Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық киноредактор (1898–2002)
American film editor (1898–2002)
Маргарет Бут (16 қаңтар 1898 – 28 қазан 2002) – американдық киноредактор. Жеті онжылдыққа созылған карьерасында Бут ең көп Metro Goldwyn Mayer (MGM) студиясымен байланысты болды.
Margaret Booth (January 16, 1898 – October 28, 2002) was an American film editor. In a career lasting seven decades, Booth was most associated with Metro Goldwyn Mayer (MGM).
Ерте өмір
Маргарет Бут 1898 жылғы 16 қаңтарда Лос-Анджелесте Эдвард Дж. Бут аға мен Маргарет А. Боланд отбасында дүниеге келді. Оның үлкен ағасы Элмер Бут, Д.У. Гриффит үшін актер болды және отбасының күнкөрісін қамтамасыз ететін адам еді. 1915 жылғы 16 маусымда Элмер актер Джордж Зигманмен бірге Тод Браунинг басқарған көлікте отырғанда, сол күні қатты тұман болғандықтан Браунинг қарсы келе жатқан пойыздың артқы жарығын көрмеді. Солтүстік-Лейк темір жолының пойзы Браунингтің көлігіне шағылысып, Элмер сол жерде қаза тапты. Браунинг пен Зигман аман қалды, бірақ ауыр жарақат алды. Элмердің қосылуында Гриффит ақтық сөз сөйлеп, Маргаретқа киномонтаждаушы (негативті кесуші деп те аталады) болып жұмыс ұсынды, отбасына табыс табу үшін. Маргарет Браунингті ағасының өлімі үшін ешқашан кешірген жоқ.
Margaret Booth was born on January 16, 1898, in Los Angeles to Edward J. Booth, Sr. and Margaret A. Boland. Her older brother was Elmer Booth, who was an actor for D. W. Griffith and the breadwinner for the family. On June 16, 1915, Elmer was riding with actor George Siegmann in a car driven by Tod Browning. Due to the heavy fog that day, Browning did not see the rear lamp of an oncoming train. Browning's car was hit by a train of the Salt Lake Railroad, killing Elmer instantly. Browning and Siegmann however survived but suffered serious injuries. At Elmer's funeral, Griffith delivered an eulogy and approached Margaret with a job offer as a film joiner (also known as a negative cutter) to provide income for the family. Margaret never forgave Browning for her brother's death.
19151921: Д. В. Гриффит үшін редакциялау
Бұл кезде Бут Лос-Анджелес орта мектебін бітірген еді. Гриффит Бутты аптасына он доллар жалақымен студиясының бірнеше әйел редакторларының бірі ретінде жұмысқа алды. Жылдар өткен соң Бут: "Ескі кезде біз негативті көзбен кесуге мәжбүр едік. Біз негативті шеттік нөмірлерсіз басып шығарылған нұсқамен сәйкестендіретінбіз. Бізге кадрларды дұрыс келуіне назар аудару қажет еді. Кейде негативте кішкентай нүкте ғана болатын, сонда сіз дұрыс екеніңізді білетін едіңіз, бірақ бұл өте шаршатарлық жұмыс еді" деп есіне алды. Ол жұмыс істеген фильмдердің бірі - Лилиан Гиштің басты рөлде ойнаған "Жетімдер даулымы" (1921) фильмі болды. Бірнеше айдан кейін Бут Paramount Pictures студиясының монтаж бөлімінде жұмыс істеді, ол көрсетілімге шығарылатын түс қойылған бөлімдерді жинады.
By this time, Booth had graduated from Los Angeles High School. Griffith hired Booth on a salary for ten dollars a week as one of several female editors for his studio. Booth remembered years later, " in the old days we had to cut negative by eye. We matched the print to the negative without any edge numbers. We had to match the action. Sometimes there'd be a tiny pinpoint on the negative, and then you knew you were right, but it was very tedious work." One of the films she worked on was Orphans of the Storm (1921) starring Lillian Gish. After a few months, Booth worked for Paramount Pictures' editing department, assembling the tinted sections for release prints.
1921-1938: MGM-де монтаждау
1921 жылы Бут Луис Б. Майердің киностудиясында жұмыс істей бастады. Майер Джон М. Сталды жұмысқа алды, алғаш Эдвард Смолл, Сталдың жарнамалық агенті, еврей режиссерлері неге жұмысқа алынбайды деп сұрағанда осылай болды. Бут Сталды монтаждау бөлмесінде бақылады. Стал перфекционист болғандықтан, бірнеше сахнаны бірнеше рет түсіріп, түсірілмеген кадрларды монтаждау бөлмесінде қалдыратын. Күннің соңында Бут осы түсірілмеген кадрларды жинап, кешкі уақытта монтаждау техникасын жаттықтыратын. Бір күні Стал бір сахнаны орындай алмағандықтан ашуланды. Ол кеткеннен кейін Бут өзінің тәсілін қолданды; Стал оның жұмысын көргенде, әсерленіп, оны дереу монтаждауға көмектесетін қызметке алды. Стал үшін ол «Қайтпас алдамшы» (1926), «Махаббат па?» (1927) және «Ескі Кентукки» (1927) фильмдерін монтаждады. Стал Бутке фильмді монтаждау өнері бойынша жеке кеңес берді, оның монтаждау шешімдерінің нақты мақсатын түсіндірді. Бут: «Ол сахнаның құндылығын үйретті. Сахна қашан сәтті болады, қашан болмайды және қашан жалғасады. Мұны өз жұмысыңда сезіну керек», – деп еске алды. 1924 жылы Майер Metro Pictures және Goldwyn Pictures компанияларымен бірігіп, Metro Goldwyn Mayer (MGM) деп аталатын жаңа, ірі киностудиясын құрды. Стал бірнеше жыл MGM-де жұмыс істеді, бірақ 1927 жылы студиядан кеткен кезде Бутты өзімен бірге жұмысқа шақырды, бірақ ол бас тартты. Бут: «Мен MGM-де жұмыс істедім, көбінесе [Ирвинг] Тальбергпен – кинодағы ең ұлы адаммен. MGM мен үшін үйім сияқты болды», – деді. Тальберг, MGM-нің өндіріс жетекшісі, оның монтаждау шеберлігін бағалап, режиссерлік қызметке баруға батылды. Бірақ ол қызығушылық танытпады. Дегенмен, кино тарихшысы Кари Бошамптың айтуынша, Тальберг «кадр кесушілерді» алғаш рет «фильм редакторы» деп атады, бұл Бутпен басталды. Оның алғашқы ресми монтаждау жұмысы 1929 жылы шыққан «Сан-Луис-Рей көпірі» фильмі болды. MGM-де Бут Грета Гарбоның қатысуымен бірнеше фильмді монтаждады, соның ішінде «Камилла» (1936). Ол сондай-ақ «Дана қыздар» (1929), «Вимпол көшесіндегі Барреттер» (1934) және «Ромео мен Джульетта» (1936) фильмдерін монтаждады. Бут «Баунтидегі бүлік» (1935) фильмі үшін «Үздік монтаж» номинациясындағы жалғыз «Оскар» сыйлығына ие болды.
In 1921, Booth began working for Louis B. Mayer at his namesake film production studio. Mayer had hired John M. Stahl when Edward Small, who was Stahl's publicity agent, inquired why there were no hired Jewish directors. Booth observed Stahl in the editing room. Because Stahl was a perfectionist, he would shoot multiple takes of several scenes and leave outtake footage literally on the cutting room floor. At the end of the day, Booth assembled the outtakes and stayed overnight to practice her cutting techniques. One day, Stahl was frustrated when he couldn't make a scene work. After he left, Booth took her own approach; when Stahl screened her work, he was impressed and hired her immediately as his editorial assistant. For Stahl, she edited The Gay Deceiver (1926), Lovers? (1927), and In Old Kentucky (1927). Stahl personally mentored Booth on the craft of film editing, explaining the exact purpose for his editing decisions. Booth reflected, "He taught the value of a scene. When a scene drops or doesn't drop, and when it sustains. You have to feel this, intrusively, in your work." In 1924, Mayer merged with Metro Pictures and Goldwyn Pictures to form a new conglomerate film production studio known as Metro Goldwyn Mayer (MGM). Stahl stayed with MGM for several years, but when he left the studio in 1927, he asked Booth to join him but she declined. Booth stated, "I went on to working at M G M, mostly with [Irving] Thalberg—the greatest man who was ever in pictures. M G M was like home to me." Her editing skills were appreciated by Thalberg, MGM's head of production, that he asked her if she would consider directing. However, she was not interested. Regardless, according to film historian Cari Beauchamp, Thalberg was the first known person to call cutters "film editors," starting with Booth. Her first official editing credit was for the 1929 part talkie film The Bridge of San Luis Rey. At MGM, Booth edited several films starring Greta Garbo, including Camille (1936). She also edited Wise Girls (1929), The Barretts of Wimpole Street (1934), and Romeo and Juliet (1936). Booth received her only competitive Academy Award nomination for Best Film Editing on Mutiny on the Bounty (1935).
1939-1968: MGM редакторының бақылаушысы
1936 жылы Тальберг күтпеген жерден қайтыс болды, ал Майер өндіріс жетекшісі лауазымын иеленді. Үш жыл өткен соң, 1939 жылы Майер Бутты студияның бас киномонтажшысы етіп тағайындады. Бут: «Олар мені жылдамдығым үшін жақсы көретін. Мен жасаған әр нәрсені өте жылдам монтаждайтынмын. Қаншалықты қатал болғанымды айтсамшы», – деді. Бас монтажшы ретінде ол өзі фильмдерді монтаждамады, бірақ персоналды жұмысқа алды және әр фильмнің күнделікті түсірілімдерін қарап, «Оз ғипасы» (1939) және «Бен-Хур» (1959) сияқты классикалық туындыларды бақылады. 1995 жылы жарық көрген «Фильмдер жасау» кітабында режиссер Сидни Люмет Бутты «ерекше тұлға» деп атады. Ол ақылды, еңбексүйгіш және киноны жақсы көретін. «Оның басқа өмірі болды ма, жоқ па, мен білмеймін», – деді ол. 1965 жылы Англияда «The Hill» фильмін түсіріп жатқандағы бір оқиғаны айтты. Ол түсірілім алаңына келіп, ертеңгі сағат сегізде фильмнің шинасынан өткен нұсқасын көрсетуді сұрады. Ол үшін Люмет пен «The Hill» фильмінің монтажшысы Тельма Коннеллдің қатысуымен көрсетілім ұйымдастырылды. Көрсетілім аяқталғаннан кейін ол фильмді екі сағаттан кем етіп, екі минутты қысқартуды сұрады. Люмет қарсылық танытты, ал тағы екі рет көрсеткеннен кейін Бут мойынсұнды. Үшінші көрсетілімнен кейін Люмет көңілсіз Бутты жұбатты, ол жаңа студия басшыларының ешқайсысы кино өнерін білмейтінін немесе оған қызығушылық танытпайтынын сезінді. Ол 1968 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1982 жылы Village Voice журналы Буттың ұзақ жылғы қызметі туралы жариялаған мақаласында оны «студия 30 жыл бойы түсірген әр фильмнің соңғы шешім шығарушысы» деп сипаттады.
In 1936, Thalberg had unexpectedly died and Mayer assumed the position as production head. Three years later, in 1939, Mayer appointed Booth to be the studio's supervising film editor. Booth stated, "They liked me because I was fast. I was always very fast cutting everything I did. And boy, was I tough." As the supervising editor, she did no actual film editing herself but instead hired the personnel and reviewed the dailies for each film, overseeing classics such as The Wizard of Oz (1939) and Ben Hur (1959). In his 1995 book Making Movies, director Sidney Lumet called Booth "a remarkable person. She was bright and tireless, and she loved movies. I don't know if she had any other life." He told one story while filming The Hill (1965) in England, in which she arrived on location and asked to see a rough cut version, promptly at eight during the following morning. A screening was arranged for her, with Lumet and Thelma Connell, the editor for The Hill, present. When the screening was over, she asked for two minutes of the film to be cut so it would be under two hours. Lumet pushed back and after two more screenings, Booth relented. Following the third screening, Lumet consoled a despondent Booth, who personally felt none of the new studio executives knew or care about filmmaking. She remained in her position until she retired in 1968. In its 1982 article about Booth's long tenureship, the Village Voice describes her as "the final authority of every picture the studio made for 30 years."
1969-1985: Рэй Старк үшін монтаждау
MGM-ден кеткеннен кейін Бутты Рей Старк өзінің Rastar Productions компаниясының бас редакторы ретінде жұмысқа алды. Ол бірнеше фильмнің монтаждауын бақылады, оның ішінде «The Way We Were» (1973), «The Sunshine Boys» (1975), «The Goodbye Girl» (1977), «California Suite» (1978) және «Annie» (1982) фильмдері бар. 1990 жылы Бут Америка кино редакторының өмірлік жетістіктері сыйлығымен де марапатталды. 1998 жылы, 100 жылдық мерейтойында Буттың кино индустриясына жеті он жылдық бойы қосқан үлесін еске алуға арналған гала-кеш Шератон Универсал қонақ үйінде Кино редакторлары гильдиясының ұйымдастыруымен өтті.
After leaving MGM, Booth was hired by Ray Stark as the supervising editor for his company, Rastar Productions. She supervised the editing for several films, including The Way We Were (1973), The Sunshine Boys (1975), The Goodbye Girl (1977), California Suite (1978), and Annie (1982). In 1990, Booth was also honored with the American Cinema Editors Career Achievement Award. On her centennial birthday, in 1998, Booth was honored with a gala commemorating her seven decade contributions to the film industry at the Sheraton Universal Hotel, hosted by the Motion Picture Editors Guild.
Өлім және мұра
2002 жылдың 28 қазанында 104 жасында Бут инсульт салдарынан туындаған асқынулардан көз жұмды. Ол Калифорния штатындағы Инглвуд паркі зиратында жерленген. Британдық "Гардиан" газеті Буттың өміріне арналған некрологында: "Дыбыс пен бейнеге соңғы түзетулерді мақұлдату үшін барлық кинорежиссерлер оның келісімін алуға тиіс болды" деп жазды, сондай-ақ оның жұмыс жолын былай сипаттады:
On October 28, 2002, Booth, at age 104, died from complications after suffering a stroke. She is interred at Inglewood Park Cemetery in Inglewood California. In their obituary for Booth, the British newspaper The Guardian stated, "All the filmmakers had to go through her in order to have a final editing of sound and vision approved," while describing her approach: