Кіріспе

Куон-дзи (久遠寺) - Жапонияның Яманаси префектурасындағы ірі будда ғибадатханасы. 1281 жылы Ничирен құрған бұл ғибадатхана бүгінде Ничирен Шудың бас ғибадатханасы болып табылады. Токиодағы Икегами Хонмон-жи Ничирен сектасының әкімшілік орталығы болса, Куон-жи бүгінде семинария ретінде маңызды рөл атқарады. Жергілікті тұрғындар оны салынған таудың атымен Минобу сан ғибадатханасы деп атайды.

Тарих

Садо аралына қуғын-сүргіннен оралғаннан кейін, Ничирен Камакураға, сол кезде Жапонияны басқаратын Камакура шогунатының орнына бір уақытқа оралды. 1274 жылы Нанбу кланы ата-бабаларының иеліктері болған Кай провинциясына көшіп бару үшін оны өзінің бір тәлімгері Намбу Санега шақырды. Никирен келгеннен кейін көп ұзамай шәкірттері мен ізбасарлары үшін білім орталығы болған ермектік үйді құрды. Бастапқы тұрғын үй тым кішкентай болып, 1281 жылы Ничирен жақын маңда ғибадатхана құрды, оны Куонжидің Минобу сан Хокке деп атады. Ничиреннің қолға түскен хаттарының жартысынан көбі Минобуда болған жылдары жазылған. Кейбір хаттар шәкірттеріне көмек көрсеткендері үшін ризашылық білдіріп, жеке мәселелерге кеңес беру және оның ілімдерін түсінікті түрде түсіндірумен байланысты. Осы кезеңдегі екі еңбегі - "Сендзи Шо" (撰時抄: "Уақытты таңдау") және "Хон Шо" (報恩抄: "Алғыс қарыздарын өтеу туралы") - оның "Рисшо Анкоку Рон" (立正安国論: "Ел тыныштығы үшін дұрыс тәлімді орнату туралы"), "Каимоку Шо" ("Көздің ашылуы") және "Кандзин но Хонзон Шо" ("Аңды бақылау үшін құлшылықтың объектісі") сияқты оның бес негізгі жазбасы болып табылады. 1282 жылы Никирен ауырып қалды, содан кейін оның ізбасарлары оны ыстық бұлақтарға баруға шақырды. Жолда ол қазіргі Токиодан тыс жердегі Икегамиде бір шәкіртінің үйінде тоқтап, 1282 жылы қайтыс болды. Никиреннің тілегі бойынша оның күлін ғибадатханаға әкеліп, ғибадатхананың аумағындағы кесенеге қойылды. Ғибадатхана Сенгоку және Эдо дәуірлерінде діни саяхат орны ретінде танымал болды, ал 1712 жылы оның кең аумақтарында 133 шіркеу бар екендігі мақтанады. Алайда ғибадатхананың көптеген ғимараттары 1744, 1776, 1821, 1824, 1829, 1865 және 1875 жылдары болған өрттерде қираған. Қазіргі уақытта ғибадатхана өте үлкен ғимарат болып қала береді. Жыл сайын ғибадатханаға 1,5 миллионнан астам адам келеді. Оған автобуспен немесе көлікпен барып, жергілікті тұрғындар "ағарту сатысы" деп аталатын 287 баспалдаққа көтеріледі. Бақтағы жүз жылдық жылап тұрған вишня ағашы сияқты мыңдаған вишня ағаштарының гүлденуі бұл ғибадатхананы танымал туристік орынға айналдырады

Ұлттық қазына

Жазғы тау (本著色夏景山水図), Хью Жифуға жататын, 13 ғасырдағы Оңтүстік Сунь әулетінің жібек бояуындағы ілінген орама сурет. Сурет Токио ұлттық мұражайында сақталған.

Маңызды мәдени құндылықтар

Хончо Бунсетсу (本朝文粋), Хэйан дәуіріндегі қытай өлеңдерінің жинағының 14 томдығының 13-інен тұратын қолжазба. Куон-джидегі мәтін жиынтықтағы бірінші томды жоғалтып алды және 1276 жылы Ходжо Токимунеге тиесілі Каназава Бункодағы көшірме негізінде көшірілді. 1984 жылы 28 маусымда Токутоми Сохо Куон-дзи кітапханасынан тапқан және Каназава Бунконың қолында болған сол қолжазбадан жоғалған бөлімге сәйкес келетін екі томдық Ырымдар кітабының Сун әулеті көшірмесі. 1955 жылдың 3 мамырында тағайындалды. Камакура дәуірі, Шаку Хассо (本朝文粋) немесе Будданың өміріндегі сегіз кезең. Куон-джиде серияның алғашқы сегіз шиыршығының үшеуі бар. Тағы бір сурет Недзу өнер мұражайында орналасқан. 1991 жылы 21 маусымда тағайындалды.

Тіркелген материалдық мәдени құндылықтар

2018 жылдың 10 мамырында Куонның 19 ғимараты Мәдениет мұрасы болып тіркелген.