Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ханс Эгон Холтюзен (15 сәуір 1913 - 21 қаңтар 1997) - неміс нацисі, лирикалық ақын, очеркші және әдебиеттанушы. Ол протестант дін қызметкерінің ұлы болып Шлезвиг-Гольштейн провинциясының Рендсбург қаласында дүниеге келген. Ол Тюбинген, Берлин және Мюнхен университеттерінде неміс филологиясын, тарихын және философиясын оқыды, 1937 жылы 24 жасында "Рилк сонеті мен Орфей: интерпретация сынағы" атты кітабы жарық көргеннен кейін Рильке ғалымы ретінде танымал болды. Ол СС-тің (1933 жылдан бастап) және нацистік партияның (1937 жылдан бастап) мүшесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1939-1944 жылдары ол неміс армиясында қызмет етті. 1960-шы жылдардың басында Холтюзен Нью-Йорктегі Гёте институтында жұмыс істеді, кейіннен Иллинойс штатының Эванстон қаласындағы Солтүстік-Батыс университетінде профессорлық қызмет алды, ол 1981 жылға дейін осы лауазымда болды. 1960 жылы Маша Калеко Берлиндегі Теодор Фонтан сыйлығын Хольтузен қазылар алқасының мүшесі болғандықтан қабылдамады. Ол Мюнхенде қайтыс болды. Оның өмірінің алғашқы алпыс жеті жылдығын қамтитын 233 беттік ағылшын тіліндегі биографиясы бар (о 83 жасында қайтыс болды); оның еңбектерінің жан-жақты библиографиясы 2000 жылы өлімнен кейін жарық көрді. Оның жеке құжаттары (қолжазбалар, күнделіктер, жеке хат алмасу (бес мыңнан астам хатты қамтиды), генеалогиялық жазбалар және фотоархив) Төменгі Саксониядағы Хилдесхайм университетінің кітапханасында (Universitätsbibliothek Hildesheim) сақталған. Вашингтондағы Конгресс кітапханасында "Сері нүктесін кесіп өту" атты соғыстан кейінгі неміс әдебиеті туралы лекцияның дыбыс жазбасы бар. Ол 1960 жылы 25 қаңтарда Конгресс кітапханасының Кулидж аудиториясында сөйлеген (және ол "1933 жылғы емес, 1945 жылғы неміс апатын" атап өтумен бастайды).
Hans Egon Holthusen (15 April 1913 – 21 January 1997) was a German Nazi, lyric poet, essayist, and literary scholar. Holthusen was born in Rendsburg the Province of Schleswig Holstein, the son of a Protestant clergyman. He studied German philology, history, and philosophy at the universities of Tübingen, Berlin, and Munich, gaining reputation as a Rilke scholar with the publication of his Rilkes Sonette an Orpheus: Versuch einer Interpretation in 1937, at the age of 24. Holthusen was a member of the SS (since 1933) and of the Nazi Party (since 1937). During the Second World War, between 1939 and 1944, he served in the German army. In the early 1960s, Holthusen worked at the Goethe Institut in New York City, subsequently obtaining a professorship at Northwestern University in Evanston, Illinois, a post which he held until 1981. In 1960, Mascha Kaléko refused the Berlin Theodor Fontane Price because Holthusen was a jury member. Holthusen died in Munich. There exists an unpublished 233 page English language biography covering the first sixty seven years of his life or so (he died at the age of 83); a comprehensive bibliography of his works came out posthumously in 2000. His personal papers (including manuscripts, diaries, private correspondence (encompassing more than five thousand letters), genealogical records, and a photographic archive) are preserved at the Library of the University of Hildesheim (Universitätsbibliothek Hildesheim) in Lower Saxony (‘The Papers of Hans Egon Holthusen’ — Nachlass Hans Egon Holthusen). The Library of Congress in Washington, D. C., holds a sound recording of the lecture on post war German literature, entitled ‘Crossing the Zero Point’, which he delivered in the Coolidge Auditorium of the Library of Congress on 25 January 1960 (and which he begins by mentioning ‘the German catastrophe of 1945’, not that of 1933).