Кіріспе

Ригаут де Бербезиль (; Rigaudus de Berbezillo) - трубадур (франц. 1140 1163 ж.) Сантонгтың кішігірім дворяндарынан шыққан. Ол Сицилия мектебінің қалыптасуына үлкен ықпал етті және Роман де ла Розада келтірілген. Оның он бес өлеңі сақталған, соның ішінде бір план және тоғыз немесе он кансо. Ол қабілетті және әдемі деп сипатталды, бірақ saup mielhs trobar qu'entendre ni que dire: "ол өлеңді тыңдаудан немесе айтудан гөрі қалай құрастыруды жақсы білген". Ол оны кем дегенде төрт шығармасында "Ханымдардың ең жақсысы" деген мағынаны білдіретін сенхал деп атады. Ол Миелц де Домна туралы әндерді ұзақ уақыт бойы әндегенімен, ол онымен жыныстық қатынаста болғаны туралы ойланбаған. Ол қайтыс болғаннан кейін Испанияға барып, екі қолжазбаға сәйкес, өмірінің қалған бөлігін трубадурлардың әйгілі меценаты Диего Лопес II де Хароның сарайында өткізді.

Тарих

Ригауттың Барбезие замогының иелерінің орынбасарлары болған отбасынан шыққандығы жалпыға мәлім. Оның отбасы, мүмкін, алыс туысқан Жауфре Рудель арқылы граф Ангулем. Ол екі ұлының кішісі болған шығар, бірақ Ангумоистің атақты отбасына үйленген. Оның бүкіл өмірі Ангулемнің оңтүстігіндегі аймақта өткен көрінеді және 1157 жылдан кейінгі құжат оның монастырға кіргенін айтады.

Өлең мен әуен

Ақын ретінде оған Маркабру әсер етті. Оның бір шығармасы "Atressi com l'orifans" ұзақ уақытқа дейін танымал болды. Оның әуені кем дегенде үш қолжазбада сақталған, мәтіні он үшінші ғасырдың аяғындағы итальяндық ровеллинода. Өзінің "vida" жырында айтылғандай, ол өзінің өлеңдерінде құстар, аңдар, жұлдыздар және Күн сияқты табиғи бейнелерді енгізу арқылы романдық болуға тырысты. Оның салыстыруды қолдануы өте күшті болды. Барлығы төрт кансо - екі айуандық кансо, Персевал кансосы және дәстүрлі кансо - әуендермен аман қалады.