Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Куон-дзи (久遠寺) - Жапонияның Яманаси префектурасындағы ірі будда ғибадатханасы. 1281 жылы Ничирен құрған бұл ғибадатхана бүгінде Ничирен Шудың бас ғибадатханасы болып табылады. Токиодағы Икегами Хонмон-жи Ничирен сектасының әкімшілік орталығы болса, Куон-жи бүгінде семинария ретінде маңызды рөл атқарады. Жергілікті тұрғындар оны салынған таудың атымен Минобу сан ғибадатханасы деп атайды.
Kuon ji (久遠寺) is a major Buddhist temple in Yamanashi Prefecture, Japan. Founded by Nichiren in 1281 it is today the head temple of Nichiren Shū. While the Ikegami Honmon ji in Tokyo is also the Nichiren sect's administrative centre, Kuon ji today plays an important role as a seminary. Locally it is referred to as the Minobu san Temple, after the mountain upon which it is built.
Тарих
Садо аралына қуғын-сүргіннен оралғаннан кейін, Ничирен Камакураға, сол кезде Жапонияны басқаратын Камакура шогунатының орнына бір уақытқа оралды. 1274 жылы Нанбу кланы ата-бабаларының иеліктері болған Кай провинциясына көшіп бару үшін оны өзінің бір тәлімгері Намбу Санега шақырды. Никирен келгеннен кейін көп ұзамай шәкірттері мен ізбасарлары үшін білім орталығы болған ермектік үйді құрды. Бастапқы тұрғын үй тым кішкентай болып, 1281 жылы Ничирен жақын маңда ғибадатхана құрды, оны Куонжидің Минобу сан Хокке деп атады. Ничиреннің қолға түскен хаттарының жартысынан көбі Минобуда болған жылдары жазылған. Кейбір хаттар шәкірттеріне көмек көрсеткендері үшін ризашылық білдіріп, жеке мәселелерге кеңес беру және оның ілімдерін түсінікті түрде түсіндірумен байланысты. Осы кезеңдегі екі еңбегі - "Сендзи Шо" (撰時抄: "Уақытты таңдау") және "Хон Шо" (報恩抄: "Алғыс қарыздарын өтеу туралы") - оның "Рисшо Анкоку Рон" (立正安国論: "Ел тыныштығы үшін дұрыс тәлімді орнату туралы"), "Каимоку Шо" ("Көздің ашылуы") және "Кандзин но Хонзон Шо" ("Аңды бақылау үшін құлшылықтың объектісі") сияқты оның бес негізгі жазбасы болып табылады. 1282 жылы Никирен ауырып қалды, содан кейін оның ізбасарлары оны ыстық бұлақтарға баруға шақырды. Жолда ол қазіргі Токиодан тыс жердегі Икегамиде бір шәкіртінің үйінде тоқтап, 1282 жылы қайтыс болды. Никиреннің тілегі бойынша оның күлін ғибадатханаға әкеліп, ғибадатхананың аумағындағы кесенеге қойылды. Ғибадатхана Сенгоку және Эдо дәуірлерінде діни саяхат орны ретінде танымал болды, ал 1712 жылы оның кең аумақтарында 133 шіркеу бар екендігі мақтанады. Алайда ғибадатхананың көптеген ғимараттары 1744, 1776, 1821, 1824, 1829, 1865 және 1875 жылдары болған өрттерде қираған. Қазіргі уақытта ғибадатхана өте үлкен ғимарат болып қала береді. Жыл сайын ғибадатханаға 1,5 миллионнан астам адам келеді. Оған автобуспен немесе көлікпен барып, жергілікті тұрғындар "ағарту сатысы" деп аталатын 287 баспалдаққа көтеріледі. Бақтағы жүз жылдық жылап тұрған вишня ағашы сияқты мыңдаған вишня ағаштарының гүлденуі бұл ғибадатхананы танымал туристік орынға айналдырады
After returning from banishment to the island of Sado, Nichiren returned for a period to Kamakura, the seat of the Kamakura shogunate which ruled Japan at the time. He was invited by the magistrate Nambu Sanenaga, one of his converts, to relocate to Kai province, where the Nanbu clan had its ancestral estates, in 1274. Soon after his arrival Nichiren set up a hermitage that became a centre of learning for his disciples and adherents. The original dwelling became too small and in 1281 Nichiren founded a temple nearby, which he named Minobu san Hokke in Kuon ji. More than half of the extant letters of Nichiren were written during his years at Minobu. Some consisted of moving letters to followers expressing appreciation for their assistance, counseling on personal matters, and explaining his teachings in more understandable terms. Two of his works from this period, the Senji Shō (撰時抄: "The Selection of the Time") and the Hōon Shō (報恩抄: "On Repaying Debts of Gratitude") constitute, along with his Risshō Ankoku Ron (立正安国論: "On Establishing the Correct Teaching for the Peace of the Land"), Kaimoku Shō ("The Opening of the Eyes"), and Kanjin no Honzon Shō ("The Object of Devotion for Observing the Mind"), what is commonly regarded as his five major writings. In 1282, Nichiren fell ill and his followers encouraged him to travel to a hot spring. En route, he stopped at the home of a disciple in Ikegami, outside of present day Tokyo, and died in 1282. Following Nichiren's wishes his ashes were brought to the temple and are enshrined in a mausoleum on the temple grounds. The temple grew in popularity as a place of pilgrimage through the Sengoku and Edo periods, and in 1712 boasted of 133 chapels within its extensive grounds. However, many of the temple's buildings were destroyed in fires which occurred in 1744, 1776, 1821, 1824, 1829, 1865, and 1875. The present day temple remains a very large establishment. Over 1.5 million people visit the temple annually. It is reached by bus or car and then climbing the 287 steps known locally as "the steps of enlightenment", which are climbed by chanting pilgrims regularly each year. The blossoming of thousands of cherry trees, including the hundred year old weeping cherry tree in the garden, also makes this temple a popular tourist destination
Ұлттық қазына
Жазғы тау (本著色夏景山水図), Хью Жифуға жататын, 13 ғасырдағы Оңтүстік Сунь әулетінің жібек бояуындағы ілінген орама сурет. Сурет Токио ұлттық мұражайында сақталған.
Summer Mountain (絹本著色夏景山水図), a hanging scroll painting on silk attributed to Hu Zhifu from Southern Song dynasty, 13th century, The painting is current kept by the Tokyo National Museum.
Маңызды мәдени құндылықтар
Хончо Бунсетсу (本朝文粋), Хэйан дәуіріндегі қытай өлеңдерінің жинағының 14 томдығының 13-інен тұратын қолжазба. Куон-джидегі мәтін жиынтықтағы бірінші томды жоғалтып алды және 1276 жылы Ходжо Токимунеге тиесілі Каназава Бункодағы көшірме негізінде көшірілді. 1984 жылы 28 маусымда Токутоми Сохо Куон-дзи кітапханасынан тапқан және Каназава Бунконың қолында болған сол қолжазбадан жоғалған бөлімге сәйкес келетін екі томдық Ырымдар кітабының Сун әулеті көшірмесі. 1955 жылдың 3 мамырында тағайындалды. Камакура дәуірі, Шаку Хассо (本朝文粋) немесе Будданың өміріндегі сегіз кезең. Куон-джиде серияның алғашқы сегіз шиыршығының үшеуі бар. Тағы бір сурет Недзу өнер мұражайында орналасқан. 1991 жылы 21 маусымда тағайындалды.
Honcho Bunsetsu (本朝文粋), a manuscript consisting of 13 of the 14 volumes of a collection of Chinese poems from the Heian period. The text at Kuon ji is missing the first volume in the set, and was copied in 1276 based on a copy held at Kanazawa Bunko previously owned by Hojo Tokimune. Designated on June 28, 1984
Song dynasty copy of the Book of Rites in two volumes, discovered in the Kuon ji library by Tokutomi Sohō, and corresponding to a section missing from the same manuscript in the possession of Kanazawa Bunko. Designated on May 3, 1955. Kamakura period hanging scrolls, of the Shaku Hasso (本朝文粋) or eight phases in the life of Buddha. Kuon ji has three of the original eight scrolls in the series. One more is located at the Nezu Art Museum. Designated on June 21, 1991.
Тіркелген материалдық мәдени құндылықтар
2018 жылдың 10 мамырында Куонның 19 ғимараты Мәдениет мұрасы болып тіркелген.
On May 10, 2018, 19 buildings of Kuon ji were designated as Registered tangible cultural properties.