Кіріспе

Корнетино (көпшілік cornettini) - корнетолар тұқымдасының аспаптары. Корнетинидің негізгі шкаласы әдетте C немесе D мажор, ортаңғы C немесе жақын орналасқан D аспаптың педальді нотасы. Кәдімгі корнет - бұл отбасының "трекльді" аспап.

Құрылыс

Корнеттто сияқты, корнеттино да екі ағаштан жасалған, олар бір-біріне жабыстырылып, ойып жасалған. Ауыспаның сырғанын болдырмау үшін және оны ойнағанда ұстап тұруды жақсарту үшін, аспапты былғарымен немесе пергаментпен қаптаған. Кейбір аспаптар піл сүйегінен жасалатын, сондықтан олар былғарымен қапталмаған. Ауыздықтар мал мүйізінен, сүйегінен немесе пил сүйегінен жасалатын. Кейбір аспаптардың бір немесе екі шетінде металл тұтқалар болған. Бұл аспаптар күміс пен алтыннан жасалды. Кейбір заманауи аспаптар ABS сияқты пластмассадан жасалады.

Тарих

Корнеттини биік Ренессанс және Барокко музыка кезеңдерінде кең тараған. Олар Солтүстік Еуропа музыкасында кеңінен танымал болды және Солтүстік Еуропаға көшіп кеткендерден басқа, Оңтүстік Еуропа композиторлары оларды мүлдем елемеді. Михаил Преторийдің кезінде корнеттино кейде қасиетті вокалды музыкада дауыстармен (әсіресе тенорлармен) октава жоғары ойнау үшін қолданылған сияқты. Кейін 17 ғасырда Солтүстік Еуропа композиторлары жиі корнеттилерді үлкен масштабтағы мессаларда, кантаталарда және басқа да қасиетті музыкада қолданды. Штутпфайфен корнеттиноны жақсы көретін, ал Иоганн Каспар Хорн мен Маттиас Шпиглер сияқты композиторлар бір-үш корнеттиниді қамтитын консорт музыкасының едәуір мөлшерін жазды. Корнетино, негізінен, шіркеу музыкасында және Штудтпфайффер тобында 18-ші ғасырдың аяғына дейін Еуропаның кейбір жерлерінде қолданыла берген. Георг Филипп Телеманн мен Иоганн Себастьян Бах бірнеше шіркеу кантаталарында корнеттиноны қолданған.

Тезқұрастыру

Корнетиноның тесситурасы немесе компасы / ауқымы c' (C4) -дан g' (G5) шамасында. Бұл аспаптың аузының қаттылығы бар музыкант одан жоғары ноталарды шығара алады. (C4 - ортаңғы C.)

Ауыртпалық

Бұл аспаптың барлық сақталған үлгілері шамамен a' = 466 Гц немесе одан жоғары. Орган, корнет және тромбон сияқты, корнеттино да негізінен шіркеу аспаптары ретінде қарастырылды, сондықтан Chor тонында (хор биі) немесе Kornett тонында жасалды. Сол кездегі би биігі стандарттары әртүрлі болды.

Таңба

Корнеттиноның дыбысы қарапайым корнеттоға қарағанда өткір, жарқыраған және сәл өткір. Корнетини жиі үлкен консорттарда және оркестрлерде кернейлер мен жоғары скрипкалық бөлімдермен бірге қолданылған. Құралдың тембрі 17 ғасырдағы Солтүстік Еуропа композиторлары үшін өте қолайлы болған сияқты. Бұл кездегі табиғи кернейлер конустық қоңырау мен "обое сияқты" дыбыспен және скрипкалар a' = 466 Гц-пен сипатталған. Корнеттиноның екінші және үшінші октавалары дыбыс шығару үшін жасалуы мүмкін. Бастапқы/негізгі октаваның жағымды "реди" сапасы бар, ол кейінгі гобояны еске түсіреді.

Нұсқалар

Кішкентай саны (үш: Нюрнбергте бір; Венада екі) үнсіз корнеттилер (id est descant mute cornetti) сақталған және бұл аспаптар, олардың аспиранттар мен альт әріптестері сияқты, тік, интегралды ауыздықпен. Бұл аспаптың қандай қызмет атқаратыны әлі күнге дейін белгісіз. Джованни Габриелидің үлкен масштабтағы мадригалының сақталған ұпайлары Udite chiari e generosi figli à 16 voci, Choro I-нің кантус желісінде корнеттто мутоны қажет етеді. Бұл бөлім аспаптың "а" дыбысына дейін ойнауын талап ететіндіктен, композитор мылқау корнеттиноны ойнауға ниеттенген болуы мүмкін, әрине, бұл бөлім осындай аспапта ойнауға ыңғайлы болады, дегенмен, бөлімнің тесситурасы G немесе F дәрежелі тұрақты мылқау корнеттің компасы ішінде.

Номенклатура

Корнетино сондай-ақ белгілі болды: Корнетин [Корнетинен], Корнетин, Кварц Цинк, Клейн Дискант Цинк, Клейн Дискант Цинк, Дискант Цинк, Краммер Дискант Цинк және корнио (Бахтың хоралдық кантатасында сияқты Christum wir sollen loben schon, BWV 121). "Корнеттиноның" ағылшын тіліндегі көпше саны "корнеттини" және "корнеттинос" болып табылады.