Кіріспе

Филиппиннің Ұлттық кітапханасы Филиппиннің Ұлттық кітапханасы (немесе Aklatang Pambansa ng Pilipinas, қысқартылған NLP, lang es) - Филиппиннің мәдени мұрасы және басқа да әдеби ресурстар туралы ақпараттың ресми қоймасы. Бұл музей Маниладағы Эрмита ауданында, Филиппин саяси тарихы мұражайы және Ұлттық тарихи комиссия сияқты тарихи маңызды кеңселер мен мекемелердің жанында орналасқан. Осы субъектілер сияқты, ол Ұлттық мәдениет және өнер комиссиясының (NCCA) құзырына жатады. Ұлттық кітапхана Хосе Ризальдің "Noli Me Tangere", "El Filibusterismo" және "Mi último adiós" шығармаларының түпнұсқа көшірмелерінің қоймасы болып табылады.

Шығуы (18871900)

Филиппин Ұлттық кітапханасының бастамасы 1887 жылы 12 тамызда Испания үкіметінің корольдік бұйрығымен құрылған Museo Biblioteca de Filipinas (Филиппин мұражайы кітапханасы) құрылғаннан басталады. 1891 жылы 24 қазанда Интрамуростағы Интенденсияда ашылды, ол кезде Манила монетасы (Каса де ла Монеда) орналасқан. Бүгін Ұлттық кітапхана мен Филиппиннің қоғамдық кітапхана жүйесінің туған күні. Сонымен қатар, Филиппин кітапханасы мен мұражайы Әділет департаментінің қарамағына берілді. Алайда, кітапхана қызметкерлерінің бақытына орай, Ұлттық кітапхананың "тажының асыл тастары" - Ризальдің "Noli Me Tangere", "El Filibusterismo" және "Mi último adiós" шығармаларының түпнұсқалары сақталған. Филиппиниана дивизиясының сол кездегі бастығы Тибурсио Туманенг бұл оқиғаны қуанышты оқиға деп сипаттады. 1993 жылдың қыркүйек айында Ұлттық тарихи институттың (қазіргі Филиппиннің Ұлттық тарихи комиссиясы) зерттеушісі, кейіннен Роландо Байхон деп танылған, кітапхананың коллекциясынан сирек кездесетін құжаттарды ұрлап жатқаны анықталып, жанжал тудырды. Кітапхана қызметкерлерінің айтуынша, тарихи құжаттар ұрлануы 1970 жылдан басталған, ол кезде президент Фердинанд Маркос "Тадхана" (Тағдыр) атты филиппин тарихы туралы кітап жаза бастады. Бұл санақтандыру Филиппиннің ұлттық кітапханасы мен Филиппин университеті, ғылым және технология департаменті, ауыл шаруашылығы департаменті және жоғары білім беру жөніндегі комиссия арасындағы ынтымақтастықпен 2004 жылы 4 ақпанда Филиппиннің алғашқы цифрлық кітапханасы ретінде іске қосылған Филиппиндік eLibrary тууына әкелген факторлардың бірі болды. Филиппин президенті бөлмесі Филиппин бөлімшесінің Филиппин президенттеріне қатысты жұмыстар мен құжаттарға арналған бөлімі 2007 жылдың 7 шілдесінде ашылды. 2007 жылдың 26 қыркүйегінде Ұлттық кітапхана өзінің ұтымдылық жоспарына сәйкес тоғыз бөлімге қайта ұйымдастырылды. 2010 жылы No 10087 қол қойылды, Ұлттық кітапхана Филиппин Ұлттық кітапханасына қайта аталды.

Ғимарат

1954 жылы президент Рамон Магсейсей "Филиппин астанасында Хосе Ризальдің құрметіне үлкен ескерткіш орнату" міндеті жүктелген Хосе Ризальдің ұлттық жүз жылдық комиссиясын құру туралы жарлық шығарды. Комиссия содан кейін Ризал саябағында мәдени кешен құру туралы шешім қабылдады. Ұлттық кітапхананың жаңа ғимаратын салуды қаржыландыру үшін Комиссия бүкіл ел бойынша қоғамдық қаржы жинау науқанын өткізді, донорлар негізінен мектеп оқушылары болды, олар бұл жұмысқа он центо тартуға шақырылды және 5,5 миллион песоға салынған. Кітапхананың сегіз бөлмесі бір миллион томдық кітапқа ие, оны кеңейтуге кең орын бар. Филиппин аралдарының бірнеше жиынтығы, 14931898, бұрын Compañía General de Tabacos de Filipinas иелігіндегі сирек Филиппин кітаптарының жинағы және Филиппиннің бес президенті туралы құжаттар. Ұлттық кітапхананың жинақтарының едәуір бөлігі кітапхана материалдарын сатып алуға бөлінген шектеулі бюджеттің арқасында заңдық депозит пен авторлық депозит арқылы алынған сыйлықтар мен шығармалардан тұрады; 2007 жылғы кітапханаға арналған ұлттық бюджеттің бөлінісі жаңа кітаптарды сатып алуға он миллион песодан аз бөлінді. Ризаль шығармаларының қолжазбалары, оның сақталуына 24 сағат бойы ауа-райына жағдай жасау үшін қаражат жетіспеушілігінен нашарлап кеткен. 2011 жылы Ризальдің қолжазбалары неміс маманының көмегімен қалпына келтірілді. Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет ұйымының мәліметі бойынша Филиппин Ұлттық кітапханасындағы негізгі құжаттар Филиппин Ұлттық мұрағатымен бірге ЮНЕСКО-ның Әлемдік естелік тізіліміне енгізілуі мүмкін.