Кіріспе
Баудхаяна Шраута Сутра (Baudhāyana Śrautasūtra немесе Baudhāyanaśrautasūtram) - Брахмана дәуірінің аяғында Шығыс Уттар Прадеште жазылған Кришна Яджурведаның Тайттирия Шаха мектебінің салтанатты рәсімдерімен айналысатын кеш Веда мәтіні. Бұл хабар ауызша және қолжазба арқылы берілді. Оны 1904 жылы 23 - ші жылы "The Asiatic Society" баспасында басып шығарды, оны С. Г. Кашикар өзінің "Сраутакосасында" ішінара, ал кейіннен тұтастай аударды. Оны Виллем Каланд редакциялаған.
Тарих және маңызы
Баудхаяна, сутраның дәстүрлі авторы, бастапқыда Ақ Яджурведаның Канва мектебінен шыққан. В. Каланд буддаянның осы дәстүрден Тәттірия мектебінің дәстүріне ауысқанын көрсететін материалдарды келтірді. Бұл мәтіннің шығыс (Бихар) аймағы мен батыс (Уттар-Прадеш) аймағы арасындағы географиялық орналасуына сәйкес келеді. Алайда Бадхаянаның өзі көп рет келтірілген; бұл еңбек оның шәкірттерінің және оның мектебі Бадхаяналардың еңбегі екені анық. Бұл мәтін маңызды, өйткені ол Баудхаянадан батысқа қарай орналасқан Таиттрияның Вадхула суб-мектепінің жанында орналасқан ең көне Шрутасутралардың бірі. Екі мектеп те (басқа кейбір ертедегі сутралар сияқты) өз мәтіндеріне Брахмана жолдарының бірқатар бөліктерін енгізуге келіседі. Сондай-ақ, олардың мантраларды айтуындағы ерекше ұқсастықтары бар. Алайда, БСС ең маңыздысы, ол соңғы Ведалық ритуалистердің Сутра стиліне қарай жасаған алғашқы қадамдарын айқын көрсетеді, бұл әрқашанда қысқаша, Катяяна Срутасутраның минималды стилі мен Панинидің қысқа формулаларымен аяқталады. Бұл ерекшелік Макото Фушими өзінің Гарвардтағы соңғы диссертациясында (2007) баудхаяналар сутраны құруда қолданған көптеген жеке құрылғыларды көрсеткенше назардан тыс қалды. Олардың ішінде белгілі бір рәсімнің немесе рәсімнің сипаттамасын көрсететін және қысқаша сипаттайтын белгілі бір "басты сөздер" бар, сондай-ақ олар барлық Шраута рәсімдерінің жаңа жіктелуін қамтиды. Нәтижесі біркелкі емес: БСС әлі де Шраутасутра болып табылады. Қосымша бөлімде Баудхаянадан басқа да ырым-жырым мамандарының пікірлері талқыланады, ол да келтіріледі. БСС құрамына "шығыс" Веда патшаларының, мысалы, Косала мен Видеханың, өздерінің Ведалық емес аумақтарында Ведалық рәсімдерді орнату құмарлығы себеп болды.
ПуруравасУруваши аңызы
БСС-да табылған оншақты брахманалық үзінділердің ішінде бір брахманада Урваши мен Пуруравалар аңызы туралы айтылады, ол сондай-ақ Шатпатта брахмана және Вадхула Анвакхиана сияқты басқа да ведикалық мәтіндерде баяндалады. Мифті, әрдайым өзгеріп отыратын формада, Маһабхаратада және кейінірек жазылған мәтіндерде, мысалы, Калидаса драмасында кездеседі. Ригведаның (10.95) өте поэтикалық диалогтық әнұранынан белгілі болған Пуруравалар мен Урвасидің, олардың бөлінуі мен қайта қосылуы туралы аңыз әңгімелейді. Олар бөлінгеннен кейін Пуравас "равинг" деп, айналасында жүрді, бірақ ол сондай-ақ белгілі бір от рәсімдерін орындады. БСС 18.45 және Шатпатта Брахмана 11.5.1 -де Пуруравалардың Курукшетрада жер аударылғаны айтылған. Кейінгі Веда мәтінінде Курукшетраның шекарасы Сарасвати өзені мен Драшсадвати өзені арасында, шамамен қазіргі Харьяна штатына сәйкес келеді. Тайттирия Араньяка 5.1.1-ге сәйкес, Курукшетра Шұғна аймағының оңтүстігінде, Сирхинд Фатегартта, Хандава орманынан солтүстікте орналасқан. Пуравалар мен Урвасидің Аю мен Амавасу деген екі ұлы болған. Вадхула Авакхиана 1.1.1-ге сәйкес, яджня рәсімдері гандхарва отқа қол жеткізуге және Аюның тууына дейін дұрыс орындалмаған.
Pururavas and Urvasi had two sons, Ayu and Amavasu. According to the Vadhula Anvakhyana 1.1.1, yajña rituals were not performed properly before the attainment of the gandharva fire and the birth of Ayu who ensures the continuation of the human lineage that continues down to the Kuru kings, and beyond.
BSS 18:44 аударма даулары
Майкл Витцельдің айтуынша, кейбір Ведалық үзінділер Индо-Арий көшінін көрсетеді. М. Витцельдің (1989) Бадхаяна Шраута Сутрасының бір үзіндісін аудармасын арий көшіп-қонуына дәлел ретінде түсіндіруге болады: Витцель мақаласына сүйене отырып, Ромила Тапар сияқты тарихшылар бұл үзіндіде арий көшіп-қонуына әдеби дәлелдер бар екенін айтады. Аустриялық индолог және брахмана маманы Герта Криктің (1982 ж.) аудармасында және Т. Готоның (2000 ж.) бөлігінде Крик "Батысқа қарай Амавасю (немесе: ол батыста үйде қалды, өйткені оның аты "үйінде тауарлары / иеліктері бар адам") " деп жазады. Витцельдің аудармасын жергілікті арийлер теориясын жақтаушылар сынға алды. 1998 жылы түпкүлiктi арийлер теориясын қолдайтын индолог Коенрад Элст Витцелдің БСС үзiлiмiн аударғанын бiрiншi болып сынға алды. Б.Лал, жергілікті арийлер теориясының тағы бір қолдаушысы, сондай-ақ, Орталық Азиядан немесе Ауғанстандан келген қозғалыстар емес, кейбір Веда тайпаларының батысқа қарай қозғалыстарын атап өтуді ұсынады. Бұл үзінді немесе параллель үзінділерді Ханс Хенрих Хок және (ішінара) Тошифуми Гото талқылады, ол да Вицельдің аудармасынан ауытқыды. Агарвал Витцельдің аудармасын Виллем Каландтың, К. Г. Кашикардың және Д. С. Триведаның бұрынғы аудармаларымен салыстырып, олардың барлығы "Амавасу өзінің тұрған жерінде қалмастан, батысқа қарай көшіп кетті" деп мәлімдейді. Кардонаның айтуынша, "бұл мәтін Индо-Арийлердің субконтиненттің негізгі бөлігіне көшіп келгенін растай алмайды". Дегенмен, Кардона "индо-арийлер субконтиненттің жергілікті тұрғыны болды деп сендіретіндердің негізгі дәлелдері дәлелсіз" деп атап өтті. Бұл үзіндіге бейнелі мағынада, басқаша, Үндістанның дәстүріне сай түсіндіру қиынға соқпайды. Үнді дәстүрі бойынша, Курупанчалалар, кейін Каши Видехалар Веда ортопроксиін ұстанды (яғни, олар Деваларға отқа құрбандықтар ұсынды) және сондықтан "тірі" болды, ал Амавасу ұрпақтары Деваларға құрбандық шалып, өздерінің байлығын үйлерінде жинады. Ол бұл үзіндіге түсіндірудің әртүрлі мүмкіндіктерін егжей-тегжейлі талқылап, "Кім қандай түсіндіруді таңдамасын, субконтиненттің ішінде (немесе оның солтүстік-шығыс шекарасынан, Ауғанстанда) қозғалыстар туралы бұл дәлелдер лингвистикадан және RV-ден жиналған дәлелдердің басым бөлігі туралы аз өзгертеді.
Based on Witzel's article, historians like Romila Thapar state that this passage contained literary evidence for Aryan migration. The translation by the late Austrian Indologist and Brahmana specialist Hertha Krick (1982), and in part T. Goto (2000), Krick writes (in German:) "Westwards Amavasyu (or: he stayed home in the west, as his name says 'one who has goods/possessions at home')". Witzel's translation has been criticized by supporters of the Indigenous Aryans theory. In 1998 Indologist Koenraad Elst, a supporter of the Indigenous Aryans theory, was the first to criticize Witzel's translation of the BSS passage, stating:
Archaeologist B. B. Lal, another supporter of the Indigenous Aryans theory, also suggests the mention of westward movements of some Vedic clans to be the case, rather than any movements from Central Asia or Afghanistan. The passage, or parallel passages, were also discussed by Hans Henrich Hock and (in part) Toshifumi Goto, who also diverged from Witzel's translation. Agarwal further compared Witzel's translation with earlier translations by Willem Caland, C. G. Kashikar and D. S. Triveda, noting that they all state that "Amavasu migrated westwards, rather than staying where he was." According to Cardona, "this text cannot serve to document an Indo Aryan migration into the main part of the subcontinent." Nevertheless, Cardona also notes that "major arguments put forth by those who maintain that the Indo Aryans were indigenous to the subcontinent are not cogent." quote| it is perhaps less tortuous to interpret this passage figuratively in a different manner that is more consistent with the Indian tradition. Indian tradition holds that the KuruPanchalas, and later Kashi Videhas followed Vedic orthoproxy (i. e., they performed fire sacrifices to the Devas) and therefore were ‘alive’, whereas the progeny of Amavasu did not sacrifice to the Devas and hoarded their wealth in their homes. He discusses in detail the various possibilities for an interpretation of the passage and concludes "Whatever interpretation one chooses, this evidence for movements inside the subcontinent (or from its northeastern borders, in Afghanistan) changes little about the bulk of evidence assembled from linguistics and from the RV itself that points to an outside origin of Vedic Sanskrit and its initial speakers."