Кіріспе

Англосаксон монахы, қасиетті Эскил (11 ғасыр) - 11 ғасырдың соңында Швециядағы Сёдерманланд провинциясында ерекше құрметке ие болған англосаксон монахы. Ол Меларен көлінің айналасындағы жерлердің алғашқы епархиясының негізін қалады, қазіргі Strängnäs епархиясы. Ол Сёдерманландтың және Стрэнгнес епархиясының қамқоршысы.

Өмір

Ескилді Ваксьолық Сигфрид пен Ботвид пен Давид есімді әулиелер Мәларен көлінің маңындағы аймаққа миссионерлік епископ ретінде жіберген. Ботвид Стокгольмнің шығысындағы Боткирка деген жерде жерленген. Үш қасиетті де Мяларен көлі айналасында тұратын адамдарды христиандыққа айналдыруға тырысып, қаза тапқан, Ескил мен Ботвид екеуі де Сёдерманланд округінің қамқоршысы болып табылды. Дәуіт Вестерос пен Вестеран провинциясының қамқоршысы болып табылады. Олардың барлығы ортағасырлық аңыздардың қайнар көзі. Ескил XI ғасырдың соңында Үлкен Инге патшалық құрған кезде өмір сүрген болса керек. Албан Батлер Эскилдің Зигфридтің туысы болғанын айтады. Ол Туна (қазіргі Эскилстуна) ауылын өзінің миссионерлік епархиясы етіп алған миссионерлік епископ еді. Бұрынғы деректер бойынша ол Форс қаласында, Туна өзенінің арғы жағында өмір сүрген. Кейін, шамамен 1080 жылы ол Тунаның шығысына, ежелгі скандинавтардың қасиетті жері Strängnäs-ке сапар шекті. Қасиетті Ескил дәстүрге сәйкес, киілген таспен таспен атқыланып, балтамен шауып өлтірілді, өйткені ол қасиетті рәсімді бұзған. Қасиетті Ескилдің ізбасарлары оның мәйітін Тунаға алып кетуге шешім қабылдады. Жергілікті дәстүр бойынша, сол сапар барысында оның денесі жерге қойылып, сол жерден керемет бұлақ ағып шығып, Strängnäs-тің сыртындағы тау беткейінен ағып шыға бастады. Бұл бұлақ "Сент-Эскил" бұлағы деп аталады. Қасиетті Ескил Туна қаласында жерленген. Кейіннен Стрэнгнес христиан дінін қабылдады және Эскил Тунада құрған епархия Стрэнгнеске көшірілді немесе қайта құрылды.

Аңыз

Дания патшасы Сент-Канут туралы 1122 жылы Кентерберийлік Эльнот жазған аңызға сәйкес, Данияда қоныстанған англосаксондық діни қызметкер, "Эскиллин", асыл тектес ағылшын епископі, ол ізгі хабарды уағыздап жүрген "жабайы варварлар" (Suethi et Gothi, яғни шведтер мен геттер) өлтірді. Оның дамыған түрінде, Эскил туралы аңыз 13 ғасырдан бері расталған және бірнеше түрлі көздерден белгілі: оған сәйкес, ол король Инге билігі кезінде өз миссиясында сәтті болды, бірақ Блот Суэн оны Strängnäs соборы тұрған төбеде жалған құтқарылуды тоқтатуға тырысқанда өлтірді. Халық оның наразылығын тыңдамай, дұғасын тыңдамай, діни рәсімді бұзатын дауыл көтерді. Патша Блот Суэйн оны сиқыршылық үшін өлтіруді бұйырды. Ол таспен атқылап, балтамен өлтірілді. Оның ескерткіштері басқа жерде болса да, шейіт болған жеріне қажылық жасау әдеттегі нәрсе болды. Тунадағы ескі шіркеу және әулие Ескилдің жерлеу орны кейіннен аймақтағы алғашқы монастырлардың бірі болды. Туна муниципалдық мәртебеге ие болғанда, "Эскил" атауы қосылып, Эскилштуна құрылды. Эскилдің монументтері дәстүрлі түрде оның жерленген жері ретінде қаралатын Эскилстуна шіркеуінде, сондай-ақ епархияның басқа шіркеулерінде, Швецияның басқа жерлерінде, сондай-ақ Даниядағы Роскилде мен Копенгагенде болды. Сент-Эскил монастырын протестанттық реформация кезінде швед патшасы Густав Ваза толығымен қиратып, оның орнына Эскилстуна үйінің патшалық сарайы салынды. 15 ғасырдағы қол пішіндес күміс реликвиар, қол сүйегін ұстап тұру үшін, Стокгольмнің Тарих мұражайында орналасқан. Эскилге табыну Швецияға, Данияға (Оденсе) және Норвегияға (Тронхейм) тарады. Ескилдің мерекесі (және өлім күні деп саналады) 11 маусымда болды, бірақ кейіннен ол 12 маусымға көшті, бірақ Стрэнгнес епархиясында Барнаба мерекесімен қайшылыққа ұшырамау үшін. Эскил - Швециядағы Сёдерманланд және Стрегнес епархияларының қамқоршысы.