Кіріспе
Никидацу Фудзи (藤井 日達) - жапондық буддалық монах, буддизмнің Ниппонзан Мёходжи орденінің негізін қалаушы. Ол 1947 жылы әлемнің көптеген жерлерінде бейбітшілік пагодаларын әлемдік бейбітшілікке арналған ғибадатханалар ретінде салуды бастау туралы шешім қабылдағаны үшін танымал. Фудзи Асо Кальдераның шалғай аймағында шаруа отбасында дүниеге келген. 19 жасында Усуки, Оитадағы Хоон-дзидің ерекше аскетикалық және интеллектуалдық дәстүрінде монах болып тағайындалды. 1917 жылы Маньчжурияда миссионерлік қызметті бастады, бірақ 1923 жылы Ұлы Канто жер сілкінісі оны Жапонияға қайта оралуға мәжбүр етті. Ничиреннің "Лотос сутрасы" бір күні Үндістанда уағыздалады деген мәлімдемесін оқығаннан кейін, ол сол жаққа баруды шешті. Ол 1931 жылы қаңтарда Калькуттаға келіп, қалада даймоку айтып, барабан соққысымен жүрді. 1933 жылы ол Вардадағы ашрамында Махатма Гандимен кездесті. Ганди оның қатысуымен құрметтеліп, өзінің ашрамында дұғаға даймокуды қосты. Кейін ол былай деп еске алды: "Тынық мұхит теңізіндегі соғыс одан да қатыгез болды. Адамдар бірін-бірі өлтіріп жатқан соғысты енді үнсіз қалдыра алмадым. Осылайша мен бүкіл Жапонияны аралап, соғысқа қарсылық білдіріп, бейбітшілік туралы дұға айттым. Ол кезде соғысқа қарсы тұру туралы сөйлейтін адам сол үшін ғана түрмеге қамалатын". Ол былай деп жазды: Мен зорлық-зомбылыққа қарсылық пен соғысқа қарсы, қару-жараққа қарсы ұстанымға келдім, бірақ бұл менің Гандимен кездескенімнен емес. Қайта, Хиросима мен Нагасакиге атом бомбасы тасталып, жүздеген мың жазықсыз әйелдер мен балалар қаза тапты, өртеніп, уланды, бұл адамзаттың тарихында бұрын-соңды болмаған қайғылы оқиға болды, Жапонияны шартты берілуді талап етуге итермеледі. Мұнда біз қазіргі заманғы соғыстың ақымақтық, ақымақтық, варварлық сипатын көреміз. Бірінші Бейбітшілік пагодалары Хиросима мен Нагасаки қалаларында бейбітшілік символы ретінде салынған. Екінші дүниежүзілік соғыс соңында атом бомбалары 150 000-нан астам адамның өмірін жалмап, олардың барлығы дерлік азаматтық адамдар болған. Фудзи Үндістанға оралып, 1965 жылы Раджгирде Дүниежүзілік бейбітшілік пагодасын салдырды. Ол Раджгирде жапон стиліне сай салынған ғибадатхананы да салдырды. 2000 жылға қарай әлемде Еуропа, Азия және АҚШ-та кем дегенде 80 Бейбітшілік пагодасы салынды, бірақ олардың барлығы оның қозғалысына байланысты емес. Пагодалар олардың бейбітшілікке шақыруының бір көрінісі болғанмен, Ниппонзан Мёхожи де көптеген жүрістерде өз дұғаларын әлемге жеткізді. 1976 жылдан бастап, бір топ Құрама Штаттардағы қарусыздандыру және әлеуметтік әділдік үшін континенттік жүріске қосылғаннан бері, олардың қатысуы көптеген бейбітшілік пен әділдік қозғалыстарының маңызды бөлігі болды. "Біз халық арасына шығуымыз керек". Фудзи үйретті. "Сұтрада: "Дүниеде өмір сүріп жатқан бұл адам өмірдің қараңғылығын жояды" деген жол бар. "Бірақ, бұл жерде бізді "жоқ" деп айта алмайтын діндер, бізді қажет ететін көмекке қол жеткізе алмайды". Даймокуның дұғасы осы қараңғылықты жоюға арналған. "Дін әлемдегі оқиғалардан оқшауланып, өз рухани мәселелерін шешуде мәшғүл болады. Егер біз ядролық қазадан құтылмасақ, қауіпсіздікке деген құштарлық арманнан басқа ештеңе болмайды. Барлығы да оянуға тиіс".
The reason I came to espouse nonviolent resistance and the antiwar, antiarms position was not because I met with Mr. Gandhi. Rather, it was because the atomic bomb was dropped on Hiroshima and Nagasaki, killing hundreds of thousands of innocent women and children, burning and poisoning [the population], a tragedy without precedent in human history, leading Japan to sue for unconditional surrender. In this we see the mad, stupid, barbaric nature of modern warfare. The first Peace Pagodas were built as a symbol of peace in the Japanese cities of Hiroshima and Nagasaki where the atomic bombs took the lives of over 150,000 people, almost all of whom were civilian, at the end of World War II. Fujii returned to India and built a World Peace Pagoda in Rajgir, in 1965. He also built a Japanese style temple in Rajgir which is still inhabited today. By 2000, at least 80 Peace Pagodas had been built around the world in Europe, Asia, and the United States, though not all are due to his movement. While the Pagodas have been one expression of their call for peace, Nipponzan Myōhōji also has carried its prayers to the world in numerous walks. Since 1976, when a group joined the Continental Walk for Disarmament and Social Justice across the United States, their presence has been an important part of many movements for peace and justice. "We must go out among the people." Fujii taught. "In the Sutra there is a line that states, 'So this man, practicing in the world, shall disperse the gloom of living.' Religion, which does not 'go' will not be able to provide the relief which must be brought about." The prayers of the Daimoku are to disperse this gloom. "Religion becomes isolated from the happenings of the world because it tends to be occupied in seeking solutions to one's own spiritual matters. If we fail to prevent a nuclear holocaust, one's desire for security is nothing but a dream. All must be awakened."