Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хаддискоу-Кут немесе Нью-Кут – Англияның Норфолк графтығындағы және Броудс ұлттық паркіндегі канал. Бұл канал Лоустофттан Норвичке тікелей жолмен жету мақсатымен жоспарланған және Уэвни өзенін Оултон Броуд пен Лоттинг көлімен байланыстыратын ірі жобаның бір бөлігі ретінде салынды. Ол 1833 жылы ашылды, бірақ жаңа маршрут қаржылық сәттілікке қол жеткізбеді және 1842 жылы теміржол құрылысшысына сатылды. 1948 жылы ұлттандырылғанға дейін теміржолға тиесілі болды және 1953 жылы су тасқынынан зардап шекті. 1954 жылы оны жабуға жасалған әрекетке жергілікті тараптар қарсылық көрсетті, нәтижесінде канал жөнделді. Қазір оны Қоршаған ортаны қорғау агенттігі басқарады.
The Haddiscoe Cut or New Cut is a canal in the English county of Norfolk and in The Broads National Park.). The cut was conceived as a way to provide a more direct route from Lowestoft to Norwich, and was built as part of a larger scheme which included the linking of the River Waveney to Oulton Broad and Lake Lothing. It was opened in 1833, but the new route was not a financial success, and it was sold to a railway developer in 1842. It remained in railway ownership until Nationalisation in 1948, and was damaged by floods in 1953. An attempt to close it in 1954 was resisted by local interests, resulting in it being repaired. It is now managed by the Environment Agency.
Тарих
1820 жылдарға дейін Норвичке Яре өзені арқылы кемелер қызмет көрсетті, ол Брейдон суымен ағып, Бьюр өзеніне қосылып, содан кейін Ұлы Ярмут жанындағы Солтүстік теңізге құятын. Брейдон суы – кең, көлденең аймақ болғандықтан, Ярмутқа келген жүкті Норвичке жеткізу үшін кіші кемелерге ауыстырып тиеу қажеттілігі туды. Норвич саудагерлері жүк тасымалының қымбаттылығына және жүктердің жүйелі түрде ұрлануына наразылық білдірді, бұл 1820 жылы сот ісіне әкелді, онда 18 адам тауар ұрлығына, ал тағы біреуі оны қабылдағанына кінәлі деп танылды. Осы жағдайға байланысты 1814 жылы Уильям Кубиттке мүмкін болатын шешімдерді зерттеу тапсырылды. Бірақ 1827 жылғы 28 мамырда, Ярмуттың қарсылығына қарамастан, екінші заң жобасы қабылданды.
Prior to the 1820s, Norwich was served by vessels using the River Yare, which flows through Breydon Water before joining the River Bure and then the North Sea near Great Yarmouth. Breydon Water is a wide expanse of shallow water, and therefore required cargo arriving at Yarmouth to be trans shipped into smaller vessels which could then reach Norwich. There was discontent among the merchants of Norwich at the cost of trans shipment, and allegations of systematic theft of cargo, which resulted in a court case in 1820, when 18 men were convicted of taking the goods and another of receiving it. Against this background, William Cubitt was asked to investigate possible solutions in 1814. but a second bill was presented, which was passed on 28 May 1827, despite vigorous campaigning against it by Yarmouth.
Құрылыс
Парламент жаңа заңымен Норвич және Лоустофт Навигациялық Компаниясын құрды және оларға 100 000 фунт стерлинг жинауға, қажет болған жағдайда тағы 50 000 фунт стерлинг жинауға рұқсат берді. Жобаға Яре өзенін Норвичтен Ридхэмге дейін тереңдету, Уэвени өзенінде Ридхэм мен Хаддиское арасындағы 2,5 мильдік (4 км) Хаддискоэ каналын салу, Уэвени мен Оултон Броуд арасындағы Оултон Дайкті кеңейту және Оултон Броудты 0,25 мильдік (0 км) арнамен Лоттинг көліне қосу, сондай-ақ теңіз шлюзін салу көзделді, осылайша оны кез келген толқында пайдалануға болады. Лоттинг көліне қосылатын желі бойынша жұмыстар басталды, оның көп бөлігі 1829 жылы аяқталды. Шлюз су тасқынынан қорғау үшін Оултон Бродтан суды пайдаланатын шлюздер жүйесімен жабдылды, бұл су арқылы Лоттинг көлінен теңізге арна тазартуға мүмкіндік берді. Бұл жүйе 1831 жылғы 3 маусымда демонстрацияланды, сол кезде шамамен 3000 тонна тас және құм теңізге шығарылды. Хаддискоэ каналына қатысты келісім 1832 жылғы 3 шілдеде Бирмингемдік Томас Таунсендпен жасалды және жұмыс дереу басталды. Томас Таунсенд канал құрылысының барлық кезеңінде мердігер ретінде жұмыс істеді. Алғашқы капитал құрылысты қаржыландыруға жеткіліксіз болды, сондықтан Кедейлерді жұмыспен қамту туралы заңмен бекітілген қосымша 50 000 фунт стерлинг Қазыналық шоттар бойынша несие комиссиясынан алынды. Канал 1832 жылы аяқталды, ал Яре өзенін тереңдету жұмысы 1833 жылы аяқталды. 51 километрлік (32 миль) жалпы маршрут 1833 жылғы 30 қыркүйекте ресми түрде ашылды.
The new Act of Parliament created the Norwich and Lowestoft Navigation Company, and authorised them to raise £100,000, with an additional £50,000 if required. The scheme involved dredging of the River Yare from Norwich to Reedham, to make it deeper, construction of the 2.5 mile (4 km) Haddiscoe cut between Reedham and Haddiscoe on the River Waveney, enlarging of Oulton Dyke, between the Waveney and Oulton Broad, and linking of Oulton Broad to Lake Lothing by a channel which was 0.25 mile (0 km) long, and included a sea lock, so that it could be used at all states of the tide. Work began on the Lake Lothing link, with most of it completed during 1829. The lock was , and included a system of sluices, which used water from Oulton Broad to clear a channel to the sea through Lake Lothing. A demonstration of this was given on 3 June 1831, when it was estimated that 3,000 tons of stones and shingle were carried out to sea. The contract for the Haddiscoe Cut was signed with Thomas Townsend of Birmingham on 3 July 1832, and work began at once. Thomas Townsend worked as contractor on the canal throughout its construction. The original capital was insufficient to finance the construction, and so the extra £50,000 authorised by the Poor Employment Act was borrowed from the Exchequer Bill Loan Commissioners. The cut was finished in 1832, and the dredging of the River Yare completed in 1833. The whole route, which is 32 mile (51 km) long, was formally opened on 30 September 1833.
Операция
Жаңа кәсіпорын қаржылық табысқа қол жеткізе алмады, себебі кіріс шығындарға сай келмеді. Компания 50,000 фунт стерлинг қарызын төлей алмады, сондықтан 1842 жылы Exchequer Bill Loan Commissioners кеме жолын бақылауға алып, оны өз жағалауларында теміржол салуды ниеттенген әзірлеуші Сэр Сэмюэл Мортон Петоға сатты. Ридхэмнен Лоустофтқа дейінгі теміржол сызығы каналға параллель жүреді және оның оңтүстік-батыс жағалауын құрайды. Канал кеме қатынасы үшін күтіліп ұсталып тұрса да, келесі жүз жыл бойы бірнеше теміржол компанияларына тиесілі болды. Теміржолдарды ұлттықтандырумен бірге каналды басқару Британдық көлік комиссиясына берілді. 1953 жылғы су тасқыны, Шығыс жағалауының көп бөлігіне зиян келтірді, ал Көлік комиссиясы 1954 жылы оны жабуға тырысты. Жергілікті халық, әсіресе яхтинг қауымдастығы күшті қарсылық көрсетті, және 1957 жылы оны басқару Шығыс Саффолк және Норфолк өзендері басқармасына өтті. Кейіннен бұл функцияны Anglian Water Authority, ал 1995 жылы Environment Agency өз мойнына алды. Су деңгейінің жоғарылауы, су тасқынынан қорғаныстың нашарлауы және 2022 жылдың қаңтарындағы ауыр су тасқыны теміржолдың бір бөлігін қайтадан шайып кетті, нәтижесінде жағалауды қайта жаңарту үшін қосымша болат тіреулер орнатылды.
The new undertaking was not a financial success, with income failing to match expenditure. The Company was unable to repay the £50,000 loan, and so in 1842 the Exchequer Bill Loan Commissioners took control of the navigation, and sold it to Sir Samuel Morton Peto, a developer who wanted to build railways along its banks. The line from Reedham to Lowestoft runs parallel to the cut and effectively forms the south western bank. Although maintained for navigation, the cut was owned by a series of railway companies for the next hundred years. Control of the Cut passed to the British Transport Commission with the nationalisation of the railways. The cut was damaged by the floods of 1953, which affected much of the East Coast, and the Transport Commission attempted to close it in 1954. Local opposition was strong, particularly from the yachting community, and control of it passed to the East Suffolk and Norfolk River Board in 1957. Subsequently, the Anglian Water Authority, and in 1995 the Environment Agency, took over this role. High water levels combined with low sections of flood defences and severe flooding in January 2022 resulted in part of the railway embankment being washed away again, resulting in further steel piling to rebuild the bank.