Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17-19 ғасырларда драмаларды көрсетуге лицензия алған британдық театрлар Патент театрлары 1660 жылы Англия, Шотландия және Ирландия королі ретінде Карл II қалпына келтірілгеннен кейін "сөйленетін драма" көрсетуге лицензия алған театрлар болды. Басқа театрларға мұндай "қате" драмаларды көрсетуге тыйым салынды, бірақ комедия, пантомима немесе мелодрама көрсетуге рұқсат етілді. Драмалық қойылымдар да ән-күймен немесе бимен үзіліп, бүкіл оқиғаның тым күрделі немесе драмалық болуын болдырмау үшін.
British theatres licensed to show dramas in the 17th to 19th centuries
The patent theatres were the theatres that were licensed to perform "spoken drama" after the Restoration of Charles II as King of England, Scotland and Ireland in 1660. Other theatres were prohibited from performing such "serious" drama, but were permitted to show comedy, pantomime or melodrama. Drama was also interspersed with singing or dancing, to prevent the whole being too serious or dramatic.
Қайта қалпына келтіру дәуірі
Пуритандық билік кезінде ағылшын елдерінің ортақ мемлекеті болған Англияда театр қойылымдары сияқты қоғамдық ойын-сауықтарға тыйым салынды. Таққа қайта оралғаннан кейін Карл II Томас Киллигру және Уильям Дэвенентке патент хаттарын жіберіп, оларға "қатаң" драмалық қойылымдар жасауға екі Лондон театр компаниясын құруға монополиялық құқық берді. Патент хаттары 1662 жылы актрисаларға алғаш рет өнер көрсетуге мүмкіндік беретін түзетулермен қайта шығарылды (Fisk 73). Киллигрю өзінің компаниясын, Король компаниясын 1663 жылы Драри-Лейндегі Король театрында құрды; Дэвенант өзінің компаниясы, герцог компаниясын 1661 жылы Линкольннің қонақ үйі даласындағы Лизлдің теннис кортында құрды, кейіннен 1671 жылы Дорсет бағына көшіп барды. Дублинде 1662 жылы Smock Alley-де Theatre Royal ашылды; бұл ғимарат сақталып қалды және 2012 жылы театр ретінде қайта ашылды. Чарльз Киллигрю, Томас ұлының басшылығымен болған проблемалардан кейін, Король компаниясын 1682 жылы Герцог компаниясы өз қолына алды. Екі компания біріктірілді, ал біріктірілген "Ортақ компания" Томас Бетертонның басшылығымен Дрюри Лейнде жалғасты. Кейбір келіспеушіліктерден кейін Беттертон 1695 жылы Линкольннің Инн Филдсіндегі ескі театрда жаңа компания құруға Уильям III-ден лицензия алды, ол 1720 жылы Ковент-Гардендегі Корольдік театрға (қазіргі Корольдік опера театры) көшті. Жаз айларында екі патенттік театр жабылады. Бұл бос орынды толтыру үшін бірнеше уақытша театрлар немесе жәрмеңкелер тек жазғы уақытта ғана өткізілді. 1705 жылы опера театры құрылды. 1720 жылы Театр Корольдік Хеймаркет болды; оның кейінгі иесі Сэмюэл Футтың ықпалынан 1766 жылы Лондондағы үшінші патенттік театр болды.
Public entertainments, such as theatrical performances, were banned under the Puritan rule in the English Commonwealth. After he was restored to the throne, Charles II issued letters patent to Thomas Killigrew and William Davenant, granting them the monopoly right to form two London theatre companies to perform "serious" drama. The letters patent were reissued in 1662 with revisions allowing actresses to perform for the first time (Fisk 73). Killigrew established his company, the King's Company, at the Theatre Royal, Drury Lane in 1663; Davenant established his company, the Duke's Company, in Lisle's Tennis Court in Lincoln's Inn Fields in 1661, later moving to Dorset Garden in 1671. In Dublin, the Theatre Royal opened on Smock Alley in 1662; this building survives and was reopened as a theatre in 2012. After problems under the direction of Charles Killigrew, Thomas' son, the King's Company was taken over by the Duke's Company in 1682. The two companies merged, and the combined "United Company" continued under Thomas Betterton at Drury Lane. After some disagreements, Betterton obtained a licence from William III to form a new company at the old theatre in Lincoln's Inn Fields in 1695, which moved to the Theatre Royal, Covent Garden, in 1720 (now the Royal Opera House). The two patent theatres closed in the summer months. To fill the gap, several temporary theatres or fairs performed only in the summer. In 1705 the Queen's Theatre was established, originally for opera. Next was the Theatre Royal Haymarket in 1720; due to the influence of its later proprietor Samuel Foote, it became the third patent theatre in London in 1766.
Британия мен Ирландияға таралған
Басқа да ағылшын және ирланд қалалары мен қалаларындағы театрларға патент хаттары берілді, соның ішінде Корольдік театр, Корк, 1760 жылы; Корольдік театр, Бат, 1768 жылы; Корольдік театр, Ливерпуль, 1772 жылы; Корольдік театр, Бристоль, 1778 жылы; Корольдік театр, Уотерфорд, 1785 жылы; және Корольдік театр, Бирмингем, 1807 жылы.
Further letters patent were granted to theatres in other English and Irish towns and cities, including the Theatre Royal, Cork, in 1760; the Theatre Royal, Bath, in 1768; the Theatre Royal, Liverpool, in 1772; the Theatre Royal, Bristol, in 1778; the Theatre Royal, Waterford, in 1785; and the Theatre Royal, Birmingham, in 1807.
Кейінгі жылдар
"Қатты" пьесаларды орындаудағы бұл монополиялар ақырында 1843 жылғы Театрлар туралы заңмен жойылды, бірақ Роберт Уолполдың 1737 жылғы Театрлық лицензия беру туралы заңына сәйкес лорд Чемберленнің пьесалардың мазмұнын цензуралау 1968 жылға дейін жалғасты.
These monopolies on the performance of "serious" plays were eventually revoked by the Theatres Act 1843, but censorship of the content of plays by the Lord Chamberlain under Robert Walpole's Theatrical Licensing Act of 1737 continued until 1968.