. Слоан қоры – 1934 жылы Слоан құрған қайырымдастық коммерциялық емес ұйым. Қордың бағдарламалары мен мүдделері ғылым және технология, тұрмыс деңгейі, экономикалық өнімділік, сондай-ақ ғылым мен технология саласындағы білім беру және мансапқа қатысты мәселелерді қамтиды. 2014 жылдың 31 желтоқсанында аяқталған жылға қарай Слоан қорының жалпы активтерінің нарықтық құны шамамен 1,876 миллиард долларды құрады. Слоан қоры 1956 жылы Warner Bros. студиясы түсірген «Янки Дуд Ит» мультфильмін қаржыландырды, ол жаппай өндірісті насихаттады. 1940 жылдардың соңында Слоан қоры Арканзас штатының Сирси қаласындағы Хардинг колледжіне (қазір Хардинг университеті) грант берді. Қор капитализмнің және американдық өмір салтының артықшылықтарын дәріптейтін қысқа фильмдер сериясын өндіруге қаржы жұмсауды жоспарлады. Нәтижесінде Джон Сазерленд (өндіруші) 16 мм форматтағы, коммерциялық емес нарықта көрсетілген, ал Metro Goldwyn Mayer арқылы 35 мм форматта кинотеатрларда көрсетілген мультфильмдер сериясы жасалды. Эдвин Блэктің сөзіне сүйенсек, Слоан 1934 жылы Американдық бостандық лигасының құрылуына белсенді қатысты. Бұл саяси ұйым Конституцияны қорғауды мақсат етіп, Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа келісім» саясатына қарсы болды. Лига өз кезегінде, ашық түрде экстремистік идеологияны қолдайтын басқа да топтарды қаржыландырды. Мұндай топтардың бірі – «Республика күзетшілері» болды, оларға Слоан жеке өзі 1000 доллар көмектесті. 1936 жылы Конгресс осы ұйымды тергеп-тексергеннен кейін, Слоан «Республика күзетшілеріне» енді қолдау көрсетпейтінін мәлімдеді. Блэктің айтуынша, GM басшысы сонымен қатар Ұлттық өндірушілер қауымдастығына жеке қаржы жұмсады және қаржы жинауды ұйымдастырды, ол «Жаңа келісімді» сынап тастады. Слоан қоры Уикимедия қорына (WMF) үш грант берді, әрқайсысы 3 миллион доллар көлемінде. Бұл WMF алған ең ірі гранттардың бірі болып табылады.
The Alfred P. Sloan Foundation is a philanthropic non profit organization established by Sloan in 1934. The foundation's programs and interests fall into the areas of science and technology, standard of living, economic performance, and education and careers in science and technology. For the year ending December 31, 2014, the total assets of the Sloan Foundation had a market value of about $1.876 billion. The Sloan Foundation bankrolled the 1956 Warner Bros. cartoon Yankee Dood It, which promotes mass production. In the late 1940s, the Sloan Foundation made a grant to Harding College (now Harding University) in Searcy, Arkansas. The foundation wanted to fund the production of a series of short films that would extol the virtues of capitalism and the American way of life. This resulted in the production of a series of animated cartoons by John Sutherland (producer) which were released on the 16mm non theatrical market, and also distributed theatrically in 35mm by Metro Goldwyn Mayer. According to Edwin Black, Sloan was one of the central, behind the scenes 1934 founders of the American Liberty League, a political organization whose stated goal was to defend the Constitution, and who opposed Franklin D. Roosevelt's New Deal. In turn, the league would finance other groups with openly more extreme agendas. One such group was the Sentinels of the Republic to which Sloan himself made a $1000 check. After a Congressional investigation into this group went public in 1936, Sloan issued a statement pledging not to further support the Sentinels. Also according to Black, the GM chief continued to personally fund and organize fund raising for the National Association of Manufacturers, which was critical of the New Deal. The Sloan Foundation has made three grants, of $3 million each, to the Wikimedia Foundation (WMF). These are some of the largest grants that the WMF has received.