Mary Anne Barker

Кіріспе

Ағылшын журналисі және ақыны, 1831-1911 Мэри Энн Баркер, леди Баркер (29 қаңтар 1831 - 6 наурыз 1911), кейін Мэри Энн Брум, леди Брум, ағылшын жазушысы. Ол негізінен Жаңа Зеландиядағы өмір туралы жазды.

Өмірбаян

Мэри Энн Стюарт Ямайканың Испан Таун қаласында дүниеге келді. Ол Ямайканың арал хатшысы Уолтер Стюардтың үлкен қызы болды. Ол Англияда білім алып, 1852 жылы Корольдік артиллерияның капитаны Джордж Роберт Баркерге үйленді, оның екі баласы болды. Баркер Лакхнау қоршауындағы басшылығы үшін рыцарь атағын алған кезде Мэри Энн "Леди Баркер" болды. Сегіз айдан кейін Баркер қайтыс болды. 1865 жылы 21 маусымда Мэри Энн Баркер Фредерик Нейпир Брумға үйленді. Содан кейін олар екі баласын Англияда қалдырып, Жаңа Зеландияға сапар шегеді. Ерлі-зайыптылардың тұңғыш баласы 1866 жылы ақпанда Крайстчерчте дүниеге келді, бірақ мамыр айында қайтыс болды. Осы уақытқа дейін олар Брум Г. П. Хиллмен серіктесіп сатып алған Steventon қой стансасына көшіп барған. Олар үш жыл бойы сол жерде болды; олар 1867 жылдың қысында қойларының жартысынан астамын жоғалтты, ал жауап ретінде Брум сатылып, ерлі-зайыптылар Лондонға оралды. Кейін Мэри-Энн де, күйеуі де журналист болды. Өзін әлі де "Леди Баркер" деп атайтын Мэри Энн Брум "Таймс" газетінің тілшісі болды және екі өлең кітабын жариялады: Жаңа Зеландиядан өлеңдер (1868) және Серифостан келген бейтаныс (1869). 1870 жылы ол үйге хаттар жинағын "Станция өмірі" атты жаңа Зеландияда жариялады. Кітап бірнеше рет басылып, француз және неміс тілдеріне аударылып, үлкен жетістікке жеткен. Ол Жаңа Зеландияда адамдар тек суға батып не мас болып өледі деген кең тараған сөз бар екенін айтты. Менің ойымша, біріншісі, әдетте, екіншісінің нәтижесі. Келесі сегіз жылда Леди Баркер тағы он кітап жазды, соның ішінде А Рождестволық торт төрт тоқсанда (1871), "Станциялық өмірдің" жалғасы "Жаңа Зеландиядағы станциялық ойын-сауық" (1873) және "Тамақ пісіру қағидалары бойынша алғашқы сабақтар" (1874). Бұл соңғы атағы оны Оңтүстік Кенсингтондағы Ұлттық аспаздық мектептің суперинтенданты қызметіне тағайындады. Фредерик Брум 1875 жылы Натальдің отарлаушы хатшысы болып тағайындалғанда, леди Баркер оны сонда ертіп барды. Брумдың кейінгі отарлаушылық кездесулері оны Маврикийге, Батыс Австралияға, Барбадосқа және Тринидадқа саяхаттады. Осы тәжірибелерге сүйене отырып, Леди Баркер "Оңтүстік Африкада бір жыл үй шаруасын жүргізу" (1877) және "Гайға хаттар" (1885) атты кітаптарын шығарды. Фредерик Брум 1884 жылы 3 шілдеде рыцарь атағына ие болды, содан кейін Мэри Энн өзін "Леди Брум" деп атады. Ол өзінің 22 кітабының соңғысын, "Колониалды естеліктер" атты кітабын осы есіммен шығарды. 1896 жылы сэр Фредерик Брум қайтыс болғаннан кейін леди Брум Лондонға оралып, 1911 жылы 6 наурызда қайтыс болды. Ол күйеуі Фредерикпен бірге Хайгейт зиратының шығыс жағында жерленген.

Born Mary Anne Stewart in Spanish Town, Jamaica, she was the eldest daughter of Walter Steward, Island Secretary of Jamaica. She was educated in England, and in 1852 married Captain George Robert Barker of the Royal Artillery, with whom she had two children. When Barker was knighted for his leadership at the Siege of Lucknow, Mary Anne became "Lady Barker". Eight months later Barker died. On 21 June 1865, Mary Anne Barker married Frederick Napier Broome. The couple then sailed for New Zealand, leaving her two children in England. The couple's first child was born in Christchurch in February 1866, but died in May. By this time, they had moved to the sheep station Steventon, which Broome had partnered with H. P. Hill to buy. They remained there for three years; they lost more than half their sheep in the winter of 1867, and in response Broome sold out and the couple returned to London. Both Mary Anne and her husband then became journalists. Still calling herself "Lady Barker", Mary Anne Broome became a correspondent for The Times and published two books of verse: Poems from New Zealand (1868) and The Stranger from Seriphos (1869). In 1870, she published Station Life in New Zealand, a collection of her letters home. The book was successful, going through several editions and being translated into French and German. She commented that
The common saying in New Zealand is, that people only die from drowning and drunkenness. I am afraid that the former is generally the result of the latter. Over the next eight years, Lady Barker wrote ten more books, including A Christmas Cake in Four Quarters (1871), a sequel to Station Life entitled Station Amusements in New Zealand (1873), and First Lessons in the Principles of Cooking (1874). This last title led to her being appointed Lady Superintendent of the National Training School of Cooking in South Kensington. When Frederick Broome was appointed Colonial Secretary of Natal in 1875, Lady Barker accompanied him there. Broome's subsequent colonial appointments had him travelling to Mauritius, Western Australia, Barbados, and Trinidad. Drawing on these experiences, Lady Barker published A Year's Housekeeping in South Africa (1877) and Letters to Guy (1885). Frederick Broome was knighted on 3 July 1884, and thereafter Mary Anne called herself "Lady Broome". She published the last of her 22 books, Colonial Memories under this name. After Sir Frederick Broome's death in 1896, Lady Broome returned to London, dying there on 6 March 1911. She is buried with her husband Frederick on the eastern side of Highgate Cemetery.