Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Regina v. Special Adjudicator ex parte Ullah, сондай-ақ До v. Secretary of State for the Home Department [2004] UKHL 26 апелляциялық шағым бойынша [2002] EWCA Civ 1856, Ұлыбританиядағы сот ісі. Бұл бірлескен шешім болды, яғни екі іс бір уақытта қаралды, сондықтан іс екі атаудың бірі ретінде келтірілуі мүмкін.
Regina v. Special Adjudicator ex parte Ullah, also known as Do v. Secretary of State for the Home Department [2004] UKHL 26 on appeal from [2002] EWCA Civ 1856, was a legal case in the United Kingdom. This was a joint decision, meaning two cases were heard at the same time, so the case may be cited as either of the case titles.
Шешім
Бұл шешімді Ұлыбританияның Лордтар палатасының апелляциялық комитеті қабылдады. Оның құрамына Корнхиллдің лорды Бингем, Стейн лорды, Гестингторптың лорды Уокер, Ричмондтың баронесі Хейл және Лорд Карсвелл кірді. Бұл шешім 2004 жылғы 17 маусымда қабылданды. Бұл іс бойынша мәселе адамның Біріккен Корольдіктен адам құқықтарын бұзу фактісі белгілі мемлекетке депортациялануы немесе егер өтініш беруші осындай мемлекет болса, Біріккен Корольдікке баспана беруден бас тартылуы мүмкін бе деген мәселе болды. Осы істердегі аппеляторлар, Улла және До мырзалар, Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияның 3-бабынан басқа бір бапқа сүйенгісі келді (ешкім де азаптауларға, адамгершілікке жатпайтын немесе адам абыройын төмендететін қарым-қатынасқа немесе жазалауға ұшырамайды). Апелляциялық шағым берушілер Конвенцияның 9 бабына сүйенуді қалады, ол ойлау мен ар-ождан бостандығына құқық береді. Бірінші сатыда және апелляциялық сотта апелляция берушілердің пікірі қабылданбады және 9-бапты бұзған елге адамды депортациялау Конвенцияның 3-бабын бұзуға жатпайды, сондықтан өтініш беруші 9-бапты бұза отырып, мемлекетке депортациялануы мүмкін деп танылды. Лорд Бингем үкімінің 46-тармағына ерекше назар аудару керек. Бұл жерде (апелляциялық соттың [2002] EWCA Civ 1856 шешімін басшылыққа ала отырып) 9-бапқа сүйену үшін апелляциялық шағым берушілерге Конвенция құқықтарына араласудың "жағымсыз" екенін дәлелдеу керектігі айтылады. Осы жағдайда, бұл араласудың айқын емес екендігі туралы шешім қабылданды (Lord Carswell сотының 69 70 тармағын қараңыз, "айқын" термині туралы қысқаша талқылау үшін), сондықтан барлық соттарда шағым қабылданбады. Лорд Уокер мен Баронесса Хейл үкімдерін бірдей шығарды.
This was a decision of the United Kingdom Appellate Committee of the House of Lords, composed of Lord Bingham of Cornhill, Lord Steyn, Lord Walker of Gestingthorpe, Baroness Hale of Richmond and Lord Carswell. The decision was made on Thursday 17 June 2004. The issue in the case was whether a person can be deported from the United Kingdom to a state where there are known human rights abuses, or refused asylum to the United Kingdom when the applicant is from such a state. The appellants in the cases, Mr Ullah and Miss Do, wished to rely on an Article of the European Convention on Human Rights other than Article 3 (no body shall be subjected to torture or inhuman or degrading treatment or punishment). The Appellants wished to rely on Article 9 of the Convention, guaranteeing the right to freedom, thought and conscience. At first instance and in the Court of Appeal the Appellants' submissions were rejected and it was held that deporting a person to a country which violated Article 9 would not amount to a violation of Article 3 of the Convention, and thus an applicant could be deported to the state in violation of Article 9. Particular notice should be drawn to Paragraph 4 6 of the judgment of Lord Bingham. Here it is stated (using the judgment of the Court of Appeal, [2002] EWCA Civ 1856, as authority) that the Appellants, in order to rely on Article 9, would have to prove that the interference with Convention Rights was 'flagrant'. In the present case it was decided that the interference was not flagrant (see Paragraph 69 70 of the judgment by Lord Carswell for a brief discussion of the term 'flagrant'), which is why the appeal was dismissed in all courts. Lord Walker and Baroness Hale delivered concurring judgments.
Конституциялық маңызы
Жоғарыда айтылғандай, Бингемнің шешімі Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық соттың шешімдерін қолданудың шарттарын ("Улла қағидаты" ретінде) белгілеуде маңызды. Бингем 1998 жылғы Адам құқықтары туралы заңның 2-бөлімін британдық соттар "ерекше жағдайлар болмаған жағдайда Страсбург сотының нақты және тұрақты заңына сәйкес келуі керек" деп түсіндіру керек деп мәлімдейді.
As stated, Bingham's judgment is significant in establishing (as the "Ullah principle") conditions on the applicability of judgments from the European Court of Human Rights. Bingham states that Section 2 of the Human Rights Act 1998 should be interpreted as stating that British courts "should, in the absence of some special circumstances, follow any clear and constant jurisprudence of the Strasbourg court".