Кіріспе
Британдық ақын Ласселс Аберкромби (9 қаңтар 1881 – 27 қазан 1938) Малверн колледжінде және Манчестердегі Оуэнс колледжінде білім алған. 1929 жылы ол Лондон университетіне, ал 1935 жылы Оксфорд университетінің беделді Голдсмит оқу орнына көшті. Ол поэзияның мәні туралы бірқатар еңбектер жазды, оның ішінде "Ұлы поэзия идеясы" (1925) және "Романтизм" (1926). Ол бірнеше томдық түпнұсқа өлеңдерін, көбінесе драмалық формадағы метафизикалық өлеңдерді және бірқатар өлеңдік пьесаларды жариялады. Аберкромби сондай-ақ грузин поэзиясына үлес қосты, ал оның бірнеше өлеңдік пьесалары "Жаңа сандар" (1914) жинағында жарық көрді. Оның өлеңдері мен пьесалары "Өлеңдер" (1930) жинағында топтастырылған. Ласселс Аберкромби өмірінің соңғы жылдары ауыр диабеттен зардап шекті және 1938 жылы 57 жасында Лондонда қайтыс болды.
Lascelles Abercrombie, (9 January 1881 – 27 October 1938) He was educated at Malvern College, and at Owens College, Manchester. In 1929 he moved on to the University of London, and in 1935 to the prestigious Goldsmiths' Readership at the University of Oxford, He wrote a series of works on the nature of poetry, including The Idea of Great Poetry (1925) and Romanticism (1926). He published several volumes of original verse, largely metaphysical poems in dramatic form, and a number of verse plays. Abercrombie also contributed to Georgian Poetry and several of his verse plays appeared in New Numbers (1914). His poems and plays were collected in 'Poems' (1930). Lascelles Abercrombie suffered in his later years from serious diabetes, and died in London in 1938, aged 57.
Отбасы
Аберкромби сәулетші және қала құрылысы саласындағы белгілі Патрик Аберкромбидің інісі болды. 1909 жылы ол Грандж-овер-Сэндс қаласының Кэтрин Гваткиніне (1881–1968) үйленді. Олардың 4 баласы болды – бір қызы мен үш ұлы. Ұлдарының екеуі көзге түсті: Дэвид Аберкромби – фонетик, ал Майкл Аберкромби – клеткалық биолог. Соңғысының ұлы Николас Аберкромби – социолог. Немересі Джеффри Купер атасы туралы қысқа, бірақ маңызды түсіндірмелермен көрнекті библиографиялық шолу жасады, ал шөбересі – жазушы Джо Аберкромби. Артур Рэнсом екінші балалар романы «Swallowdale» атты шығармасын Ласкеллдің қызы Елизаветаға арнады.
Өлеңдер мен пьесалар
Аберкромбидің поэзиясы көбінесе бос өлең түріндегі ұзақ өлеңдерден тұрады, негізінен драмалық формада. Олар көбінесе шын тәжірибеден гөрі қиял желісіндегі шектен тыс сезімдерді – қуаныштан азапқа және қастыққа дейін, арасында аз нәрсені бейнелейді. Өлеңдері өткір, құнды тастар сияқты көркем образға толы, әдетте дыбысы мен ырғағы қатаң. Чарльз Уильямс, Оливер Элтон және Уна Эллис Фермор сияқты білгірлер оны бір кезде бағалаған, ал "Грузин" ақындары құрметтегенімен, ол ешқашан кең танылмады. 1930 жылдары оқырмандардың заманауи өлеңнен күткенімен де үйлеспеді. 1922 жылы жазылған "Төрт қысқа пьесасы" жақсы қабылданды және әлі де назар аударуда, әсіресе "Бүршік", себебі олардағы кейіпкерлер мен оқиға орны шынайырақ бейнеленген. Олар Джон Дринкуотер және Джон Мейсфилд сияқты басқа "Грузин" ақындарының поэзиялық пьесаларымен салыстырғанда жақсы көрінеді.
Шығармалары
Атауы Жыл СипаттамасыИнтерлюдиялар мен өлеңдер 1908Драма Өнер теориясына қатысты эссе 1922 Поэзия теориясы1924 ЭссеҰлы поэзия идеясы1925 ЭссеПоэзия, оның музыкасы мен мағынасы 1932 КітапЖиналған өлеңдер 1930 Өлеңдер жинағы"Сан-Томас сатылуы" 1930 Өлең