Кіріспе
Британдық логистикалық көліктер отбасы Demountable Rack Offload and Pickup System (DROPS) - бұрын Британ армиясы қолданған логистикалық көліктер отбасы, ол екі көлік түрінен тұрды: Лейланд DAF орта мобильді жүк тасымалдаушы (MMLC) Foden жақсартылған орта мобильді жүк тасымалдаушы (IMMLC) Екеуі де ISO 20 фут стандартына сәйкес конфигурацияланған 15 тонналық флатрактар немесе контейнерлерді тасымалдауға және оларды автономды түрде тиеуге және түсіруге қабілетті. Екеуі де темір жол вагондарын тиеу және түсіру үшін жақтау рельсті тасымалдау жабдықтарымен (SRTE) қамтамасыз етілген болуы мүмкін. DROP жүйесі суық соғыстың соңғы онжылдығында Орталық Еуропадағы өте қарқынды шайқастарға қарсы тұруға арналған. Алайда, ол Варшава келісімінің құлдырауынан кейін пайдалануға берілді, бірақ, алайда, бастапқыда қарастырылғаннан мүлдем басқа операцияларда көпжақты көлік жүйесі болып шықты.
The Demountable Rack Offload and Pickup System (DROPS) was a family of logistics vehicles formerly operated by the British Army, which consisted of two vehicle types:
Leyland DAF medium mobility load carrier (MMLC)
Foden improved medium mobility load carrier (IMMLC)
Both were able to transport 15 tonne flatracks or containers configured to ISO 20 feet standard and to load and offload them autonomously. Both may have been supported with side rail transfer equipment (SRTE) for loading and unloading railway wagons. The DROP system was designed to meet the very high intensity battles in Central Europe in the last decade of the Cold War. However, it entered service after the collapse of the Warsaw Pact, but nevertheless proved a versatile vehicle system on operations completely different from those originally envisaged.
Операциялық талап
DROP жүйесі 1970 жылдардың ортасында Рейндегі Британдық армиясының (BAOR) дайындық және атыс қуаты талаптарын қайта бағалаудан пайда болды. Бұл Варшава келісімінде және әсіресе Германиядағы Кеңес күштерінің тобында (GSFG) болған үш негізгі оқиғаға байланысты болды. Бұлар: Совет армиясының механикаландыруы мен коммуникациясын жақсарту арқылы тез мобилизациялау және орналастыру мүмкіндігі. Бұл НАТО қорғанысын өте шоғырланған және жаппай ену арқылы ығыстыруға бағытталған әлдеқайда жылдам және шешуші шабуыл туралы іліммен байланысты болды. Т-72 (соңырақ Т-80) сияқты жақсартылған танк конструкцияларын әзірлеу, олар барлық мақсаттар мен мақсаттар бойынша 105 мм артиллерия отына төзімді, бірақ 155 мм калибріне әсер етуі мүмкін. Осы өзгерістерге қарсы тұру үшін барлық дивизиялық артиллерияны 155 мм етіп, 105 мм-ді Abbot-тан бас тарту туралы шешім қабылданды. Корпус кедергілер жоспары, кедергілердің негізгі құрылымы, соның ішінде танкіге қарсы миналар мен Рейнджерге қарсы миналардан тұратын үлкен мина өрісі де осындай тактиканы жою үшін күшейтілген. Ақырында екі параллель зерттеу: ұрыс атрициясы зерттеу (BAS) және оқ-дәрілер мөлшерлері мен шкалаларын қарау (RARS) кеңестердің жаңа стильдегі алдын ала болжалған шабуылдарының британдық армияға әсерін зерттеді. BAS 1-ші (BR) корпусының алдын ала болжалған типтегі кеңестік шабуылға қарсы тұра алатынын, бірақ сегіз күндік жоғары қарқынды соғыста үлкен зардап шегетінін растады. Алайда, мүмкіндіктерді бақылау өте маңызды болды және 1 (BR) корпусының жұмылдыру күшінің 40% -мен тағы екі күн бойы күресуі үшін жеткілікті адам күші, материалдары мен оқ-дәрілері болуы керек еді. Бұл 8+2 моделі деп аталды. RARS НАТО-ның 30 күндік шайқасы үшін бұрынғы оқ-дәрілер мөлшерлемесі 8 + 2 сценарийінде толығымен пайдаланылатындығын анықтады. Сонымен қатар, 105 мм-ден (18 фунт салмақтағы снарядпен) 155 мм-ге (96 фунт салмақтағы снарядпен) өзгеру, сондай-ақ үлкен мөлшерде бар миналар қорларды қысқа ескерту сценарийлеріне сәйкес орналастыруға баса назар аударған қосымша сақтау талаптарын жасады. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында жүргізілген сынақтардан кейін, Корольдік көлік корпусы (RCT) және негізінен Корольдік артиллерия (RA) мен Корольдік инженерлер (RE) басқаратын қолданыстағы көлік флотының жеткіліксіздігі анық болды. Қалталы жүк көтеру машиналары арқылы жүк тиелетін және түсірілетін тұрақты жүк көтеру машиналары жеткілікті жылдамдықпен қозғала алмады. Деполар қажетті жылдамдықпен жүктеуге тым тар болды және жердегі қорлар соғыстың болжалған қарқынына сәйкес тез қозғала алмады. Өнімділік төмендеді: күн сайын екі-үш рет саяхаттаудың орнына, кезекке тұрудың қалған уақытында тек бір рет қана қол жеткізілді. Соңында Рейн бойындағы оқ-дәрі қоймаларынан темір жолмен түсіру жүйесі бұл қиындықты жеңе алмады, ал пойыздарды түсіруге жеткілікті орын беретін темір жолдың ұштары шектеулі және заттарды тасымалдауға арналған әдеттегі құралдарды қолдану арқылы зақымданған. Жұмыс зерттеуі көрсеткендей, ISO контейнерлік 20 фут стандартына сәйкес жасалған үлкен сыйымдылығы бар жүк көлігі, өз денесін тиеп-түсіре алатын, барлық кідірулерді жеңіп, қозғалыс қабілетін айтарлықтай жақсарта алады. Параллельде арнайы жобаланған материалдарды тасымалдау жабдықтары (МТҚ) теміржолға тиеу мен түсіруді айтарлықтай жылдамдатуы және Eager Beaver тәрізді жүк көтергіші сияқты әдеттегі материалдарды тасымалдау жабдықтарына қарағанда кең ауқымды жерлерде жұмыс істеуі мүмкін. Бұл жаңа тұжырымдама 1981 жылы Қорғаныс министрлігі (ҚҚМ) аясында келісілді және 1982 жылдың тамызында өнеркәсіпке берілген екі штаттық мақсатқа (көлік үшін GST 3920 және MHE үшін GST 3921) жол берілді. Сатып алу жаңалық болды, өйткені барлық жүйе бойынша тендерлер шақырылды. 1982 жылдың басында RA және RE көліктері алға қарай қозғалатын болса, қозғалыс қабілеті жоғары деңгейді талап ететіндігі белгілі болды және DROPS (жақсартылған орта қозғалыс қабілеті IMMLC) нақтыланды.
The capability for rapid mobilisation and deployment brought about by increased mechanisation and enhanced communications in the Soviet Army. This was linked to a doctrine of much more rapid and decisive attack designed to dislocate NATO defences by highly concentrated and massive penetration. The development of improved tank designs such as the T 72 (and later the T 80) that were to all intents and purposes impervious to 105mm artillery fire but could be affected by 155mm calibre. To counter these developments a decision was made to make all divisional artillery 155mm and phase out the 105mm Abbot. The Corps Barrier Plan, a major structure of obstacles, including a huge minefield made up of anti tank bar mines and Ranger anti personnel mines was also strengthened to blunt such tactics. Finally two parallel studies: the Battle Attrition Study (BAS) and Review of Ammunition Rates and Scales (RARS) worked through the implications to the British Army of the predicted new style of Soviet aggression. The BAS confirmed that 1 (BR) Corps could resist and contain a Soviet attack of the type predicted but that over eight days of high intensity warfare would suffer massive casualties. However it was imperative for a follow on capability to exist and there should be sufficient manpower, materiel and ammunition for 1 (BR) Corps to fight on at 40% of mobilisation strength for a further two days. This became known as the 8+2 model. The RARS identified that the previous ammunition scales for the NATO 30 day battle would be completely used up in the 8+2 scenario. Furthermore, the change from 105mm (with a shell weighing 18 lbs) to 155mm (with a shell weighing 96 lbs) plus the huge quantities of bar mines created additional storage requirements with an emphasis on locating stocks forward to meet shorter warning scenarios. It became clear on trials in the late 1970s and early 1980s that the existing transport fleet operated by the Royal Corps of Transport (RCT) and forward principally by the Royal Artillery (RA) and the Royal Engineers (RE) was inadequate. Fix bodied trucks loaded and unloaded by fork lift trucks could not move fast enough. Depots were too cramped to outload at the pace required and stocks on the ground could not be moved sufficiently quickly to meet the predicted pace of battle. Productivity fell: instead of the two to three round trips a day envisaged often only one could be achieved with the remainder of the time spent queueing. Finally, the rail outloading system from the ammunition depots along the Rhine could not meet the challenge and railheads capable of providing sufficient space to offload trains using conventional materiel handling equipment were limited and vulnerable. A work study showed that a truck of large capacity, ideally built to ISO container 20 foot standard, that could load and offload its own body cut through all the delays and significantly improved mobility. In parallel materiel handling equipment (MHE) of special design could speed up rail loading and offloading by a considerable margin and work on a wider variety of sites in comparison with conventional materiel handling equipment such as the Eager Beaver forklift. This novel concept was agreed within the Ministry of Defence (MOD) in 1981 and let to two staff targets (GST 3920 for the vehicle and GST 3921 for the MHE) being passed to industry in August 1982. Procurement was novel in that tenders were requested for the whole system. It had also become apparent in early 1982 that RA and RE vehicles operating forward would require higher levels of mobility and the DROPS (improved medium mobility load carrier IMMLC) was specified.
Анықтама және сатып алу
Leyland және Foden көліктері MULTILIFT жүк тиеу жабдықтарымен жабдықталды, олар Қорғаныс министрлігіне Ұлыбританияның инженерлік өнеркәсібінің кең көлемінде ұсынылған жобалардан таңдалды. Бұл британдық армияның логистикалық жүйесі үшін бұрын-соңды жүргізілген ең егжей-тегжейлі іріктеу процесі болды. Уақытша таңдалған көліктер арнайы құрылған сынақ бөлімшесімен бір жыл бойы сынақтан өткізілді, осыдан кейін бөлімшесі де, Қорғаныс министрлігі де олардың армияның талаптарына сай екеніне толық қанағаттанды. DROPS көліктері мен жабдықтары тек НАТО-ның Еуропалық климаттық температура мен ылғалдылық жағдайында тиімді жұмыс істеуге арналған, сондықтан екі нұсқа да тек сол жақ рульмен ғана қол жетімді болды. Сондықтан, олардың соғыстағы жағдайларда, әсіресе шөлде, ерекше дайындалмаған ортада өте жақсы жұмыс істегенін қамтамасыз ету күрделі инженерлік мәселе болды.
MMLC
1990 жылдың басында таныстырылған жүк көлігі коммерциялық Leyland T45 Roadtrain-тің әскери дамуы болды. Компания Scammell компаниясына коммерциялық сегіз дөңгелекті нұсқаны (S24 конструкторлық диапазоны) әзірлеуді сеніп тапсырғандықтан, әскери нұсқа Scammell S26 ретінде жасалды. Бастапқыда 1986 жылғы DROPS сынақтары үшін 6x6 ретінде әзірленген, соңғы 8x6 S26-да Rolls Royce Perkins 350 Eagle қозғалтқышы; 12 литрлік дизель @ ), ZF алты жылдамдықты автоматты беріліс коробкасы және Kirkstall осьтері болды. 1987 жылдың ақпан айында компания осындай 1522 көлікке арналған тендердің сәтті болғанын білді, бірақ Лейланд тобы Нидерландының DAF Trucks компаниясымен бірігіп, DAF NV құрамын құрғаны үшін S26 Лейлендтегі Лейленд зауытында шығарылатын болады, Ланкашир, Скаммелдің Уотфорд жерін толық жабуға мүмкіндік береді. Бұл көліктер Лейланд DAF нұсқаларынан айтарлықтай ерекшеленді, әсіресе Foden кабиналарымен, бірақ көбейтілген жер асты биіктігімен және Perkins (Shrewsbury) Eagle 350 MX дизельдік қозғалтқыштарымен. IMMLC көліктері AS90-ға арналған ауыстыру қозғалтқыштарын тасымалдау үшін арнайы жасалған тіркемеге ие болды.
Ауыстыру
Екі көлік те қазір коммерциялық өндірістен шығып, өте төмен және осының салдарынан қымбатқа түсетін қосалқы бөлшектермен қамтамасыз етіледі. Сонымен қатар, қазіргі заманғы британдық армияның кең географиялық сипатын ескере отырып, MOD оларды 15 тонналық MAN SV негізіндегі Enhanced Pallet Load System (EPLS) жүйесімен ауыстырды.