Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сталинградтан соңғы хаттар (немісше: Letzte Briefe aus Stalingrad) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сталинград шайқасына қатысқан неміс сарбаздарының хаттар антологиясы. Бастапқыда 1950 жылы Батыс Германияда басылып шыққан кітап көптеген тілдерге аударылды (Англиз тіліне Энтони Г. Пауэлл 1956 жылы) және көптеген басылымдарда шығарылды. Неміс Жоғарғы Бас қолбасшылығы қоршалған 6-армия әскерлерінің моральдық күйін өлшегісі келді, сондықтан олар сарбаздарға хат жазуға және жіберуге рұқсат берді, бұл Сталинградтан соңғы хаттардың негізі болды. Кейін хаттар тәркіленіп, ашылып, идентификациядан айырылып, мазмұны бойынша сұрыпталып, кейін мұрағатқа сақталды. Әдеттегі әскери тарихтық есептерден айырмашылығы, аты-жөнін білмейтін адамдардың жаппай әскерлеріне назар аударады, оқырманға жеке жауынгерлердің жеке трагедиялары ұсынылады, "өліммен бетпе-бет келген жалғыз адам", соғыстың қорқыныштары туралы нақты әсер алады. Хаттар "адамның ең нашар сағатында оның жан дүниесін ашып көрсететін" адамгершілік құжат болып табылады және Германияның нацизммен сәйкестендіруін жұмсарту арқылы кітап Германияның соғыстан кейінгі Батыс елдерінің қоғамдастығында өз орнын иеленуге көмектесті. Француз президенті Франсуа Миттеран өмірінің соңғы айларында француз тіліндегі басылымды өзімен бірге алып жүрді және 1995 жылы 8 мамырда соғыс аяқталғанның 50 жылдығына арналған сөзін жазуда одан шабыт алды.
Last Letters from Stalingrad (German: Letzte Briefe aus Stalingrad) is an anthology of letters from German soldiers who took part in the Battle for Stalingrad during World War II. Originally published in West Germany in 1950, the book was translated into many languages (into English by Anthony G. Powell in 1956), and has been issued in numerous editions. The German High Command wished to gauge the morale of the troops of the encircled 6th Army, so they allowed the soldiers to write and send the letters which became the basis for Last Letters from Stalingrad. The letters were then impounded, opened, stripped of identification and sorted by content, before eventually being stored in archives. Unlike the usual military history accounts focusing on mass armies of anonymous men, the reader is presented with the personal tragedies of individual soldiers, the "single human being in the face of death", getting a tangible impression of the horrors of war. The letters are a "human document which bares the soul of the man at his worst hour", and by softening the identification of Germany with Nazism the book helped Germany to take its place in the Western post war community of nations. French president François Mitterrand supposedly carried the French edition with him in the last months of his life, and drew inspiration from it in writing his speech for the 50th anniversary of the end of the war on the 8 May 1995.
Аутентиктігі күмәнді
Неміс заңгері Вильгельм Раймунд Бейер бұл хаттардың шынайылығына күмән келтірді. Ол олардың шынайылығына тек стильге және Сталинград шайқасы кезіндегі өз тәжірибесінен күмән келтіреді. Тарихшы Йенс Эберт кітапты соғыстың кезінде 6-шы армияға қосылған Propagandakompanie 637 бұрынғы неміс соғыс репортері Хайнц Шротер жазды деп айыптады. Хаттар 6-армияның үмітсіздігін мойындаудан бас тартады, және шын мәнінде (ешқашан жеткізілмеген хаттардан келтірілген, не өліктерден алынған, не алға қарай келе жатқан кеңестік әскерлер ұстап қалған), тіпті неміс Люфтваффесі де жеткіліксіз ресейлік ұшақтармен зақымданды. Соңғы жағымсыз ой-пікірлер Германияның өз еліндегі жеңілмеушілігін ақтап қалу үшін пошта басшылары тарапынан цензураға ұшырады. Баспаға шығару ұлтшылдықты және жауды жек көруді қозғайды
German jurist and legal scholar Wilhelm Raimund Beyer has questioned the authenticity of the letters. He questions their authenticity based on the textual style and based on his own experiences during the Battle of Stalingrad. The historian Jens Ebert has accused the former German war reporter of Propagandakompanie 637 attached to the 6th Army during the war Heinz Schröter to have written the book. The letters refuse to admit the complete hopelessness of the 6th Army, and in fact (cited from letters never to be delivered, either pulled from corpses or retained by advancing Soviet troops), even the German Luftwaffe were being mauled by inadequate Russian fighter planes. These last pathetic realizations were censored by postmasters so as not to stain German invincibility at home. Publishing edited versions could stir up nationalism and hatred of the enemy
Бейімделулер
Кітап қазіргі заманғы музыкалық театрдың екі шығармасына: Нью-Йорк композиторы Элиас Таненбаумның камералық музыкасы және француз композиторы Ауберт Лемеландтың 1998 жылғы No 10 симфониясы "Letzte briefe aus Stalingrad" музыка мен рецитацияның коллажы.
The book inspired two works of contemporary music theater: a chamber music piece by New York composer Elias Tanenbaum, and the 1998 Symphonie No.10 "Letzte briefe aus Stalingrad" of French composer Aubert Lemeland, a collage of music and recitation.