Канадтық түксіз мысық тұқымы

Кіріспе

Мысық тұқымы

Cymric (['/k//ɪ//m//r//ᵻ//k/ KIMrik, '/k//ʌ//m////r//ᵻ//k/ KUMrik) – канадалық мысық тұқымы. Кейбір мысық тіркелімдері Cymric-ті жеке тұқым деп емес, Манкс тұқымының жартылай ұзын жүнді түрі деп санайды. Жүнінің ұзындығынан басқа, екі түр де бірдей, тіпті бір төлде екі түрдің де мысықтары тууы мүмкін. Бұл атау Уэльстің ежелгі атауы Cymru-дан алынған, бірақ тұқымның Уэльспен ешқандай байланысы жоқ. Атау, мүмкін, тұқымға «кельт» дыбысты атау беру үшін таңдалған. Тұқымның Манкс тегі Мэн аралынан бастау алған, ал ұзын жүнді нұсқасы Канадада дамытылған деп есептеледі. Кейбір тіркелімдер бұл тұқымды «ұзын жүнді Манкс» немесе осыған ұқсас атаумен белгілейді.

Тарих

Мэн аралының жазбаларына сәйкес, Манкс (және содан кейін цимрик) мысықтарының құйрықсыздық белгісі аралдағы үй мысықтарының арасында мутация ретінде пайда болған. Аралдың жабық ортасы және шағын гендік қоры болғандықтан, мысықтардың құйрықсыз болуын анықтайтын басым ген, ұзын шашты генмен бірге, бір буыннан екінші буынға оңай берілді. Ұзын шашты қолымысықтар Манкс мысықтарынан Мэн аралында туған, бірақ оларды селекционерлер әрқашан "мутанттар" деп санап, іріктеуден шығарып тастаған. Содан кейін, 1960 жылдары Канадада осыған ұқсас қолымысықтар дүниеге келді және оларды мақсатты түрде өсірді. Осылайша цимриктердің танымалдылығы арта бастады. Манкс мысықтары 1920 жылдары танылса, цимриктер 1960 жылдарға дейін көрсетілмеді және 1970 жылдардың ортасына дейін кеңінен танылмады. Халықаралық Мысық Федерациясы (FIFe, 2006 жылдан бері), Дүниежүзілік Мысық Федерациясы (WCF), Канадалық Мысық Ассоциациясы (CCA AFC), Австралиялық Мысық Федерациясы (ACF), Жаңа Зеландиялық Мысық Сүйерлер Қоғамы (NZCF), Оңтүстік Африка Мысық Кеңесі (SACC), Америкалық Мысық Сүйерлер Ассоциациясы (ACFA, АҚШ-тың Шығыс жағалауы) және Мысық Сүйерлер Федерациясы (CFF, АҚШ-тың Солтүстік-Шығысы) цимриктерді жеке тұқым деп санайды. Қытайдың Мысық Сүйерлер Ассоциациясы (CAA) да осылай санайды, себебі CAA өзінің батыс серігі ACFA-ның барлық тұқым стандарттарын қабылдады; бірақ Қытайда цимриктерді өсіретін шаруалар бар-жоғы белгісіз. Халықаралық Мысық Ассоциациясы (TICA) цимриктерді Манкс тұқымының бір түрі деп таниды, жеке стандарттары бар жеке тұқым емес. Сондай-ақ, АҚШ-тағы Мысық Сүйерлер Ассоциациясы (CFA), Австралияның Координациялық Мысық Кеңесі (CCCA) және Ұлыбританияның Мысық Сүйерлер Кеңесі (GCCF) цимриктерді жеке тұқым емес, ұзын шашты Манкс деп таниды (бірақ CFA 2015 жылдың басында GCCF Manx стандартын (көріктің ұзындығынан басқа) пайдалана отырып, цимриктерді жеке тұқым ретінде мойындады). Бұл канадалық мысық тұқымының еркектері 12 фунтқа дейін, ал аналықтары әдетте 8 мен 12 фунт арасында салмақтайды. Олардың дене пішіні дөңгелек, ал алдыңғы аяқтары артқы аяқтарынан қысқа. Көрмелерде мысықтың түсі мен белгілерінен гөрі, жүнінің сапасы маңыздырақ. Басқа халықаралық тізілімдерде осындай мысықтар "құйрықты цимрик" немесе "құйрықты Манкс ұзын жүнді" деп аталады, олар тек өсіру үшін қолданылады (олар өте маңызды, себебі екі құйрықсыз Манкс немесе цимриктерді бірге өсіру туа біткен кемшіліктерге әкелуі мүмкін) және оларды көрмеге қоюға болмайды. Цимрик мысықтарында омыртқаның деформациясынан туындаған қоян сияқты секіру кейде байқалады. Көбінесе бұл мәселелер алты айлық жасқа дейін анықталады.

According to the Isle of Man records, the taillessness trait of the Manx (and ultimately the Cymric) began as a mutation among the island's domestic cat population. Given the island's closed environment and small gene pool, the dominant gene that decided the cats' taillessness was easily passed from one generation to the next, along with the gene for long hair. Long haired kittens had been born to Manx cats on the Isle of Man, but had always been discarded by breeders as "mutants". Then, in the 1960s, similar kittens were born in Canada and were intentionally bred. This was the start of the increase in Cymric popularity. It took many years for cat associations to recognize the Cymric as a breed of its own. While the Manx was recognized in the 1920s, the Cymric was not shown until the 1960s and did not gain popularity until the mid 1970s. The Fédération Internationale Féline (FIFe, since 2006), World Cat Federation (WCF), Canadian Cat Association (CCA AFC), Australian Cat Federation (ACF), New Zealand Cat Fancy (NZCF), Southern Africa Cat Council (SACC), American Cat Fanciers Association (ACFA, of the US East Coast), and Cat Fanciers' Federation (CFF, in the US Northeast) consider the Cymric a separate breed. The Cat Aficionado Association (CAA) of China does also, by virtue of the CAA having adopted all the breed standards of its Western partner, ACFA; it is unknown if any Cymric breeders are actually in China. The International Cat Association (TICA) recognizes the Cymric as a variety of Manx, not a separate breed with its own standards. Also, simply covering it in their Manx breed standards, the US based Cat Fanciers' Association (CFA), the Co ordinating Cat Council of Australia (CCCA), and the UK's Governing Council of the Cat Fancy (GCCF) recognize the variety as the long haired Manx rather than a Cymric (the CFA but recognized it as a separate breed (Cymric) at the beginning of 2015, using the GCCF Manx standard (aside from coat length). Males of this Canadian cat breed can weigh up to 12 pounds, while, female usually weigh between 8 and 12 pounds. They have a rounded appearance and their front legs are shorter than their hind legs. In the show ring, the quality of a cat's coat has greater significance than its color or markings,
Longies In other international registries, such cats are designated "Tailed Cymric" or "Tailed Manx Longhair", only recognized as breeding stock (they are important as such, since breeding two tailless Manx or Cymrics together results in birth defects), and cannot be show cats. A rabbit like hop can sometimes be seen in Cymric cats due to the spinal deformity. Most of the time, these problems are identified before six months of age.