Кіріспе

Американдық суретші Этель Кремер Швабахер (1903 жылы 20 мамырда Нью-Йоркте дүниеге келді, 1984 жылы 25 қарашада қайтыс болды) 1950 және 1960 жылдары Бетти Парсонс галереясында танымал абстрактты экспрессионист суретші болды. Ол Аршиле Горькийдің қорғанышы және алғашқы өмірбаяны болды және сол кездегі Нью-Йорктің көптеген көрнекті суретшілерімен, соның ішінде Виллем де Кунинг, Ричард Пузетт Дарт, Кензо Окада және Хосе Герреромен дос болды. Ол сондай-ақ суретші Джон Чарльз Форд туралы монографияның және "Жұраққа ашығу" атты мемуардың авторы болды.

Өмірбаян

Швабахер 1903 жылы Нью-Йоркте дүниеге келген. Оның отбасы 1908 жылы Пелхамға көшіп барды, ол алғаш рет бақшасында сурет салуды бастады. Ол Хорас Манн мектебінде оқыды және 15 жасында Нью-Йорктегі Көркемөнер студенттер лигасына оқуға түсті. Ол сонымен қатар 1921 жылға дейін Ұлттық дизайн академиясында мүсіншілікке оқыды. 1921 жылы Арнольд Гент оның бірнеше суретін түсірді. Скульптор Анна Хайатт Хантингтонмен тас ою бойынша шәкірт болғаннан кейін, 1927 жылы Швабахер мүсіншілікті тастап, Макс Вебердің сурет салу класына өнер студенттері лигасына оқуға түсті. Сол жылы ол Аршиле Горькиймен танысып, ұзақ уақыт бойы достық қарым-қатынас орнатты. Ол 1928 жылдан 1934 жылға дейін Еуропада өмір сүрді. Ол Горькиймен бірге 1934-1936 жылдары тәуелсіз зерттеулер жүргізді. Горький оны автоматтылыққа енгізді. Ол Горькийдің биоморфтық абстракциялары мен эротикалық формаларынан әсер алды. 1930 жылдары ол өзінің сана-сезімін зерттей бастады, автоматтылықты табиғатқа сілтеме жасай отырып, абстрактілдік нысандармен біріктірді. Швабахер әйелдік, босану және балаларды жиі байланыстыратын. 1934 жылы ол белгілі ойын-сауық заңгері Вольф Швабахерге үйленді және екі баласы болды: американдық сыншы және романист Бренда Вебстер және Нью-Йорктегі заңгер Кристофер Швабахер. Оның ағасы Джордж Оппен, Пулиццер сыйлығын жеңіп алған объективист ақын, 1930 жылдары Нью-Йоркте өмір сүрді. Күйеуі өлгеннен кейін ол өзінің жеке күйзелісін грек мифтеріне негізделген бейнелі суреттер арқылы білдірді. Ол 1984 жылы 25 қарашада қайтыс болды. Швабахердің шығармалары Метрополитен өнер мұражайының, Уитни американ өнер мұражайының, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайының, еврей мұражайының, Бруклин өнер мұражайының және Нью-Йорктегі Рокфеллер университетінің коллекцияларына кіреді. Оның жұмыстары көптеген галереяларда, соның ішінде Анита Шапольский галереясында, Бетти Парсонс галереясында және Нью-Йорктегі Грин Росс галереясында көрсетілді. Оның жұмысы "Абстрактты экспрессионизм әйелдері" атты көрмеде 2016 жылдың маусым мен қыркүйек айлары аралығында Денвер өнер мұражайында және 2017 жылы Палм-Спрингс өнер мұражайында көрсетілді. 2023 жылы оның жұмыстары Action, Gesture, Paint: Women Artists and Global Abstraction 1940 1970 көрмесінде Лондонның Уайтчепель галереясында болды. 2023 жылы Нью-Йорктегі Берри Кэмпбелл галереясы суретшінің Нью-Йорктегі 30 жылдағы алғашқы жеке көрмесі "Табиғаттағы әйел (Бейнелер 1950-ші жылдардан) " атты көрме өткізді.

Тақырыптар

Швабахердің шығармалары күйеуінің өліміне дейін оның көлеңкесінде болған әйел абстрактілік экспрессионист замандасы Ли Краснерге ұқсас, ол өнердегі гендерлік саясаттың үлгісі ретінде тұр, өйткені оның шығармалары әйел, әйел және ана рөлін үздіксіз атқарады. Одалар сериясындағы грек тақырыптары мен аңыздарына оның нұсқауы күйеуінің өліміне байланысты болған, бірақ бұл мәлімдеме оның сюрреализм қозғалысына деген қызығушылығын ескермеді. Ол фрейдистік психология, арман күйлері және санасыздық тақырыбын зерттеу үшін бос қылтақ штрихтер мен батыл түстерді қолданады.