Кіріспе
Исаның әйелдің құрсағында құрсақтанып, адам болып жаратылғаны туралы наным Христиан теологиясында, инкарнация туралы ілім Иса Мәсіхтің бұрыннан бар болған құдайлық тұлғасы, Құдай Ұлы, Үштіктің екінші тұлғасы және мәңгілік туылған Логос (койнь грек тілінде "сөз") адам табиғатын қабылдады және "адам болып жаратылды" деп әйелдің құрсағында құрсақтанып, Мәриям ана, сондай-ақ Теотокос (грек тілінде "Құдайдың анасы" немесе "Құдайдың анасы") деп аталады. Демек, адам болып жаралу ілімі Исаны бір мезгілде толықтай Құдай да, адам да деп қарастырады. бір құдайлық тұлғада, яғни Исада. Бұл - христиандардың дәстүрлі сенімінің негізі. Бұл тақырыпқа қатысты баламалы көзқарастар (эбиониттер мен Еврейлердің Ізгі хабарын қараңыз) ғасырлар бойы ұсынылды, бірақ олардың барлығын Никеялық христиандық қабылдамады. Инкарнация жыл сайын Рождествода еске алынады және тойланады, сонымен қатар Аян мейрамына сілтеме жасауға болады; Рождество мен Аян кезінде "Инкарнация құпиясының әртүрлі аспектілері" атап өтіледі.
In Christian theology, the doctrine of incarnation teaches that the pre existent divine person of Jesus Christ, God the Son, the second person of the Trinity, and the eternally begotten Logos (Koine Greek for "word"), took upon human nature and "was made flesh" by being conceived in the womb of a woman, the Virgin Mary, also known as the Theotokos (Greek for "God bearer" or "Mother of God"). The doctrine of the incarnation then entails that Jesus was at the same time both fully God and fully human. in one divine person, Jesus. This is central to the traditional faith held by most Christians. Alternative views on the subject (see Ebionites and the Gospel of the Hebrews) have been proposed throughout the centuries, but all were rejected by Nicene Christianity. The incarnation is commemorated and celebrated each year at Christmas, and reference can also be made to the Feast of the Annunciation; "different aspects of the mystery of the incarnation" are celebrated at Christmas and the Annunciation.
Этимология
Инкарнация есімдікті шіркеулік латын етістігі incarno-дан алынған, ол өзі in және caro префикстен алынған, "адам еті", яғни "адам етіне айналу" немесе пассивте "адам етіне айналу". Инкарно етістігі латын тіліндегі Киелі кітапта кездеспейді , бірақ бұл термин Иоанн 1:14 (Вулгата), Король Джеймс Версиясы: .
Дәстүрлі ілімнің сипаттамасы мен дамуы
Адамзатқа көктен келгені - бұрыннан бар болған Құдайдың тұлғасы, Құдайдың Ұлының адам болып келгені. Барлық мәсіхшілер Исаны Құдайдың жалғыз Ұлы деп сенсе де, "алғашқы шіркеу үшін Мәсіхтің құдайлық болмысы теология тұрғысынан күрделі тақырып болды". Бұл тақырыпта христиандықтың алғашқы төрт ғасырында яһуди христиандары, гностиктер, Александриялық Ариус ізбасарлары және Александриялық папа Александрдың жақтастары және басқалар арасында пікірталас болды. Антиохиялық Игнатий былай деп үйретті: "Біздің дәрігеріміз - біздің Құдайымыз - Иеміз Иса Мәсіх, жалғыз Ұл және Сөз, ол уақыт басталмас бұрын, бірақ кейін де адам болып, Мәриямның құрсағында туған". Юстин Мартир, Мәсіхтің тәндік болмысы туралы Ескі Келісімнің пайғамбарлықтарында алдын ала айтылған деп айтқан. Католик шіркеуінің катехизисі 461463 тармақта Инкарнация туралы айтады және оның маңыздылығын растайтын бірнеше Киелі кітап үзінділерін келтіреді (, , ,).
Никейлік Символ
Никеялық сенім - бұл 325 жылы Никеядағы бірінші және 381 жылы Константинополдегі бірінші дүниежүзілік кеңестерде қалыптасқан сенім. Осылайша, ол әлі күнге дейін христиан шіркеулерінің көпшілігіне қатысты. Әр түрлі ырымдар әртүрлі аудармаларды қолданғанымен, Инкарнация әрқашан мойындалады. Рим-католик шіркеуінің қазіргі аудармасы: "Біз үшін және біздің құтқарылуымыз үшін ол көктен түсті: Киелі Рухтың күшімен ол Мәриям қыздан туып, адам болды".
Елшілердің сенімін білдіру
Елшілердің Символы "Ол Киелі Рухтан құрсақ көтеріп, Мәриям Анадан туылды" деген сенім жолын қамтиды. Папа Иоанн Павел II-нің айтуынша, өзінің адам болып жаралуы арқылы Иса әр адаммен, оның ішінде өмірінің түйсік алу сәтіндегі туа білмегендермен де бірікті.
Экуменикалық кеңестер
Ақырында Александр, Афанасий және басқа да Никейлік әулеттердің Ұлының Әкемен бір тәнді және мәңгілік екенін үйретуі православие догмасы деп аталды. Барлық өзгеше көзқарастар ересейлік деп аталды. Бұған досетизм, ариандық, несториандық, монофизизм, бала асырап алушылық және сабеллиандық жатады. Исаның адам болып жаралуы мен табиғаты туралы ең көп қабылданған анықтамалар 325 жылы Никеяның бірінші кеңесі, 431 жылы Ефес кеңесі және 451 жылы Халкидон кеңесі жасаған. Бұл кеңестер Исаны толықтай Құдай (Атадан туылған, бірақ жаратылмаған) және толықтай адам деп жариялады, оның денесі мен адам табиғаты Мәриямнан алынған. Адам мен құдайдың табиғаты Иса Мәсіхтің тұлғасымен біріктірілді. Католик шіркеуінің пікірінше, экуменикалық собордың мәлімдемелері қатесіз, бұл Католик шіркеуінде адам болып енуді догмаға айналдырады.
Тиімділігі
Адамзатқа айналу дегеніміз үш нәрсені білдіреді: 1) Иса Мәсіхтің құдайлық тұлғасы; 2) Иса Мәсіхтің адамдық табиғаты; 3) Иса Мәсіхтің құдайлық тұлғасындағы адам мен құдайлық табиғаттың гипостазиялық бірігуі. Ол өзінің құдайлық қасиеттерін кемітпей, оған адам болудың барлық қырларын қосты. Мәсіхшілердің дінінде Иса бір уақытта толықтай Құдай да, толықтай адам да, бір тұлғада екі табиғат болған деп түсініледі. Сондықтан да Мәсіхтің денесі барлық жерде кездесетін әлсіздіктерге: аштыққа (Матай 4:2), шөлдікке (Жохан 19:28), шаршауға (Жохан 4:6), ауыртпалыққа және өлімге ұшырайды. Олар оның адамгершілік табиғатының табиғи нәтижесі еді. Несториандық, эбонизм, ариандық, аполлинианизм және эвтихиандық сияқты көзқарастар Мәсіхтің екі табиғатын түсінуге тырысты; олардың кейбіреулері дәстүр бойынша еретик деп айыпталды. Адамзат боп тууының құпия моделі (англ. A Kryptic Model of the Incarnation) атты еңбегінде Эндрю Лок осы әрекеттердің көпшілігін бағалап, мүмкін болатын Құдайдың алдын ала саналы моделі (ДБМ) туралы айтады. Исаның адам болып жаралуы да, Құдайға ұқсас және оған ұқсас етіп жаратылған адамдармен қатар, христиандық антропологияны қалыптастыратын негізгі факторлардың бірі болып табылады. Нақты айтқанда, инкарнация Адамның құдайлануы туралы түсінікті түсіну үшін өте маңызды, ол православиелік христиандықта жақсы және егжей-тегжейлі дамыған және шіркеу аталары, мысалы, александриялық Афанасий ("Осылайша Ол адам емес еді, содан кейін Құдай болды, бірақ Ол Құдай болды, содан кейін адам болды, және бізді құдайландыру үшін"), александриялық Кирилл ("Біз де рақыммен ұлдарымыз және құдайлармыз, және бізде Құдайдың жалғыз рухани Сөзінің ішінде өмір сүргендігіне байланысты, біз осы керемет және табиғаттан тыс қадір-қасиетке ие болдық"). және басқа да көптеген.
Қазіргі протестантизм
Адамзатқа айналу мен күнәнің құнын өтеу арасындағы байланыс жүйелі теологияда күрделі. Кептің дәстүрлі үлгілері, мысалы, алмастыру, қанағаттандыру немесе Christus Victor, Мәсіхтің адам болуы керек, өйткені айқышқа шалынған құрбандық тиімді болуы үшін, адам күнәлары "алып тасталуы" және / немесе "жетілуі" үшін. Юрген Мольтман өзінің "Үштік және Құдайдың Патшалығы" атты еңбегінде "әдеттегі" және "қажетті" заттанудың айырмашылығын көрсетті. Соңғысы адам боп көктен келгенге сотериологиялық мән береді: Құдайдың Ұлы бізді күнәдан құтқара алуы үшін адам болды. Ал екіншісі, Мәсіхтің тәндік болғаны Құдайдың сүйіспеншілігінің, оның адамзаттың арасында өмір сүру, бізбен бірге "бақшада жүру" құштарлығының орындалуы деп айтады. Молтманн "қажеттілік" инкарнациясы туралы айтуды Мәсіхтің өміріне әділетсіздік жасау деп санайды.
Михаил Сервет
Реформация кезінде Михаил Сервет үштік ілімін жоққа шығаратын, тәндік денеге айналу теологиясын үйретті. Сервет Құдайдың Ұлы мәңгілік өмір сүретін емес, қайта, тәндік денеге енген абстрактілірек Логос (бірден-бір Шынайы Құдайдың көрінісі, жеке тұлға емес) деп мәлімдеді. Осы себепті Сервет Мәсіхті "Мәңгілік Құдайдың Ұлы" деп атаудан бас тартып, "Мәңгілік Құдайдың Ұлы" деп атауға батылы барды. Андрей Дибб 2005 жылы Серветтің Логос туралы теологиясын сипаттап былай деді: "Жаратылыс кітабында Құдай өзін Жаратушы ретінде көрсетеді. Ол Жақияның жазбасында өзінің жаратушы екенін айтады. Ал Жоханның жазбасында да осы "Логос" адамның денесіндей болып, арамызда өмір сүргенін жазған. Жаратылыс Құдайдың сөзімен болды, өйткені Құдай: "Бар болсын!" - деді. Жаратылыс кітабындағы сөз, Жоханның Логосы және Мәсіх - бір-біріне ұқсас". Оның христологиясы дінге қайшы келгендіктен, оны Рим католик шіркеуі де, протестант шіркеуі де айыптап, 1553 жылы Швейцарияның Женева қаласында реформацияланған протестанттар ересектер деп айыптап, өлім жазасына кесіп, ағашқа іліп, өртеп жіберді. Француз реформаторы Джон Кальвин, егер ол Женеваға үштік пен шомылдыру рәсімінің құрметіне қатысты реформадан тыс көзқарастары үшін аяқ басса, Серветті өлтіруді қамтамасыз ететінін мәлімдеген еді.
Арийлер ағылшын
Реформациядан кейінгі арийлер, мысалы Уильям Уистон, Мәсіхтің жеке өмір сүруіне сәйкес, көп жағдайда тәнге айналу туралы көзқарасты ұстанып келді. Уистонның пікірінше, бұл бейнелеу Логостың бейнелеуі болып табылады, ол "Атаның потенциасында немесе оның нақты жаратылысы немесе ұрпағынан бұрын оның даналығы немесе сөзі ретінде анағұрлым жоғары және жоғары тәсілмен" метафизикалық өмір сүру ретінде бұрыннан бар болған.
Джейкоб Баутмли
Жақып Баутмли Құдай "Мәсіхтің тәнінде ғана, яғни Мәсіх деп аталатын адамда ғана көрініс тапқан" деген пікірді жоққа шығарды. Ол Құдай тек Мәсіхтің тәнінде емес, "басқа адамдар мен жаратылыстардың тәнінде де тұрады" деп сендірді.
Социниандық және унитариандық
Сервет арийлік аристократияны қабылдамады, өйткені ол Исаның құдайлық болмысын жоққа шығарды, сондықтан ол социниандықты да қабылдамағаны анық. Социниандық арийлік аристократияның бір түрі ретінде Исаның Құдай екендігін де, сонымен қатар Исаның өзінің тууынан бұрын саналы түрде өмір сүргенін де қабылдамайды. Фаусто Соцзини және Самуэль Припковский, Марцин Чехович және Иоганн Людвиг фон Вользоген сияқты поляк бауырластарының жазушылары инкарнацияны ең алдымен әкелік функция ретінде көрді. Мәсіхтің ана жағынан "Адам Ұлы" әрі әке жағынан "Құдай Ұлы" екені сөзбе-сөз. Адамзатқа көктен келгені туралы түсінік - "Сөз адам болып, арамызда өмір сүрді" - бұл сөзді сөзбе-сөз немесе логос деп түсінген, ол адам болып, қыздан туылған. Соцзини, Припковский және басқа да социниан жазушылар Исаның "аспаннан түскенін" бірінші кезекте Мәриямның керемет құрсауындағысы деп, бірақ Исаның сөзбе-сөз көкте болғанынан емес, Серветтен ерекшеленетінін айтқан. Бүгінде социан христологиясы бар шіркеулердің саны өте аз, бұл үшін белгілі негізгі топ - христадельфиандар, басқа топтарға CoGGC және CGAF кіреді. Қазіргі социандық немесе "Библиялық унитариандық" жазушылар әдетте "адам етіне айналды" дегенге баса назар аударады, бұл "адам етіне айналды" дегенді білдірмейді, бірақ инкарнация (бұл топтар бұл терминді болдырмайды) Исаның өз анасының азғыру және өлімге ұшырауы қажет.
Бірлік пен Елуіншілік
Жоғарыда келтірілген инкарнацияға қатысты дәстүрлі көзқараспен салыстырғанда, Пятидесятничествоның жақтаушылары Онезия ілімін сенуде. Бірлікте және дәстүрлі христиандықта Құдай - жалғыз Рух деп үйретілсе де, бірлікте жүргендер Құдай - үштік деген идеяны қабылдамайды. Бірлік ілімі әртүрлі жолдармен өзін көрсететін бір Құдай бар деп үйретеді, бұл Құдайды үш түрлі тұлғадан тұратын бір тұлға ретінде қарастыратын Үштікке қарама-қайшы. Бірлік пен Елуінші күндіз Исаны толықтай құдайлық және толықтай адам ретінде қарастырады. Құдай Әке деген сөз Мәриямның құрсағына Ұлын салып, оның рухани баласы болған Құдайды білдіреді. Ал Киелі Рух дегеніміз - Құдайдың өз халқының ішінде және айналасында көрсететін Киелі Рухы. Осылайша Әкесі - Ұл емес, бұл айырмашылық өте маңызды, бірақ Ұлда Оның құдайлық болмысының толықтығы бар. Дәстүрлі Троицаға сенушілер Ұлы әрдайым Үштіктің мәңгілік екінші тұлғасы ретінде өмір сүрген деп санайды; Бірлік ұстаздары Ұлы адам болып келгенге дейін пайда болмаған деп санайды, ол кезде бірден-бір шынайы Құдай адам кейпіне алғаш, соңғы және тарихтағы жалғыз рет кірді.
Ехоба куәгерлері
Ехоба куәгерлері Исаны Құдай жалғыз өзі жаратқан әрі ол арқылы барлық нәрсе жаратылған деп есептейді.
Соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуі (мормонизм)
Соңғы күндердің қасиеттілері теологиясына сәйкес, Құдайды білдіретін үш құдайдың екеуі кемелді, даңқталған, физикалық денелерге ие, атап айтқанда Құдай Әке (Элохим) және Құдай Ұлы (Жахаба). Әке, Ұл және Киелі Рухты бір-бірімен бір зат немесе мән ретінде қарастырудың орнына, соңғы күндердің қасиеттілері Тәңіршіліктің бірлігін Олардың кемелді біріккен сипаттамалары мен мақсаттарының символы ретінде түсінеді, бірақ олар үш бөлек және ерекше тұлға екенін мойындайды. Үштік бірлігінен бұл айырмашылықты бейнелі емес, тура мағынада түсіндіру үшін соңғы күндердің қасиеттілері Исаның Жохан 17:20 23-дегі өтінішін келтіреді. Мені Өзіңнің жібергеніңе, Мені сүйгеніңе бола оларды да сүйетініңе осы дүние көз жеткізсін. Бұл Құдайлық ұғым Троицаның Инкарнация туралы көзқарасынан ерекшеленеді, онда тек Құдайдың Ұлы уақытша тәндік денеге ие болды, ал Құдай Әке әрқашан тәнсіз болып келді. Осы айырмашылықтарға қарамастан, соңғы күндердің қасиеттілері ілімі этикалық монотеизм деп аталатын ұқсас нұсқаны қабылдайды (яһуди дәстүрінен шыққан), соңғы күндердің қасиеттілері Мәсіхтің жарығы (басқаша Мәсіхтің Рухы деп аталады) бүкіл әлемде Құдайдың Ұлынан шығады деп санайды, осылайша барлық адамдарға жақсылық жасауға және жамандықтан аулақ болуға ықпал етеді. Бұл ілім Мормон кітабында Мороний 7:13 19-да жақсы мысал ретінде берілген, онда былай делінген: "Осылайша, барлық жақсы нәрселер Құдайдан келеді, ал жамандық - шайтаннан келеді; өйткені шайтан Құдайдың жауы, оған қарсы ұдайы күрес жасайды, күнәға шақырады және азғырады, әрі күнә жасауды жалғастырады. Құдайға ұнамды нәрселер әрдайым жақсылық жасауға шақырады. Сондықтан да Құдайға қызмет ету, Оны сүю, ізгілік жасауға шақыратын әрбір нәрсе Оның рухынан шықты. Әркімге Мәсіхтің Рухы сыйланады. Осылай ол жақсылық пен жамандықты ажырата алады. Сондықтан да мен сендерге әділдіктің жолын көрсетемін. Себебі жақсылық жасауға шақыратын және Мәсіхке сенуге талпындыратын әрбір нәрсе Мәсіхтің құдіреті мен сыйымен жіберіледі. Сондықтан да Құдайдан екенін түбегейлі танып білесіңдер. Сондықтан, бауырластарым, сендерге өтінеміз: Мәсіхтің нұрында жан-жақты зерттеп, жақсы мен жаманды ажырата біліңдер! Егер сендер жақсылық атаулыны берік ұстансаңдар, оларды ешқашан да жоққа шығармай, Мәсіхтің рухани баласы боласыңдар".
"I do not ask for these [disciples] only, but also for those who will believe in me through their word, that they may all be one, just as you, Father, are in me, and I in you, that they also may be in us, so that the world may believe that you have sent me. The glory that you have given me I have given to them, that they may be one even as we are one, I in them and you in me, that they may become perfectly one, so that the world may know that you sent me and loved them even as you loved me." This conception of the Godhead differs from the Trinitarian view of the Incarnation in which only God the Son, temporarily possessed an incarnated, physical body while God the Father is and has always remained unembodied. Despite these differences, Latter day Saint doctrine accepts a similar version of so called ethical monotheism (which developed out of the Jewish tradition), in that Latter day Saints believe that the Light of Christ (alternatively referred to as the Spirit of Christ) emanates from God the Son throughout the world, thereby influencing all people everywhere to do good and eschew evil. This teaching is best exemplified in the Book of Mormon in Moroni 7:13 19, which states:
"Wherefore, all things which are good cometh of God; and that which is evil cometh of the devil; for the devil is an enemy unto God, and fighteth against him continually, and inviteth and enticeth to sin, and to do that which is evil continually. But behold, that which is of God inviteth and enticeth to do good continually; wherefore, every thing which inviteth and enticeth to do good, and to love God, and to serve him, is inspired of God For behold, the Spirit of Christ is given to every man, that he may know good from evil; wherefore, I show unto you the way to judge; for every thing which inviteth to do good, and to persuade to believe in Christ, is sent forth by the power and gift of Christ; wherefore ye may know with a perfect knowledge it is of God. But whatsoever thing persuadeth men to do evil, and believe not in Christ, and deny him, and serve not God, then ye may know with a perfect knowledge it is of the devil Wherefore, I beseech of you, brethren, that ye should search diligently in the light of Christ that ye may know good from evil; and if ye will lay hold upon every good thing, and condemn it not, ye certainly will be a child of Christ."