Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші Этель Кремер Швабахер (1903 жылы 20 мамырда Нью-Йоркте дүниеге келді, 1984 жылы 25 қарашада қайтыс болды) 1950 және 1960 жылдары Бетти Парсонс галереясында танымал абстрактты экспрессионист суретші болды. Ол Аршиле Горькийдің қорғанышы және алғашқы өмірбаяны болды және сол кездегі Нью-Йорктің көптеген көрнекті суретшілерімен, соның ішінде Виллем де Кунинг, Ричард Пузетт Дарт, Кензо Окада және Хосе Герреромен дос болды. Ол сондай-ақ суретші Джон Чарльз Форд туралы монографияның және "Жұраққа ашығу" атты мемуардың авторы болды.
American painter
Ethel Kremer Schwabacher (born May 20, 1903, New York, New York, U. S.— died November 25, 1984, New York, New York, U. S.) was an influential abstract expressionist painter, represented by the Betty Parsons Gallery in the 1950s and 1960s. She was a protégé and first biographer of Arshile Gorky, and friends with many of the prominent painters of New York at that time, including Willem de Kooning, Richard Pousette Dart, Kenzo Okada, and José Guerrero. She was also the author of a monograph on the artist John Charles Ford and a memoir, "Hungry for Light".
Өмірбаян
Швабахер 1903 жылы Нью-Йоркте дүниеге келген. Оның отбасы 1908 жылы Пелхамға көшіп барды, ол алғаш рет бақшасында сурет салуды бастады. Ол Хорас Манн мектебінде оқыды және 15 жасында Нью-Йорктегі Көркемөнер студенттер лигасына оқуға түсті. Ол сонымен қатар 1921 жылға дейін Ұлттық дизайн академиясында мүсіншілікке оқыды. 1921 жылы Арнольд Гент оның бірнеше суретін түсірді. Скульптор Анна Хайатт Хантингтонмен тас ою бойынша шәкірт болғаннан кейін, 1927 жылы Швабахер мүсіншілікті тастап, Макс Вебердің сурет салу класына өнер студенттері лигасына оқуға түсті. Сол жылы ол Аршиле Горькиймен танысып, ұзақ уақыт бойы достық қарым-қатынас орнатты. Ол 1928 жылдан 1934 жылға дейін Еуропада өмір сүрді. Ол Горькиймен бірге 1934-1936 жылдары тәуелсіз зерттеулер жүргізді. Горький оны автоматтылыққа енгізді. Ол Горькийдің биоморфтық абстракциялары мен эротикалық формаларынан әсер алды. 1930 жылдары ол өзінің сана-сезімін зерттей бастады, автоматтылықты табиғатқа сілтеме жасай отырып, абстрактілдік нысандармен біріктірді. Швабахер әйелдік, босану және балаларды жиі байланыстыратын. 1934 жылы ол белгілі ойын-сауық заңгері Вольф Швабахерге үйленді және екі баласы болды: американдық сыншы және романист Бренда Вебстер және Нью-Йорктегі заңгер Кристофер Швабахер. Оның ағасы Джордж Оппен, Пулиццер сыйлығын жеңіп алған объективист ақын, 1930 жылдары Нью-Йоркте өмір сүрді. Күйеуі өлгеннен кейін ол өзінің жеке күйзелісін грек мифтеріне негізделген бейнелі суреттер арқылы білдірді. Ол 1984 жылы 25 қарашада қайтыс болды. Швабахердің шығармалары Метрополитен өнер мұражайының, Уитни американ өнер мұражайының, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайының, еврей мұражайының, Бруклин өнер мұражайының және Нью-Йорктегі Рокфеллер университетінің коллекцияларына кіреді. Оның жұмыстары көптеген галереяларда, соның ішінде Анита Шапольский галереясында, Бетти Парсонс галереясында және Нью-Йорктегі Грин Росс галереясында көрсетілді. Оның жұмысы "Абстрактты экспрессионизм әйелдері" атты көрмеде 2016 жылдың маусым мен қыркүйек айлары аралығында Денвер өнер мұражайында және 2017 жылы Палм-Спрингс өнер мұражайында көрсетілді. 2023 жылы оның жұмыстары Action, Gesture, Paint: Women Artists and Global Abstraction 1940 1970 көрмесінде Лондонның Уайтчепель галереясында болды. 2023 жылы Нью-Йорктегі Берри Кэмпбелл галереясы суретшінің Нью-Йорктегі 30 жылдағы алғашқы жеке көрмесі "Табиғаттағы әйел (Бейнелер 1950-ші жылдардан) " атты көрме өткізді.
Schwabacher was born in New York in 1903. Her family moved to Pelham in 1908 where she first began painting in her garden. She attended Horace Mann School and at age 15 enrolled at the Art Students League of New York. She also studied sculpture at the National Academy of Design until 1921. During 1921, Arnold Genthe took several photographs of her. After her apprenticeship in stone carving with the sculptor Anna Hyatt Huntington, in 1927 Schwabacher abandoned sculpture and enrolled in Max Weber's painting class at the Art Students League. That year she met Arshile Gorky, with whom she developed a lasting friendship. She lived in Europe from 1928 to 1934. She and Gorky took independent studies together between 1934 and 1936. Gorky introduced her to automatism. She was inspired by Gorky's biomorphic abstractions and erotic forms. In the 1930s she began to explore her own sub conscious, combining automatism with abstract forms, referring to nature. Schwabacher often interconnected themes of womanhood, childbirth, and children. In 1934, she married the prominent entertainment lawyer Wolf Schwabacher and had two children: Brenda Webster, American critic and novelist; and Christopher Schwabacher a lawyer in New York. Her cousin George Oppen, an objectivist poet who went on to win the Pulitzer Prize, also lived in New York in the 1930s. Following the untimely death of her husband, she expressed her personal traumas through the a series of figurative paintings based on Greek myths. She died on November 25, 1984. Schwabacher's work is included in the collections of The Metropolitan Museum of Art, the Whitney Museum of American Art, the Solomon R. Guggenheim Museum, the Jewish Museum, the Brooklyn Museum of Art, and the Rockefeller University in New York City. Her work has been exhibited in a number of galleries, including the Anita Shapolsky Gallery, the Betty Parsons Gallery and the Green Ross Gallery in New York City. Her work was featured in "Women of Abstract Expressionism" at the Denver Art Museum from June–September, 2016, and at the Palm Springs Art Museum in 2017. In 2023 her work was included in the exhibition Action, Gesture, Paint: Women Artists and Global Abstraction 1940 1970 at the Whitechapel Gallery in London. In 2023, the Berry Campbell Gallery in New York presented 'Woman in Nature (Paintings From the 1950s),' the artist's first solo show in New York in 30 years.
Тақырыптар
Швабахердің шығармалары күйеуінің өліміне дейін оның көлеңкесінде болған әйел абстрактілік экспрессионист замандасы Ли Краснерге ұқсас, ол өнердегі гендерлік саясаттың үлгісі ретінде тұр, өйткені оның шығармалары әйел, әйел және ана рөлін үздіксіз атқарады. Одалар сериясындағы грек тақырыптары мен аңыздарына оның нұсқауы күйеуінің өліміне байланысты болған, бірақ бұл мәлімдеме оның сюрреализм қозғалысына деген қызығушылығын ескермеді. Ол фрейдистік психология, арман күйлері және санасыздық тақырыбын зерттеу үшін бос қылтақ штрихтер мен батыл түстерді қолданады.
Much like her female abstract expressionist contemporary Lee Krasner, whose work was cast in her husband’s shadow until his death, Schwabacher’s work stands as an example of gender politics in art as her works are continually attributed her role as a woman, wife, and mother. Her allusion to Greek themes and myths in the Odes series are said to have been influenced by the death of her husband, but this assertion fails to consider her interest in the Surrealism movement. She uses loose brushstrokes and bold colors to explore themes central to the abstract expressionist movement — Freudian psychology, dream states, and the unconscious.