Murringo

Кіріспе

Мурринго - Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының оңтүстік-батыс беткейіндегі Хиллтопс кеңесіне қарасты шағын ауыл. Бұрын ол Маренго деп аталатын. Атау сонымен қатар пошта және статистикалық мақсаттар үшін қоршаған аймаққа қолданылады.

Тарих

Қазіргі кезде Мурринго деп аталатын аймақ вираджури халқының дәстүрлі жерінде, нгунавал және гандагара халықтарының жерлерімен шекараға жақын орналасқан. Нгунавал мен Гандагара халықтары бір-біріне жақын, тіпті бірдей тілдерде сөйлеген. Бұл аймақ Он тоғыз округтен тыс болса да, ондағы қоныстануға рұқсат етілді, ол салыстырмалы түрде ертерек орнықтырылды, Маренго станциясы 1827 жылы ашылды. 1840 жылы бұл аймақта үш меншікте 43 қоныс аударушы болды, олардың 21-і Маренго станциясында тұрды. Ауыл бастапқыда Маренго деп аталатын. Оның атын жақын маңдағы Маренго стансасынан алған, ол өзі Маренго шайқасы болған жердің атымен аталған, немесе, мүмкін, аборигендер сөзінен шыққан, колониялық қоныс аударушылар оны ұқсату үшін қолданған. Британдықтардың жауы Наполеон Бонапарттың жеңісімен аталатын отарлы жерлер есімі мүмкін емес. Ауылды 1849 жылы колониялық геодезияшы Джеймс Лармер зерттеді және ол Мурринго деген атауды қолданған көрінеді. Бұл ауыл алғаш рет 1850 жылы осы атпен аталып жарияланды. 1851 жылы Лармер жаңа ауылдан қазіргі Янг қаласына жақын Буррангонг станциясына дейінгі жолды зерттеді. Ауыл ертеде ұн тарту орталығы және командалардың демалатын жері болды. Жаңа Оңтүстік Уэльстің Жаңа Англия аймағында тағы бір ауыл бар, ол әлі күнге дейін Маренго деп аталады. Маренго пошта кеңсесі 1857 жылы 1 қаңтарда ашылды және 1926 жылы Мурринго деп қайта аталды. Ауылдың мемлекеттік мектебі 1860 жылы ашылды; ол да 1926 жылға дейін Маренго атауын қолданды, содан кейін ол Мурринго мемлекеттік мектебі болды. 1917 жылдан бастап Муррингода Catholic Convent School болды, оны Sisters of Mercy басқарады, ол үшін 1929 жылы жаңа мектеп ғимараты тұрғызылды. Монастырь ашылған кезде мемлекеттік мектептегі оқушылардың жартысынан астамы көшіп кетті. 1961 жылы монастырдың мектебі жабылып қалды. 1974 жылы ол сатылып, жеке тұрғын үйге айналды. Ауыл 1860 жылы Lambing Flat-та алтын табылғаннан кейін халық санының өсуі тоқтады, қазір Янг деп аталады, Янг 1885 жылдан бастап Блейни Демондриль темір жолының бағытында болды және аймақтық қалаға айналды. Бен Холл, Джон Гилберт, Джон О'Милли және басқалар. Гилберт бұрын Мурринго маңындағы жер телімінде мал бағушы болып жұмыс істеген және сол аймақта жақсы танымал болған. Муррингоға баратын жолда Мурринго ойысының маңындағы шұңқыр жерлер мен одан да алыс орналасқан Веддин таулары бұтақшылар үшін қолайлы жасырынды болды. Мурринго 1908 жылдан 1917 жылға дейін Билл О'Райлидің балалық шағындағы үйлерінің бірі болды, ал оның әкесі Эрнест О'Райли мемлекеттік мектепте мұғалім болды. О'Райли Австралияның тестілік крикет ойыншысы және аяқпен айналған боулинг ретінде танымал болды. Муррингода ол алғаш рет крикет ойнады, кейін ол сол кездегі уақытты өміріндегі ең бақытты кезең ретінде еске алды.

The area now known as Murringo lies on the traditional lands of the Wiradjuri people, close to the boundaries with the lands of the Ngunawal and Gandangara peoples. The Ngunawal and Gandangara peoples spoke closely related, if not identical, languages. Although the area was outside the Nineteen Counties, within which settler colonisation was allowed, it was settled relatively early, with the Marengo Station run taken up in 1827. There were 43 settlers on three properties in the area by 1840, 21 of whom lived at the Marengo Station. The village was known originally as Marengo. Taking its name from nearby Marengo Station, itself possibly named after the site of the Battle of Marengo, or more likely from a word of Aboriginal origin with its spelling applied by colonial settlers to resemble it. Naming a colonial era landholding after a decisive victory of Napoleon Bonaparte—an enemy of Britain—seems improbable. The village was surveyed by colonial surveyor James Larmer in 1849, and he seems to have used the name Murringo. It was first proclaimed a village, under that name, in 1850. In 1851, Larmer surveyed a road from the new village to Burrangong Station, near modern day Young. The village became an early centre for flour milling and a resting place for teams. There is another locality, in the New England region of New South Wales, still known today as Marengo. Marengo Post Office opened on 1 January 1857 and was renamed Murringo in 1926. The village's public school opened in 1860; it too used the name Marengo, until 1926, when it became Murringo Public School. From 1917, there was also a Catholic Convent School at Murringo, operated by the Sisters of Mercy, for which a new school building was erected in 1929. The opening of the convent saw an exodus of over half the existing pupils at the public school. The convent school closed in 1961. It was sold and became a private residence in 1974. The village ceased to grow much further in population, after the discovery of gold in 1860 at Lambing Flat, now known as Young, Young was on the route of the Blayney Demondrille railway line, from 1885, and grew to become the regional town. Ben Hall, John Gilbert, John O'Meally, and others. Gilbert had previously worked as a stock keeper on a property near Murringo and was well known in the area. The rough country near the Murringo Gap on the Murringo to Cowra road and the more distant Weddin Mountains were suitable hideouts for bushrangers. Murringo was one of the childhood homes of Bill O'Reilly, from 1908 to 1917, while his father, Ernest O'Reilly, was a teacher at the public school. O'Reilly became an Australian Test cricketer and renowned as a leg spin bowler. Murringo was where he first played the game of cricket, and he later remembered his time there as one of the happiest of his life.

Қазіргі күн

2021 жылғы санақта Мурринго мен оның айналасындағы аумақта 390 адам тұратын, 2016 жылы 365 адам, 2011 жылы 322 адам болған. Муррингоның сыртқы келбеті өзінің гүлденген кезінен бері өзгерген жоқ, ол кішкентай, бірақ керемет қалыптасқан ауыл ретінде сипатталады. Бұл аймақтағы ең көне ауыл. Бұрынғы қонақүй, бұрынғы монастырь және бұрынғы полиция бекеті сияқты ғимараттар сақталған. Оның мектеп ғимараты әлі де қолданыста. Ауылда екі шіркеу бар: Крайст шіркеуі (ашық 1866 жылы) және Қасиетті жүрек католик шіркеуі (1874 жылы ашылды, 1877 жылы ашылды). Ауыл залы - Бірінші дүниежүзілік соғыстағы жергілікті сарбаздарды еске алу және оның көлемі үшін салыстырмалы түрде үлкен және көрнекті зират.